نقد و بررسی فیلم The Old Guard: بهترین فیلم اکشن نتفلیکس با بازی شارلیز ترون

حین تماشای فیلم The Old Guard «نگهبانانی از دیرباز» ساخته جینا پرینس بایدوود (Gina Prince-Bythewood)، یاد یکی دیگر از فیلم‌های اکشن نتفلیکس یعنی ۶Underground «شش زیرزمینی» افتادم. هر دو فیلم درباره گروهی از مزدوران هستند که به صورت مخفیانه زندگی می‌کنند. اما در حالی که فیلم مایکل بی (Michael Bay) یک آشغال به تمام معنا بود، پرینس بایدوود با ساختن بهترین فیلم اکشن نتفلیکس به همکارانش نشان داده چطور باید چنین فیلمی ساخت. رمز موفقیت فیلم پرینس بایدوود این است که به جای تاکید زیاد روی سکانس‌های پرزرق و برق و استفاده بیش از حد از بازیگران مشهور، تمرکز کارگردان و فیلمنامه‌نویس گرگ روکا (Greg Rucka) روی شخصیت‌های عالی داستان بوده است. اکشن فیلم هنوز هم در سطح بالایی قرار دارد، اما این فیلم مشکلی با نمایش جنبه‌های خاص و تاریک داستان ندارد. این کار نیازمند برقراری تعادل بین جنبه‌های مختلف داستان بوده، اما پرینس بایدوود خیلی خوب از پس این کار برآمده است. در نقد و بررسی فیلم The Old Guard با آریامووی همراه باشید …

اندی (شارلیز ترون (Charlize Theron)) یک جنگجوی فناناپذیر است که از هزاران سال پیش در حال جنگیدن بوده است. او در طول این ماجراجویی، از دیگر افراد فناناپذیر مثل بوکر (ماتیاس اسخونارتس (Matthias Schoenaerts))، جو (مروان کنزاری (Marwan Kenzari)) و نیکی (لوکا مارینلی (Luca Marinelli)) در ماموریت‌های خودش کمک گرفته است. وقتی این تیم یک ماموریت جدید دریافت می‌کند، مشخص می‌شود این یک تله برنامه‌ریزی شده توسط آقای کوپلی مرموز (چیویتل اجیوفور (Chiwetel Ejiofor)) به دستور مریک (هری ملینگ (Harry Melling)) مدیرعامل یک شرکت داروسازی است، که می‌خواهد از این افراد فناناپذیر سوءاستفاده کرده و توانایی‌های آن‌ها را بفروشد. زندگی اعضای تیم که مجبور به فرار از دست دشمنان خودشان هستند، وقتی پیچیده‌تر می‌شود که با یک فناناپذیر جدید به نام نایل (کیکی لین (KiKi Layne)) آشنا می‌شوند، یک سرباز نیروی دریایی که تازه متوجه شده کسی نمی‌تواند او را بکشد. در همین حین که اندی و تیمش برای فرار تلاش می‌کنند، همچنین سعی می‌کنند نیل را وارد گروه کرده و هدف ماموریت‌های خود را به او نشان دهند، حتی وقتی اندی با یک بحران وجودی روبرو شده و احساس می‌کند هر کاری انجام دهد هیچ فایده‌ای ندارد.

پرینس بایدوود پس از ساخت آثار رمانتیکی مثل Love & Basketball «عشق و بسکتبال» Beyond the Lights «آنسوی چراغ‌ها»، حالا نشان می‌دهد هیچ مشکلی برای کارگردانی یک فیلم اکشن ندارد. مهم‌ترین نکته درباره صحنه‌های اکشن فیلم این است که تلاشی اضافی برای جلب توجه مخاطب نمی‌کنند. مانند قهرمانان داستان، اکشن هم کاملا درست، سریع، موثر و بی‌رحمانه است. طراحی این سکانس‌ها از چگونگی رفتار شخصیت‌ها نشأت گرفته، به جای اینکه پرینس بایدوود بخواهد توانایی خودش را به رخ مخاطبان بکشد. سایر فیلم‌های نتفلیکس تلاش کرده‌اند اکشن را به صورت اغراق‌آمیزی به تصویر بکشند، اما پرینس بایدوود می‌داند که شخصیت‌ها مهم‌ترین بخش فیلمش هستند، پس اگرچه تماشای ترون در حال نابود کردن گروهی از دشمنانش با یک تبر خیلی جذاب است، اما مهم‌تر از آن این است که با اندی و سرگذشتش همذات‌پنداری کنیم.

این روایت سرگذشت شخصیت‌هاست که The Old Guard را از دیگر فیلم‌های اکشن نتفلیکسی مثل Extraction «استخراج»، Spenser Confidential «محرمانه اسپنسر» و ۶Underground متمایز می‌کند. در اینجا با هر یک از اعضای تیم مثل یک انسان واقعی رفتار می‌شود، و وقتی در داستان عناصری ماوراطبیعی مثل التیام سریع و جاودانگی وجود دارند، این تمرکز روی شخصیت‌ها اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. بایدوود و روکا این واقعیت غم‌انگیز را بررسی می‌کنند که این شخصیت‌ها هرگز قادر به مُردن نیستند و به جای اینکه آن را به شکل یک توانایی جذاب نشان دهند، جنبه غم‌انگیز ماجرا را به تصویر می‌کشند. اندی احساس می‌کند هیچ کار خوبی انجام نداده است چون قادر به دیدن بزرگی کارهای خودش نیست. بوکر مونولوگی غم‌انگیز در این مورد دارد که اینگونه افراد هرگز نمی‌توانند زندگی نرمالی داشته باشند. نایل باید متوجه شود که ناتوانی او در مُردن به معنای ترک خانواده‌اش است. بایدوود روی غنای شخصیت‌ها به همان اندازه انرژی گذاشته که به صحنه‌های اکشن توجه کرده و این باعث شده The Old Guard از همه نظر عالی باشد.

اگرچه نتفلیکس همیشه دوست دارد از فرمول‌ها پیروی کند، تا جایی که احساس می‌کنیم برخی از آثارش به جای انسان‌ها توسط الگوریتم‌های هوش مصنوعی توسعه داده شده است، The Old Guard نشان‌دهنده ارزش استفاده از فرمول به عنوان سکوی پرتابی برای ساخت اثری بهتر است. این فیلم با گروهی از مزدوران دارای توانایی‌های فوق‌بشری که در حال انجام ماموریت هستند آغاز می‌شود، اما چون پرینس بایدوود به شخصیت‌های خودش بیشتر از صحنه‌های اکشن اضافی و دیالوگ‌های مسخره توجه داشته، اثر خیلی بهتری از دیگر فیلم‌های اکشن نتفلیکس ساخته است. به لطف کارگردانی متفکرانه و ماهرانه او، The Old Guard کاملا تازه و متفاوت به نظر می‌رسد.