۱۰ فیلمی که شانس حضور بالا در اسکار بعدی را دارند

درسته که همین دیروز پریروز فصل جوایز اسکار رو پشت سر گذاشتیم و باید بگم به دیوانه وارترین شکلی که میشد گذشت. ولی هیچ وقت برای فکر کردن به نامزدهای اسکار سال های بعدی دیر نیست. خب قبل از این که برای همیشه غزل خداحافظی از این شغل رو خونده باشم، بهتره که از فیلم هایی صحبت کنم که سال آینده بیشترین شانس تصاحب اسکار رو دارند.

همین الان میشه تو بعضی از این فیلما استعداد و قصه محکم رو دید. بعضی از این فیلم ها رو دیدم و واقعا توانایی اینو دارن که یه شبه ره صد ساله برن. اما یه طوری خوشایند نیست که با دیدن چند تا فیلم سریع تصمیم بگیریم و مثلا بگیم Moonlight یا Hidden Figures تنها پیش بینی های ما هستند. خب پس خوشبینی و پیش بینی جانبدارانه رو می زارم کنار و یه لیست ده تایی از فیلم های خوب که میتونند توی اسکار سال بعدی مطرح باشند رو براتون می گم.

‘Call Me By Your Name’

یکی از اون فیلم هایی که دیدم. مثل فیلم قبلیش A Bigger Splash که Luca Guadagnino یه داستان عاشقانه تابستونی دهه هشتادی ساخته بود، این جا هم یک شاهکار بی نظیر برای فستیوال فیلم Sundance فرستاده. توی این فیلم که روایت یه داستان عاشقانه است، Timothee Chalamet یه مرد جوونه که برای تعطیلات تابستون به ایتالیا رفته و اونجا عاشق دستیار پژوهش پدرش با بازی Armie Hammer می شه. Chalamet اینجا پدیده ای بود که میشه به عنوان «بهترین بازیگر» جایزه ببره، در عین حال Hammer هم بهترین کار حرفه ایشو ارائه کرده بود. فیلم یه داستان «حسی، تأثیرگذار، فراتر از زمان و گیرا» است که با چیره دستی هر چه تمام تر Guadagnino ساخته شده. اگه کمپانی Sony Pictures Classics این موضوع رو خوب درک کنه، یکی از بهترین ها برای تصاحب اسکار توی دستشه.

فیلم بدون عنوانی از Paul Thomas Anderson

خب حالا وقتشه بریم سر وقت ناشناخته ها. تقریبا همه چیزایی که از Paul Thomas Anderson و آخرین فیلمش که از دنیای مُد و فشن دهه ۵۰ لندن با هنرمندی Daniel Day-Lewis که یه طراح لباس سر سخت و طرف حساب اصلی طبقه اشراف بریتانیاست؛ می دونستیم. آخرین کار Anderson ، Inherent Vice اصلا در حد و اندازه های اسکار نبود، یعنی یه کمدی جدی بود که به گرد پای داستان های باکلاسی نظیر The Master یا There will Be Blood هم نمی رسید. حداقل از الان میشه به سادگی حدس زد که Day-Lewis جایزه بهترین بازیگر رو میبره و این هم از استقبال فیلم در گیشه و بازیش قابل پیش بینیه.

‘Darkest Hour’

اسکار معمولا عاشق داستان های زندگی اشخاصه و این چیزی که میشه توی تبدیل Gary Oldman از Atonement به درام جنگ جهانی دوم Darkest Hour که Joe Wright کارگردانیش کرده به خوبی دیدش. Oldman اینجا در حال بازی زندگی «وینستون چرچیل» و بازسازی نقشه چرچیل در مقاومت در برابر ارتش هیتلر در اوایل جنگ پرداخته. Wright هیچ وقت برای کسب اسکار تلاش نکرده و درسته که مثلا Pan یکی از اون شاهکاراش بوده، ولی توانایی های گسترده ای هم داره و البته میشه حدس زد که این فیلم جزو درام های موردپسند همگانی نباشه؛ همینطوری هم شد که مثلا نتونست در رقابت با The Theory of Everythingیا The Imitation Game از لحاظ «بهترین تصویربرداری» رقابت کنه.

‘Dunkirk’

خب اما Darkest Hour تنها درام جنگ جهانی دوم اسکار ۲۰۱۷ نیست و باید نگاه ویژه ای به Christopher Nolan و فیلم Dunkirk هم داشته باشیم. فیلمی که در واقع اساسا یک تریلر اکشنه و نه یه درام. با همه این ها یادمون باشه که داریم در مورد Christopher Nolan حرف میزنیم و ناگهان Mad Max: Fury Road نامزد بهترین فیلم میشه. خب برای این فیلم میشه چند تا اسکار در نظر گرفت. این فیلم داستان تخلیه شهر Dunkirk در جنگ جهانی دومه که با تیمی از ستاره های هالیوود مثل Mark Rylance، Tom Hardy و Cillian Murphy نمایش داده شده. انتشار این فیلم در تابستون هم به این معنی نیست که از طرف کمپانی برادران وارنر تحت فشار بوده. مثلا برای این که در ذهن رأی دهندگان اسکار که ممکنه فراموشش کنند، تا زمان مناسب باقی بمونه. به هر حال فراموش کردن فیلم های Nolan خیلی سخته. یعنی میشه این فیلم جایزه بهترین کارگردانی رو ببره؟

‘Roma’

امسال سال بازگشت Alfonso Cuaron هم هست که بعد Children of Men یه سکوت طولانی داشت و با شاهکار بی بدیل Gravity دوباره در ۲۰۱۲ به صنعت فیلم برگشت. الان اون در حال بازگشت به تاریخ با Roma شده و یه فیلم شخصیت محور با طعم مکزیک ساخته که داستان زندگی یه خانواده متوسط در مکزیکوسیتی دهه هفتاده. این بار هم اون با سه بار برنده جایزه اسکار Emmanuel Lubezki کار کرده و در بیشتر کار از حجم زیادی «نابازیگر» استفاده کرده. با همه این حرفا، این فیلم یکی از بهترین داستان ها رو داره و امیدها هم چنان بهش بالاست.

فیلم بدون عنوانی از Kathryn Bigelow Detroit Riots

حالا که حرف فیلم سازهایی شد که یه مدتی نبودند، باید از Kathryn Bigelow که با The Hurt Locker و Zero Dark Thirty برنده جایزه اسکار شد هم صحبت کرد که امسال بعد از پنج سال دوری با فیلم جدیدش برگشته. یه درام بی نام که داستان خشونت های نژادپرستانه ۱۹۶۷ دیترویت رو نمایش میده. واقعه که یکی از بزرگترین و مرگبارترین وقایع درخواست حقوق شهروندی تاریخ بشر محسوب می شه. Bigelow این بار هم با نویسنده معروفش Mark Boal که با Hurt Locker و Zero Dark برنده اسکار شده همکاری میکنه و از نفرات تیم قوی و با استعدادی مثل John Boyega، John Krasinski و Anthony Mackie هم استفاده کرده. بزرگترین سؤالی که الان میشه در مورد این فیلم پرسید شاید این باشه که کمپانی Annapurna Pictures که الان فروش بلیط و تبلیغات این فیلم رو بر عهده گرفته چه نقشی داره. اگه این فیلم امسال نتونه اسکار بگیره، Bigelow احتمالا با یه داستان درام بهتر دوباره در سال های بعدی برگرده.

‘Downsizing’

Alexander Payne که سه تا فیلم آخرش نامزد بهترین فیلم شده بودند و بنابراین یکی از محبوب های آکادمی اسکار محسوب میشه. آخرین کارش Downsizing یه کار در ژانر علمی – تخیلی و اساطیریه که با بازی Matt Damon در نقش مردیه که فکر میکنه اگه اندازه خودش رو کوچیک کنه، حتما زندگی بهتری خواهد داشت. تئوری عجیبی به نظر میرسه و نمیشه مطمئن بود که با این داستان Payne بتونه امید چندانی داشته باشه. ولی گذشته از این ها داستان یه تنوع خوب برای این کارگردان با استعداد شخصیت پردازیه و میشه از دیدنش لذت برد.

‘mother!’

امسال Darren Aronofsky از فیلم Noah به mother ارتقاء پیدا کرده و به نظر میرسه که قلمرو شخصی تر شدن فیلم ها «تم» سال ۲۰۱۷ باشه. داستان فیلم هنوز از اون موارد ابهام انگیزه اما میشه حدس زد که حول محور رابطه افرادی می چرخه که یه عده مهمون سرزده به خونه شون اومدن. Jennifer Lawrence که نورچشمی آکادمی محسوب میشه رهبر بازی یه گروه شگفت انگیزه که از Javier Bardem، Michelle Pfeiffer و Domnhall Gleeson تشکیل شده. درسته که این فیلم به نظر بیشتر یه تریلر میاد، اما هرگز نمیشه هیچ انتظاری از Darren Aronofsky داشت. فقط باید منتظر بود و دید.

‘Molly’s Game’

Aaron Sorkin نویسنده افسانه ای هالیوود امسال با شاهکارش Molly’s Game از اسم های مطرحه. داستان زنیه که به یه حلقه مشهور پوکر توی شهر لوس آنجلس می پیونده.داستانی که به خوبی و زیبایی روایت میشه. Jessica Chastain و Idris Elba رهبرای بازیگرای این فیلم هستند. درسته که قبلا قضاوت نادرستی از Sorokin به خاطر فیلم نامه Steve Jobs داشتیم، اما باید اعتراف کرد که اون یکی از بهترین نویسنده هاییه که میشد وجود داشته باشه و همه نگاه ها به نحوه کارگردانیش دوخته شده. اون قبلا با The Social Network یه اسکار برده و باید دید Molly’s Game میتونه دومین اسکار رو براش به ارمغان بیاره؟

‘Mary Magdalene’

یکی از آخرین و شگفت انگیزترین کارهایی که امسال وارد گردونه رقابت اسکار شده داستان درام واقعی و احساسی Lion بوده که اولین کار Garth Davis محسوب میشه. به نظر میرسه که Garth نمیخواد وقتو تلف کنه و بلافاصله با درام تاریخی – مذهبیش Mary Magdalene که Rooney Mara نقش مریم و Joaquin Phoenix نقش عیسی مسیح رو بازی میکنه به سرعت به صحنه برگشته. چیز زیادی ازداستان نمی دونیم، اما Davis داره با تصویر بردار نامزد اسکار Lion یعنی Greig Fraser کار میکنه و بنابراین باید یه توجه ویژه به فیلم Mary Magdalene داشته باشیم.

سایر امیدهای اسکار امسال

بعضی از کارهای خوب که ممکنه امسال به رقابت اسکار برسند می تونن شامل این کارا باشند : از Blade Runner 2049 ـه Dennis Villeneuve تا Last Flag Flying  از Richard Linklater تا سازنده ی فیلم Nightcrawler یعنی Dan Gildroy و فیلم Inner City تا فیلم های قابل پیش بینی از Carol ـه Todd Haynes و فیلم جدیدش Wonderstruck.

البته باید یه جایی هم برای کارگردان فیلم Tinker Tailor Soldier Spy یعنی Tomas Alfredson و فیلمی که خیلی وقته منتظرش بودیم، Snow man با بازی Michael Fassbender در نظر گرفت. و حتی میشه The Current War پر ستاره و شاهکار جنوبی جشنواره Sundance فیلم Mudbound از کارگردان Pariah که Dee Rees باشه رو هم در نظر گرفت.