دیزنی اخیرا در بازسازیهای لایو اکشن خودش دچار مشکل شده بود. بازسازیهای لایو اکشن Beauty and the Beast «دیو و دلبر»، Aladdin «علاءالدین»، و The Lion King «شیر شاه» در گیشه به موفقیت بزرگی دست یافتند، اما کاملا بیاحساس بودند. این فیلمها بیشتر قصد داشتند نظر یوتیوبرهایی که مشکلات داستانی نسخه انیمیشنی را آشکار کرده بودند را جلب کنند، تا اینکه راهی برای گفتن یک داستان جدید پیدا کنند. فیلم Mulan «مولان» ساخته نیکی کارو (Niki Caro) این مشکل را ندارد. اگرچه کارو تقریبا تمام لحظات مهم داستانی نسخه اصلی را در اینجا هم به تصویر کشیده، اما نسخه جدید کاملا باطراوت و منحصر به فرد است. این فیلم میداند چه زمانی عناصر فیلم انیمیشنی را رها کند، روی موضوعات خاص خودش تمرکز کند، و همچنان قدرت داستان را حفظ کند. هیچکس ترانه «من از تو یک مرد میسازم» را نمیخواند، اما کارو نشان میدهد چرا این تصمیم کاملا درستی است. در نقد و بررسی فیلم Mulan با آریامووی همراه باشید …
هوا مولان (ییفئی لیو (Yifei Liu)) کودکی یاغی با چی (انرژی حیاتی) قدرتمند است، اما برای اینکه مایه افتخار خانوادهاش شود، باید به یک همسر مطیع و فرمانبردار تبدیل شود. پس از اینکه ملاقات با یک دلال ازدواج طبق برنامه پیش نمیرود، سربازان امپراطور به سراغ هر خانوادهای میروند تا یک مرد را برای جنگ در نبردی علیه نیروهای بوری خان (جیسون اسکات لی (Jason Scott Lee)) و جادوگر قدرتمندش ژیانیانگ (لی گانگ (Li Gong)) همراه خود ببرند. پای ژو پدر مولان آسیب دیده و با وجود تمایلش برای مبارزه، به احتمال زیاد در چنین نبردی زنده نخواهد ماند. پس در نیمههای شب، مولان با زره و شمشیر پدرش به سربازان امپراطور میپیوندد. او خودش را پسر نداشتهی ژو به نام هوا جون معرفی میکند. با اینکه او موفق میشود به گردان سربازان به رهبری فرمانده تونگ (دانی ین (Donnie Yen)) بپیوندد، اما نهتنها باید با نیروهای خان بجنگد، بلکه باید از لو رفتن هویتش و بیآبرو شدن خانوادهاش جلوگیری کند.
اگر این داستان آشنا به نظر میرسد، به این دلیل است که تا حد زیادی شبیه داستان فیلم اصلی محصول ۱۹۹۸ است، البته با چند تفاوت مهم مثل معرفی ژیانیانگ، حذف موشو اژدهای محافظ مولان، و حذف ترانهها از فیلم. به جای تبدیل کامل فیلم انیمیشنی به یک فیلم سینمایی، مثل اتفاقی که با The Lion King بیروح انجام شد، و یا تلاش مداوم برای پاسخ به سوالات احمقانه طرفداران مانند Beauty and the Beast (چرا خدمتکاران باید عذاب میکشیدند؟ چرا بل سعی نکرد فرار کند؟)، Mulan مسیر خاص خودش را پیش گرفته، در حالی که به خوبی از افتادن در این دامها خودداری میکند. لازم نیست مولان با یک جیرجیرک انیمیشنی دوست شود، چون این فیلمی نیست که کارو قصد داشته آن را بسازد. اگرچه Mulan مخاطب بالغ و بزرگسال را هدف گرفته است (این اولین بازسازی لایو اکشن با رده سنی PG-13 است)، اما همچنین داستان را به شکل بهتری تکمیل کرده است.
Mulan که مثل دیگر بازسازیهای لایو اکشن دیزنی سعی نکرده همان داستان انیمیشن را تکرار کند و توضیحات مسخره و جلوههای ویژه بد به آن اضافه کند، طراوت و جذابیتی دارد که از زمان ساخت Cinderella «سیندرلا» محصول ۲۰۱۵ تاکنون در هیچ بازسازی لایو اکشن دیزنی شاهد آن نبودهایم، که همچنین جرأت پیش گرفتن مسیر متفاوتی از داستان فیلم اصلی و تمرکز روی طراحی دکور و لباسهای باشکوه را داشت. Mulan کاملا باشکوه است و امیدوارم وقتی این بیماری همهگیر به پایان رسید، دیزنی فیلم کارو را دوباره در سینماها اکران کند، چون او این فیلم را با هدف اکران در سینماها ساخته است. با توجه به چشماندازها و لباسهای جذاب، میتوان گفت با وجود اینکه Mulan روی گوشی هوشمند نیز قابل تماشاست، اما بهتر است آن را در بهترین تلویزیون موجود در بازار تماشا کنید.
فرمت لایو اکشن به کارو اجازه میدهد تا Mulan را در مسیر فیلمهای اکشن رزمی قرار دهد، به جای اینکه فرمول همیشگی دیزنی در اواخر دهه ۹۰ که سکانسهای اکشن در آنها زیاد مهم نبودند را پیش بگیرد. من حتی با این قضیه مشکلی ندارم که این فیلم، چی مولان را دلیل توانایی او برای لگد زدن به نیزهها و تیرها میداند، چون مشخص میکند چرا بقیه افراد داستان نمیتوانند این کار را بکنند. اما حتی در مورد این مسئله، به جای اینکه فیلم سعی کند دلیل این تصمیم را توضیح دهد، نویسندگان از چی مولان به نفع خود استفاده کرده و آن را به بخشی از قوس شخصیتی مولان و تضاد او با ژیانیانگ تبدیل میکنند، که احساس میکند به دلیل نمایش تواناییهایش دنیا او را طرد کرده است. هر بار که Mulan ممکن است دچار مشکل شود، مثلا تلاش برای ایجاد رابطه با فرمانده که در نسخه انیمیشنی رخ داده بود، مسیر بهتری را پیدا میکند، مثلا انتقال آن زیرداستان رمانتیک به یک سرباز دیگر (Yoson An)، بدون اینکه به ماجراجویی اصلی مولان ضربه بزند.
اعتراف میکنم که Mulan همچنان از برخی جنبهها شبیه دیگر اقتباسهای لایو اکشن دیزنی است، اما کارو یک بازسازی هیجانانگیز ساخته که هسته اصلی داستان را حفظ کرده و در عین حال به این فیلم هویت مخصوص خودش را داده است. با وجود لحظات داستانی مشابه، اصلا احساس نمیکنیم که کارو یک بازسازی گرانقیمت و تکراری از فیلم محصول ۱۹۹۸ ساخته است. Mulan محصول ۲۰۲۰ روی پای خودش ایستاده و الگویی برای بازسازیهای لایو اکشن دیزنی در آینده است، چون به جای اینکه یک اثر تقلیدی باشد یک اقتباس متفکرانه است.