بسیاری از بازی های موجود در میان بازیگران به پای بازی های زیبا و شگفت انگیز Jake Gyllenhall نمی رسند. در واقع اولین سه فیلم بزرگ وی نوعی «تز» برای کارش بوده اند: بازگشت کلاسیک و حساس در فیلم دوست داشتنی October Sky، بازی عجیب و دلسرد کننده اش در تریلر بی حس و سرد Donnie Darko و ایفای نقش یک احمق به تمام معنا در کمدی احمقانه Bubble Boy. این سه فیلم نشان از توانایی های گسترده وی در ایفای نقش های مختلف و تمایل وی به ارائه بهترین کارهایی است که می توانسته است؛ حتی اگر کل فیلم یک سری اتفاقات بیهوده و بی معنی بوده باشند. حوزه کاری وی از ژانرهای مختلف و متفاوتی از The Day after Tomorrow تا درام های جدی نظیر Brothers یا مینی درام هایی نظیر Love & Other Drugs رفته است و البته Gyllenhall بدون توجه به ژانر، همیشه چیز شگفت انگیزی برای نمایش داشته است.
بنابراین، قبل از پیش بینی آخرین فیلمش Life بد نیست به عقب بازگردیم و پنج مورد از بهتری بازی هایش را لیست کنیم و البته مطمئن باشیم که Bubble Boy را هم از قلم نینداخته ایم.
۵-Donnie Darko
این از آن فیلم هایی است که باید او را به صورت جدی به عنوان بازیگری که می تواند نقش جاودانه ای فراتر از آنچه در October Sky از وی دیده ایم، منظور کنیم. Richard Kelly همه داستان را طوری ساخته است که یک فیلم علمی – تخیلی گیج کننده، به یک فیلم خیلی جذاب تبدیل شده باشد. در این فیلم Gyllenhall تمام توانش را گذاشته است. بدون حضور هدایت کننده وی از منظر پرسپکتیو شخصیتی و تیرگی متنوع شخصیت وی فیلم اصلا حرفی برای گفتن ندارد و تمامی این ها نشان از ابعاد بزرگ شخصیت وی دارد و نقش هایی که وی می تواند در آینده ایفا کند.
۴-Enemy
دو نقش Gyllenhaal در یک فیلم! Denis Villeneuve فیلم ساز، پس از فیلم جذاب Prisoners فیلم دیگری روانه بازار کرد که اساسا در حد و اندازه های کارهای قبلی اش نبود، اما بی شک دوست داشتنی بود. در فیلم Enemy ایفای نقش Gyllenhaal در نقش یک استاد دانشگاه است که می فهمد در این جهان «همزادی» داشته است و پس از آن سؤالات مهمی برایش پیش می آید. فراتر از کارگردانی قدرتمندانه و زیبای Villeneuve در این فیلم، Gyllenhaal دو بازی بسیار هوشمندانه و جذاب ارائه می کند که مخاطب را برای دیدن هر دو نقش، هرچند متفاوت تهییج کرده باشد. قطعا فیلم دارای نظم بسیار عالی است، به خصوص که روایت داستان هم خیلی به مخاطب در فهم داستان کمک نمی کند و این بازی Gyllenhaal است که همه چیز را پیش می برد و به خصوص در شاهکار صحنه آخر.
۳-Brokeback Mountain
علاوه بر همه این ها، Gyllenhaal بازی زیبایی در یکی از داستان های ژانر عشقی از خودش نشان داده است. عجیب است که بیاندیشیم بیش از ده سال قبل Brokeback Mountain یکی از نادرترین و عجیب و غریب ترین مواردی بود که می شد پس از ایفای نقش Gyllenhaal در Heath Ledger به او داده شود. کسی پی به توانایی های ویژه وی در این مورد نبرده بود، این فیلم اما داستان صمیمی و تراژیک عشقی – زندگی بود که به طرز زیبایی روایت شده است. Ledger towers فراتر از این داستان بود، اما Gyllenhaal در نقش گران بهاتر و ساده تری از Jack بازی کرده و در واقع سکوی پرتابی برای Gyllenhaal بود که به موفقیت ها و فیلم های بزرگ تری دست یابد.
۲-Zodiac
درگیری های Gyllenhaal با کارگردان فیلم Zodiac یعنی David Fincher در طی فیلم برداری برای همگان عیان است، اما خود بازیگر به نقطه ای از درک رسید که همه این فرآیند ها برای داشتن یک فیلم استثنایی و عالی ضروری بوده است. و البته نقش آفرینی بی نقص وی در شاهکار قدرتمند Zodiac به خوبی توانست از قدرت بازیگری Gyllenhaal بهره مند گردد. در این نقش وی حساسیت عجیبی را با نقش Robert Graysmith همراه کرد، اما Fincher توانست به خوبی از استعداد کمدی بازیگر در ایفای نقشی متفاوت استفاده کنید. Zodiac اساسا نوعی Dark Comedy محسوب می شود، اما طرز تلقی که خودش از خودش به عنوان این نوع کمدی نشان میدهد، خنده دار است. وسواس Graysmith و نشان دادن آن به صورت دائمی در کل روند فیلم بسیار مشکل بوده است، اما Gyllenhaal به بهترین شکل ممکن توانست از عهده آن برآید، آن را به اوج خودش برساند و یکی از ماندگارترین نقش های بازیگری در اوج را به نام خودش جاویدان کند.
۱-Nightcrawler
اما شهرت Gyllenhaal فراتر از این است که فقط او را به عنوان یک بازیگر خوب و بزرگ بشناسیم.
عملکرد درخشان وی در تریلر ۲۰۱۴ Nightcrawler که با اعتماد به نفسی مثال زدنی در تمامی صحنه ها ظاهر می شود. بازی نفس گیر وی در این نقش که قابل مقایسه با Travis Bickle است. در هر صحنه ای ظاهر نحیف و لاغر وی در هر صحنه ای باعث می شود مخاطب حس کند وی برای این نقش مناسب ترین فرد است. علیرغم نقش و اعمال نفرت انگیز Louis Bloom، توانایی Gyllenhaal در نشان دادن کاراکتری انسانی از وی ستودنی است. در برخی صحنه ها بازی وی چنان است که دوست داریم موفق باشد، علیرغم این که هیچ حس انسانیتی از وی دریافت نمی کنیم. خود فیلم یک شاهکار است و البته به عنوان یکی از دو بازی درخشان وی محسوب می شود. گستردگی توانمندی وی در بازی نقش های مختلف، جاه طلبی ذاتی اش، و عشق وی به سینما و بازی از جمله مواردی هستند که بازی درخشان وی را تکمیل می کنند.