فیلم Tenet «تنت» نه تنها از نظر دستاوردهای سینمایی بلکه در زمینه جزئیات مرتبط با زمان اثری خیرهکننده است. این فیلم شاهکار دیگری از ذهن فیلمساز کریستوفر نولان (Christopher Nolan) است که آثار معروفش Inception «تلقین» و The Dark Knight «شوالیه تاریکی» هستند. این احتمالا اولین فیلم موردانتظار مخاطبان در سینما طی شش ماه گذشته باشد، پس وقتی سکانس اکشن ابتدایی در سینماهای آیمکس پخش میشود قطعا مخاطبان را به شدت هیجانزده میکند. علاوه بر این، لحظات ابتدایی فیلم فضا را برای ماجراجویی گیجکننده اما جذاب پیشرو آماده میکند. در نقد و بررسی فیلم Tenet با آریامووی همراه باشید …
جان دیوید واشنگتن (John David Washington) نقش پروتاگونیست را بازی میکند. این نامی نیست که برای لو نرفتن داستان انتخاب شده باشد، بلکه تنها نامی است که به این شخصیت داده شده و به خوبی اجرا میشود. پروتاگونیست تمام جذابیت و غروری که نولان دوست دارد به شخصیتهای خودش تزریق کند را دارد و واشنگتن همه جوانب این شخصیت را عالی به تصویر میکشد. او جذبه و اعتماد به نفس فوقالعادهای دارد، هم در صحنههای اکشن و پرخطر، و هم در لحظات دیالوگمحور بدون هیچ انفجار و آشوبی.
شخصیت بینام و نشان واشنگتن رابطهای خاص با شخصیت مشکلدار اما سرسخت کت (با بازی الیزابت دبیکی (Elizabeth Debicki)) ایجاد میکند. این بازیگر نقش بسیار سخت اما قابل درکی را در فیلم ایفا میکند. این دو شیمی خیلی خوبی با یکدیگر دارند که گاهی باعث میشود محدودیتهای احساسی خود را کنار بزنند.
رابرت پتینسون (Robert Pattinson) هم در نقش خودش میدرخشد، و نقش شخصیتی را بازی میکند که خیلی خوب داستان پروتاگونیست با بازی واشنگتن را تکمیل میکند. شخصیت پتینسون لحظات احساسی و غافلگیریهایی به داستان اضافه میکند، اما بیشتر از این درباره نقش او صحبت نمیکنیم. Tenet به طرفداران کامیکبوکی انگیزه بیشتری میدهد تا بیش از پیش منتظر تماشای پتینسون در نقش بتمن باشند.
بخش میانی Tenet کمی طولانی میشود، چون سکانسهای اکشن خیرهکننده که طرفداران نولان از او انتظار دارند، بخش میانی فیلم را تشکیل میدهند. در حالی که این صحنههای اکشن گاهی اوقات سنگین میشوند و دنبال کردن آنها سخت است، نتیجه نهایی این خطوط داستانی و داستان کلی، همراه با نتیجهگیری لحظات اولیه که سوالات بزرگی در ذهن بینندگان ایجاد کرده بود، این سوالات را با طراحی فوقالعاده رضایتبخشی پاسخ میدهند. این فیلمنامه به شدت پیچیده که حتی تلاش برای اسپویل کردنش کار خیلی سختی است، در کنار سکانسهای اکشن عملی این فیلم آن را به یک دستاورد تحسینبرانگیز تبدیل کرده که دوباره به ما یادآوری میکند چرا عاشق سینما هستیم.
هنگامی که بخش سوم و پایانی فیلم شروع شده و بیشتر وقایع داستان برای تماشاگران و پروتاگونیست واضحتر میشود، که تا آن لحظه دو ساعت او را تماشا کردهاند، نولان پایانی طوفانی به مخاطبان ارائه میدهد. این نقطه اوج با موسیقی لودویگ گورانسون (Ludwig Goransson) تکمیل شده است، که گاهی اوقات حال و هوای فیلم Inception نولان را منعکس میکند. لحظاتی از نقشهریزی شخصیتها حین چرخیدن دوربین به دور آنها، تا برخورد یک هواپیمای غولپیکر با یک ساختمان با موسیقی مهیجی همراه شده است، و موسیقی متن باعث شده این فیلم حتی در لحظات توضیح داستان، خوشریتم و مهیج به نظر برسد. فیلمبرداری استادانه، نقشآفرینیهای ماهرانه، و موسیقی متن برجسته خیلی خوب داستان خوشریتم فیلم را تکمیل میکند.
Tenet واقعا یک شگفتی است، مخصوصا وقتی روی بزرگترین صفحه نمایش ممکن با یک سیستم صوتی آن را تماشا کنید که زمین زیر پای شما را تکان دهد. این فیلم داستان و تجربهای کلی ارائه میدهد که حتی کسانی که نمیتوانند این فیلم را در سینماها تماشا کنند یا ترجیح میدهند آن را به صورت ایمن در خانه ببینند هم راضی میکند.
فیلم فوق العاده ای بود. به نظرم خاصیت فیلم های نولان همینه که همه چیشو درک نکنی. اصلا نقدهایی که به این فیلم وارد میکنن رو درک نمیکنن. من که خیلی دوسش داشتم و لذت بردم