انتخاب سردبیرنقد فیلم

نقد و بررسی فیلم هالووین (Halloween): بازگشت فرنچایز به فرم خوبش پس از ۴۰ سال

بیشتر طرفداران ژانر وحشت از مشکلات این ژانر در ساخت دنباله های ضعیف آگاه هستند، مخصوصا وقتی این دنباله برای یک فیلم اسلشر کلاسیک ساخته شود. بارها و بارها طرح های عالی و شخصیت های نمادین را در حالی دیده ایم که از آن ها استفاده های بدی شده تا جایی که رعب و وحشت آن فرنچایز از بین رفته است. اما این احتمال وجود داشت که فیلم هالووین (Halloween) جدید این شرایط را تغییر دهد. این فرنچایز به دست کمپانی Blumhouse افتاد، جان کارپنتر (John Carpenter) را برگرداند و تصمیم فوق العاده ای به منظور انتخاب دیوید گوردون گرین (David Gordon Green) و دنی مک‌براید (Danny McBride) برای ساخت این فیلم داشت. حالا سوال این است که آیا آن ها موفق هم بوده اند؟‌ ۴۰ سال پس از خلق این فرنچایز، آیا هالووین به فرم عالی خودش برگشته؟ پاسخ این سوال یک بله محکم است.

در این فیلم دوباره شاهد هنرنمایی جیمی لی کرتیس (Jamie Lee Curtis) در نقش Laurie Strode هستیم. اتفاقات فیلم اول، زندگی او و خانواده اش را تحت تاثیر قرار داده اند. او سال هاست به اختلال استرسی پس از آسیب روانی (PTSD) مبتلا شده و بیشتر این زمان را به آمادگی برای بازگشت Michael گذرانده است؛ تهیه کردن سلاح، آماده کردن دختر و نوه اش برای این تهدید احتمالی،‌ و دعا برای اینکه Michael از آن آسایشگاه روانی که در آن بستری شده فرار کند تا Laurie بتواند کار او را برای همیشه تمام کند. یک شب او بالاخره به آرزویش می رسد.

فیلم هالووین تا وقتی داستان Laurie Strode را دنبال کند عالی است. ما یک سرگذشت کامل را نمی بینیم پس شاید برای بعضی‌ها درباره برخی جزییات سوالاتی پیش بیاید،‌ مثلا اینکه Laurie وقتی با پدر Karen (با بازی جودی گریر (Judy Greer)) ملاقات کرده در چه وضعیتی بوده، آن هم با توجه به حالت پریشانی که الان دارد. اما فیلمنامه گرین و مک‌براید از تمرکز روی این مسائل حاشیه ای صرف نظر کرده تا زیبایی و سادگی ترسناک فیلم اصلی را به خطر نیندازد، در حالی که داستان خودش را نیز خیلی خوب روایت می کند. این فیلم فقط در این باره نیست که اتفاقات فیلم قبلی چه تاثیراتی روی Laurie داشته؛ Michael هم زیر ذره بین قرار می گیرد و گرین خیلی عالی در طول فیلم به صورت نامحسوس شرایط او را بررسی می کند.

طبق انتظار، کرتیس در نقش Laurie مرکز توجه فیلم است. او پر از قدرت و انرژی عصبی است، و این ترکیب او را به عنوان یک قهرمان عالی و توانمند نشان می دهد، اما همچنین او را به عنوان کسی معرفی می کند که کاملا نیرویی که مقابلش قرار گرفته را می شناسد. اشارات کوچکی را در این باره در خانواده او هم می توان مشاهده کرد. گریر و کرتیس تیم مادر- دختری فوق العاده ای ساخته اند. عشق اساسی انکارناپذیری بین این دو وجود دارد، اما Laurie اجازه داده گذشته اش آسیب های زیادی به کودکی Karen وارد کند که او هنوز هم با آن مشکلات درگیر است. اندی ماچیاک (Andi Matichak) عملکرد خوبی در نقش Allyson نوه Laurie دارد، مخصوصا اینکه خیلی از سکانس های او یادآور سکانس های Laurie در فیلم قبلی هستند، اما بهتر بود این شخصیت در بخش دوم فیلم نقش بیشتری داشته باشد، نه اینکه فقط در حال فرار کردن باشد.

در بخش نقش های مکمل شاهد هنرنمایی های قابل توجهی هستیم. توبی هاس (Toby Huss) در نقش Ray پدر Allyson عالی است. این شخصیت پر از عشق و لحظات «پدر دست و پا چلفتی» است که او را به یک شخصیت اضافه شده دوست داشتنی نسبت به فیلم اول تبدیل می کند. همچنین ویرجینیا گاردنر (Virginia Gardner) در نقش Vicky یکی از بهترین دوستان Allyson عالی عمل می کند. او همچنین یک سکانس اضافی با یک پسر جوان (با بازی Jibrail Nantambu) دارد که او در حال نگهداری از بچه است و گفتگویی بامزه و خنده دار بین آن ها رخ می دهد.

هالووین از کمدی نیز استفاده می کند و در بیشتر مواقع خیلی هم خوب جواب می دهد. برخی از شوخی ها که جواب نمی دهند هم خیلی خوب در فیلم قرار داده شده اند و از شدت تهدید و ترس نمی کاهند، بلکه به شما اجازه می دهند نفسی راحت بکشید. وقتی خشونت و بی رحمی هالووین آغاز می شود، خیلی بی رحمانه و بی وقفه است. اگر به دنبال خشونت و خونریزی هستید این فیلم کاملا مناسب شماست چون پر از صحنه های کشت و کشتار آزاردهنده است. گاهی Michael را در حال انجام آن کشتار می بینیم، اما گاهی اوقات هم آن صحنه را نمی بینیم، و فقط صدای وحشتناکی را می شنویم که ثابت می کند تخیل و ندانستن خیلی ترسناک تر از دیدن آن صحنه است.

halloween

همچنین گرین می داند چطور Michael Myers را نشان دهد و قاب های جذابی را فقط برای همین کار می سازد. رنگ های هالووین در شب قوی و عالی هستند، گرین استاد این کار است، و Michael Myers را به شکلی به سینما برمی گرداند که فقط او را به عنوان یک موجود درنده نشان ندهد، بلکه او را به شکل یک «تجسم» نشان دهد – نیرویی قوی که با یک چشم به هم زدن از زیر نظر خارج شده و در کارهایش هدفی را دنبال می کند.

بالاخره یک فیلم هالووین ساخته شد که فرنچایز را به سمت جلو حرکت می دهد و به میراثش احترام می گذارد. اشارات زیادی به فیلم اریجینال وجود دارند که کاملا به جا استفاده شده اند. بخش هایی از موسیقی متن فیلم اصلی در لحظات مناسبی از این فیلم استفاده شده اند، گرین جلوه های بصری آشنایی به ما نشان می دهد که علاوه بر شفاف کردن این بخش از زندگی Laurie، برای طرفداران فرنچایز نیز راضی کننده است، صحنه هایی به صورت دوربین ثابت فیلمبرداری شده که شبیه کار Dean Cundey در فیلم اریجینال است. در کل اینکه فیلمساز هم طرفداران فرنچایز و هم علاقه مندان جدید را راضی نگه می دارد.

هالووین نمونه درخشانی از چیزی است که دیگر دنباله های اسلشر باید برای تبدیل به آن تلاش کنند، فیلمی که فقط روی محبوبیت این شخصیت تکیه نکرده یا شخصیت را با داستانی جدید معرفی نمی کند که باعث شود فاکتور وحشت را کاملا فراموش کنید. این فیلم هالووین یک فیلم تقریبا کامل از نظر ساختار، شخصیت پردازی و نوستالژی است.

فیلم هالووین در تاریخ ۱۹ اکتبر در سینماها اکران خواهد شد.

halloween

halloween

   

 

برچسب ها
نمایش بیشتر

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن