فصل فیلم های بلاک باستری بر پرده سال های اخیر سینما داغ است و وقتی فیلم دیگری از دنیای فیلم های اکشن و پر طرفدار سریع و خشن ساخته میشود داغ تر میشود . این مجموعه به خودی خود یک موتور سرگرم کننده و تفریحی است که می تواند بیننده خود را ساعاتی راضی نگه دارد . اما اگر چیز بدی راجب این اسپین اف وجود داشته باشد مدت زمان طولانی آن و تا حدودی لحن خسته کننده آن باشد اما به هر حال به امید دیدن آن سکانس های اکشن تقریبا احمقانه اما جذاب این اثر ؛ تحمل فیلم برایتان آسان تر میشود . جالب ترین چیز هم قطعا به کارگیری دو کاراکتر جذاب که باید با وجود کدورت هایشان دنیا را نجات بدهند . ترکیب جیسون استاتهام و دواین جانسون و ونسا کربی یک شیمی خوب و معجون خنده دار و در عین حال مفرح ساخته است . دیوید لیچ کارگردان قسمت دوم فیلم ددپول با خلق یک اکشن پاپ کورنی خوب که قوانین فیزیک در آن جایی ندارند یک جذابیت بصری خاصی ساخته است . مهم ترین مشکل فیلم هم قطعا سطح کیفی بسیار پایین فیلمنامه است ، میتوان به شکلی ساده گفت داستان همان همیشگی هست و کاملا با کلیشه های رایج این روز های سینما گره خورده است که این نکته ممکن است مخاطب به دیدن همان اکشن فیلم بسنده کند . هر چند همین که فیلم پیامی در پس آن قصه احمقانه اش دارد جای خوشحالی دارد . فیلم قصد دارد بگوید وقتی هابز و شاو در کنار آن همه اختلاف دست به نجات دنیا میزنند هنوز جای امید برای بشریت وجود دارد . این فیلم نسخهی اولیهی و دست نخورده فیلمهایی است که در دنیای سریع و خشن هستند با این تفاوت که در مورد مسابقات ماشینی و تعقیب و گریز با پلیسها نیست. هابز و شاو حکم یک اکشن هیجان انگیز و سرگرم کننده را دارد که دیدنش در سینما لذت دیگری را دارد و در کل این اثر سعی کرده با تمرکز بیشتر بر جنبه فان و اکشن فیلم به یک بلاک باستر پول ساز تبدیل شود ؛ جایی که خلق یک قصه خوب و مناسب دیگر برایشان اهمیت ندارد .
دو شخصیت اصلی فیلم یعنی هابز و شاو از اولین آشنایی خود باهم دیگر فقط و فقط به یکدیگر تیکه می اندازند.شاید کمی تیکه هایی که اول فیلم به هم می اندازند خنده دار باشد اما رفته رفته این این تیکه نه تنها باعث خنده نمیشود بلکه بسیار عذاب آور میشوند همین دز خسته کننده بودن فیلم بسیار افزوده است.
وقایع فیلم از همان اول قابل پیش بینی دنبال میشود.البته در ظهور شخصیت خواهر شاو (هتی) و خانواده هابز مقدمه چینی چندان بد نیست.اما میتوانست بهتر عمل کند.مثلا در ابتدا دختر هابز درباره برادرش با او صحبت میکند و ما مطمئن بودیم برادر هابز را در فیلم میبینیم.یا وقتی مادر شاو درباره دخترش (خواهر شاو) با او صحبت میکند.همه اینها قابل پیش بینی بود.اما همین مقدمه چینی برای ورود شخصیت ها میتوانست بهتر باشد.
در فیلم فقط هیجان وجود دارد و ماشاله به لطف،وجود فیلم های اکشن بهتر با فیلمنامه و روایت داستان خوب،کسی به سراغ این فیلم نخواهد رفت.هیجان فیلم هم تا حدی کسل کننده است.
این فیلم به دلیل تمرکز بیش از اندازه بر روی جلوه های ویژه کامپیوتری به سرعت فراموش خواهد شد.زیرا مهمترین مسئله فیلم خوب ماندگاری در زمان است.
در نبرد آخر فیلم یاد فیلم هندی افتادم.انگار انسان های نخستین داشتند با دشمنان خود میجنگیدند