کریستین چارلز فیلیپ بیل (Christian Charles Philip Bale) ‏(زادهٔ ۳۰ ژانویه ۱۹۷۴) هنرپیشهٔ انگلیسی،امریکایی است. بیل هنگامی که در ۱۳ سالگی در نقش اول فیلم امپراطوری خورشید استیون اسپیلبرگ بازی کرد، توجهات را به خود جلب کرد. نقش وی در این فیلم پسری انگلیسی بود که در حین جنگ جهانی دوم از پدر و مادرش جدا می‌شود و سپس خود را در اردوگاه نگاهداری ژاپنی پیدا می‌کند. در سال ۲۰۰۰ و با بازی در فیلم روانی آمریکایی در نقش پاتریک بیتمن ستایش منتقدین را برانگیخت. او برای بازی در نقش ترور رزنیک در فیلم ماشین‌کار ۲۸ کیلوگرم وزن کم کرد و با این کار به بازیگر متد معروف شد. وی در سه گانه بتمن با بدنی بسیار ورزیده ظاهر شد. او برای فیلم حقه بازی آمریکایی ۱۸ کیلوگرم وزن خود را افزایش داد.

بیل برای فیلم معاون نیز افزایش وزن زیادی داد و وزن خود را به ۱۰۲ کیلوگرم رساند و در همان سال با کاهش وزن در فیلم فورد در برابر فراری ظاهر شد. بیل یکی از برجسته ترین بازیگران متد است. بیل در سه‌گانهٔ بتمن نولان، در نقش بروس وین/بتمن بازی کرد که تحسین منتقدین را نیز در پی داشت. او با بازی در فیلم مبارز، توانست جایزه اسکار و گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را به دست بیاورد. در سال ۲۰۱۳، با بازی در فیلم حقه‌بازی آمریکایی توانست دومین نامزدی اسکار و اولین نامزدی اسکار برای نقش اول را به دست آورد. او همچنین در سال ۲۰۱۹ برای بازی در فیلم معاون توانست جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم کمدی یا موزیکال را بدست آورد.وی یکی از بهترین بازیگران قرن جدید شناخته می شود.

با لئوناردو دی کاپریو درگرفتن چند نقش رقابت داشته. اول برای نقش جک در تایتانیک که این رقابت را به دی کاپریو باخت و علت اصلی آن این بود که کامرون نمی‌خواست هر دو بازیگر جک و رز انگلیسی باشند. اما در فیلم روانی آمریکایی ابتدا برای نقش انتخاب شد سپس دوباره گفته شد که دی کاپریو این نقش را بازی می‌کند اما سرانجام نقش به بیل رسید. و همچنین برای بازی در نقش هیو گلس در فیلم بازگشته در نظر گرفته شده بود که در نهایت نقش به دیکاپریو رسید که برای بازی در این نقش برنده اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد در سال ۲۰۱۶ شد. کریستین در ۳۰ ژانویه ۱۹۷۴ در هاورفوردوست، پمبروک‌شایر، ولز به دنیا آمد. پدر وی دوید بیل مؤسس شرکت، مدیر اقتصادی و استعدادیاب بود. مادر وی جنی جیمز بازیگر سیرک بود و هر دوی آن‌ها انگلیسی بودند.

او خودش اعلام کرده‌است که «من در ولز به دنیا آمده‌ام، ولی انگلیسی هستم». او دوران کودکی‌اش را در ولز، ساری و دورست در انگلستان و پرتغال گذراند. او زمانی به مدرسه بورنموث رفت، ولی در ۱۶ سالگی آن جا را ترک کرد. والدین وی در ۱۹۹۱ طلاق گرفتند و مادر و خواهرش در بورنموث ماندند و او در حالی که هفده سال داشت، به همراه پدرش به لس‌آنجلس آمد. کریستین از سال ۲۰۰۸ و پس از شکایت خواهرش شارون از او به اتهام ناسزاگویی به وی، با او حرف نزده‌است. اولین نقش کریستین بیل در دنیای بازیگری در تبلیغی برای شرکت تولیدکننده مواد لطیف‌کننده پارچه لنور در سال ۱۹۸۲ در سن ۸ سالگی بود. وی سال بعد از آن در تبلیغ غلات پک-من به عنوان بچه‌ای که ستاره راک اند رول بود بازی کرد.

او نخستین نقش روی صحنه‌اش را در نرد و در مقابل روآن اتکینسون بازی کرد. بیل برای اولین بار در فیلم آناستازیا: راز آنا در سال ۱۹۸۶ جلوی دوربین رفت. در ادامه در مینی‌سریال قلب کشور و فیلم میو در سرزمین دوردست بازی کرد، که در دومی با کریستوفر لی و نیک پاکارد همبازی شد. بازی او در امپراتوری خورشید ساختهٔ استیون اسپیلبرگ، مورد توجه و تحسین بسیاری قرار گرفت و جایزهٔ «بهترین بازیگر نوجوان» را از هیئت ملی بازبینی فیلم را دریافت کرد. توجه بیش از حد رسانه‌ها و هم‌کلاسی‌هایش، او را به فکر کنار گذاشتن بازیگری انداخت تا این که در سال ۱۹۸۹، کنت برانا او را برای بازی در فیلم هنری پنجم قانع کرد. در سال ۱۹۹۰، او در فیلم جزیره گنج در مقابل چارلتون هستون بازی کرد، فیلمی که اقتباسی از کتاب جزیره گنج نوشتهٔ رابرت لویی استیونسن بود. در سال ۱۹۹۲، در فیلم روزنامه‌فروشان محصول دیزنی بازی کرد و در سال ۱۹۹۳ در فیلمی در رابطه نوجوانانی که در زمان آلمان نازی به صورت غیرقانونی به موسیقی جاز گوش می‌کردند، به نام پسران سویینگ بازی کرد.

وینونا رایدر بیل را برای بازی در فیلم زنان کوچک به گیلیان آرمسترانگ پیشنهاد کرد. بیل در پویانمایی پوکاهانتس (۱۹۹۵) به جای شخصیت توماس صحبت کرد و در سال ۱۹۹۷ در فیلم معدن طلای مخملی در نقش آرتور استوارت بازی کرد. در سال ۱۹۹۹، وی در کنار کوین کلاین، میشل فایفر، استنلی توچی و روپرت اورت در فیلم رؤیای شب نیمه تابستان که اقتباسی از نمایش‌نامه‌ای از ویلیام شکسپیر به همین نام بود، به ایفای نقش پرداخت. در سال ۱۹۹۹، بیل در نقش قاتل زنجیره‌ای به نام پاتریک بیتمن در فیلم روانی آمریکایی که از روی رمان جنجالی برت ایستون الیز ساخته شده‌است، بازی کرد. ابتدا قرار بود تا لئوناردو دی‌کاپریو در این نقش بازی کند، اما به علت کار بر روی پروژه‌های دیگر انصراف داد و بیل نقش اصلی فیلم را گرفت.

او با تحقیق در مورد شخصیت رمان و تمرین‌های ورزشی برای آمادگی بدنش، خودش را برای این نقش آماده کرد. روانی آمریکایی در سال ۲۰۰۰ در جشنواره فیلم ساندنس اکران شد. راجر ایبرت ابتدا به این فیلم تاخت و آن را «پورنوگرافی» و «منفورترین فیلم ساندنس» نامید، اما در ادامه کارگردان فیلم و بازی بیل را تحسین کرد. روانی آمریکایی در ۱۴ آوریل ۲۰۰۰ در سینماها اکران شد. بیل بعدها به یک نقش‌آفرینی کوتاه در نقش بیتمن، در فیلمی که اقتباس دیگری از کارهای ایستون الیز بود، نزدیک شد، اما آن را رد کرد، زیرا معتقد بود که تعریف ماری هرون از شخصیت بیتمن، تعریف خاصی است و هیچ‌کس جز او نمی‌تواند این کار را انجام بدهد. در سال ۲۰۰۰، بیل در نقش یک قاتل ثروتمند در فیلم شفت بازی کرد.ند. گزارش شده بود که بیل پیش از این برای بازی در نقش رابین در فیلم‌های بتمن برای همیشه (۱۹۹۵) و بتمن و رابین (۱۹۹۷) تست داده بوده، ولی آن نقش را به کریس اودانل واگذار کرد.

بیل در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۰۸ این شایعه را رد کرد. در سال ۲۰۰۴، بیل بعد از تمام کردن ماشین‌کار به عنوان بازیگر نقش اصلی فیلم بتمن آغاز می‌کند یعنی بروس وین، به کارگردانی کریستوفر نولان انتخاب شد. نزدیک‌ترین رقیب او برای گرفتن این نقش جیک جیلنهال بود. او به خاطر آمادگی برای فیلم ماشین‌کار بیش از ۲۷ کیلوگرم وزن کم کرد. با این کار، وزن این بازیگر ۱۸۳ سانتی به ۵۴ کیلوگرم رسید. او در طی سه ماه رژیم سیب و قهوه داشت. این در حالی است که وزن ایده‌آل برای مردی با قد و سن او بین ۶۳ تا ۷۲ کیلوگرم است. پس از آن، بیل شش ماه فرصت داشت تا وزن از دست داده‌اش را بازگرداند و برای نقش بتمن در بتمن آغاز می‌کند ماهیچه پرورش دهد. بیل که تازه فیلم ماشین‌کار را به پایان رسانده بود، به شدت لاغر بود و به اضافه کردن وزن و عضلانی کردن بدنش نیاز داشت. او با کمک مربی شخصی‌اش، در عرض شش ماه ۴۵ کیلوگرم وزن (از ۵۴ به ۱۰۰ کیلوگرم) اضافه کرد. بعداً نولان به او گفت که زیادی وزن اضافه کرده و پیش از شروع فیلمبرداری ۹ کیلو وزن کم کرد.

برای این فیلم که نقش یک بوکسور سابق و معتاد را بازی می‌کرد ۲۷ کیلوگرم وزن خود را مجدداً کاهش داد. وی برای این فیلم موفق به کسب جایزه اسکار بهترین نقش مکمل مرد شد. بیل برای این نقش ۲۰ کیلوگرم وزن اضافه کردو همچنین سر خود را تراشید؛ ولی این اضافه وزن بدون هیچ ورزشی صورت گرفته و اندام کلی «بیل» را به مردی میانسال با شکمی بزرگ و تاس تبدیل کرده‌است. برعکس آنچه در شوالیه تاریکی به چشم می‌خورد. او در مصاحبه با مجله «پیپل» گفته: «رژیم غذایی خاصی برای نقش مأمور اف‌بی‌آی فیلم اخاذی آمریکایی نداشتم و هر چه دستم می‌آمد می‌خوردم. البته پیراشکی عمده‌ترین آن‌ها بود.» او می‌افزاید: «باید طوری اضافه وزن می‌گرفتم که شکمم از بقیه قسمت‌های بدنم بزرگتر شود تا کمربند زیر آن جای بگیرد. چرا برای برخی سکانس‌ها مهم به نظر می‌رسید.»

بیل قرار بود در نقش انزو فراری در فیلم «فراری» به کارگردانی مایکل من بازی کند که از این کار انصراف داد. او اعلام کرد که تا بهار ۲۰۱۶ به دلیل خطر لطمه به سلامتی‌اش قادر به بالا بردن وزن خود نیست. بیل در نشست مطبوعاتی فیلم معاون مطرح کرد که آدام مک کی قصد نداشته چهره دیگری از دیک چنی ارائه دهد زیرا او کسی است که نقشش در تصمیم‌گیری‌های سیاسی امریکا بعد از ۱۱ سپتامبر شناخته شده است. وی اظهار نظر کرده است ما بچه نیستیم و میفهمیم که هیولا شبیه هیولا نیست. بیل ترامپ و چنی را با یکدیگر مقایسه کرده است و می گوید ترامپ گزافه‌گو و پر سر و صداست، در حالیکه دیک چنی ساکت و مرموز است، با ظرفیت‌های بیشتر و زیرک‌تر. در مسئله درک دولت، چنی از این توانایی برخوردار بود بنابراین اصلا مقایسه‌ای وجود ندارد. ترامپ اصلا درکی ندارد اما چنی این درک را داشت و همین موضوع او را در طول دهه‌ها بسیار قدرتمند کرد.

کریستین بیل اما اظهار نظر جنجالی‌اش را درباره ترامپ اینطور ادامه می‌دهد: در مقایسه، ترامپ یک نوع دلقک است. دلقک‌ها می‌توانند خسارات زیادی به بار بیاورند که البته امیدواریم در دوسال آینده چنین چیزی اتفاق نیفتد. ترامپ خطر کمتری نسبت به دیک چنی دارد، کسی که در راه انداختن جنگ در برابر تروریسم نقش داشته است. بیل در ۲۹ ژانویه ۲۰۰۰، با سیبی بلازیک (متولد ۱۹۷۰) مدل سابق، چهره‌پرداز و دستیار شخصی وینونا رایدر ازدواج کرد. این زوج دارای یک دختر و یک پسر به نام‌های امیلین و جوزف هستند امیلین در ۲۷ مارس ۲۰۰۵ به دنیا آمد. در مارس ۲۰۱۴ تأیید شد که همسر وی، باردار است و فرزند دوم او یک پسر به نام جوزف در سال ۲۰۱۵ متولد شد از ۱۹۹۲، بیل در لس‌آنجلس زندگی می‌کند. مانند پدرش، وی نیز فعالیت‌هایی در حمایت از صلح سبز و صندوق جهانی طبیعت انجام می‌دهد. دیوید بیل در ۳ سپتامبر ۲۰۰۰ با گلوریا استینم ازدواج کرد و استینم مادرخواندهٔ کریستین بیل شد.