فیلمهای Bill & Ted «بیل و تد» ماجراهایی احساسی و شیرین دارند. بیل پرستون (الکس وینتر (Alex Winter)) و تد لوگان (کیانو ریوز (Keanu Reeves)) دوستانی ساده و مهربان هستند. آنها خیلی باهوش نیستند، اما دنیا برای آنها پر از شگفتی است، در حالی که یک رفاقت ابدی با یکدیگر دارند. اما از Excellent Adventure «ماجراجویی شگفتانگیز» آنها ۳۱ سال و از Bogus Journey «سفر وحشیانه» آنها ۲۹ سال گذشته است. موفقیت دنبالههای کمدی کار سخت و دشواری است و با گذشت زمان سختتر هم میشود. خوشبختانه، کارگردان دین پاریزو (Dean Parisot) و نویسندگان کریس متیسون (Chris Matheson) و اد سولومون (Ed Solomon) در پایانبخش سهگانه جذاب و لذتبخش Bill & Ted Face the Music «بیل و تد با موسیقی مواجه میشوند» از این شکاف زمانی به بهترین شکل استفاده کردهاند. این دنباله جدید، شیرینی و احمقانه بودن دو فیلم اصلی را حفظ کرده، اما به این حقیقت هم اشاره میکند که از آخرین باری که این شخصیتها را دیدهایم چندین دهه گذشته است. این شاید آخرین فیلم این فرنچایز حالخوبکن باشد، که این سهگانه را به بهترین شکل به پایان میبرد. در نقد و بررسی فیلم Bill & Ted Face the Music با آریامووی همراه باشید …
پس از وقایع Bogus Journey، باند وایلد استالینز بیل و تد موفقیتهایی کسب کرده، اما این دو در تلاش برای یافتن ترانهای که جهان را متحد و دنیا را متعادل میکند، شکست خوردهاند و گروه آنها از هم پاشیده، اما بیل و تد هنوز تلاش میکنند آن آهنگ خاص را پیدا کنند. صبر و تحمل همسران آنها، جوانا (Jayma Mays) و الیزابت (Erinn Hayes) تمام شده، اما این دو از حمایت کامل دختران عاشق موسیقی خودشان ویلهلمینا بیلی لوگان (Brigette Lundy-Paine) و تئودورا تیا پرستون (Samara Weaving) بهره میبرند. سپس بیل و تد با دختر روفوس یعنی کلی (کریستن شال (Kristen Schaal)) ملاقات میکنند، که آنها را به آینده میبرد، جایی که قدرتهای آینده به این دو میگویند ۷۵ دقیقه وقت دارند تا آن ترانه خاص را بنویسند وگرنه دنیا از بین خواهد رفت. بیل و تد تصمیم میگیرند به آیندهای بروند که در آن زمان این ترانه را نوشتهاند، و آن را از خودشان بدزدند، در حالی که دخترانشان برای ایجاد یک گروه موسیقی فوقالعاده، در زمان سفر میکنند. در همین حال، قدرتهای آینده معتقد هستند که شاید پیشگویی در مورد بیل و تد نادرست باشد، و تنها راه نجات دنیا این است که این دو نفر کشته شوند، بنابراین آنها یک روبات قاتل (Anthony Carrigan) را برای کشتن این نوازندگان مامور میکنند.
ریوز و وینتر از فیلم Bogus Journey محصول سال ۱۹۹۱ تاکنون این نقشها را بازی نکردهاند، اما شیمی بین آنها یک ذره هم افت نکرده است. این فیلم از بلوغ ناقص برای نشان دادن اینکه بیل و تد واقعا بزرگ نشدهاند استفاده کرده، و آنها به این دلیل بزرگ نشدهاند که در نوجوانی به آنها گفته شده بود قرار است در آینده دنیا را نجات دهند. این به شخصیتها اجازه میدهد مثل دو فیلم اول همان احمقهای دوستداشتنی باقی بمانند، در حالی که میدانند دنیای پیرامون آنها تغییر کرده است. ماموریت آنها، که طی آن بارها با نسخههای آینده خودشان روبرو میشوند، استعاره خوبی در مورد تلاش برای بهتر شدن است اما آنها باید انتظارات خود را پایین بیاورند. بیل و تد بیشازحد شیرین و سادهلوح هستند تا بار جاهطلبی را به دوش بکشند، اما وسیله خوبی برای نشان دادن این قضیه هستند که زندگی ما همیشه آنطور که برنامهریزی میکنیم پیش نمیرود.
فرستادن بیل و تد در زمان برای ملاقات با نسخههای قدیمیتر خودشان، در حالی که دخترانشان به گذشته سفر میکنند تا نوازندگان بزرگ را جمعآوری کنند، باعث شده Bill & Ted Face the Music با دو فیلم قبلی کاملا متفاوت باشد. من سری Bill & Ted را تحسین میکنم، چون هرگز یک ایده را دوبار تکرار نمیکند، حتی اگر باعث عجیب و غریب شدن داستان شود. این فیلم نسبت به دو فیلم قبلی خطوط داستانی بیشتری دارد، اما به دلیل سرزندگی و نشاط بیلی و تیا به موفقیت میرسد. فیلم جدید هرگز مثل یک روایت تکراری به نظر نمیآید، بلکه داستان تازهای است که ارزش روایت دارد و داستانی است که فقط با حضور بیل و تد مسنتر قابل روایت است.
و این داستان کاملا موفق ظاهر میشود. نمیخواهم هیچ پیچش داستانیای را لو بدهم، اما همکاری مجدد ریوز و وینتر واقعا جذاب است، و مخصوصا بازگشت ریوز به ژانر کمدی کاملا لذتبخش است. او در فیلم کمدی Always Be My Maybe حضوری افتخاری داشت، اما در حالی که ریوز خودش را به عنوان یکی از بهترین ستارههای اکشن به اثبات رسانده است، Bill & Ted Face the Music نشان میدهد غریزه کمدی او هنوز فعال است و هنوز میتواند نقش یک احمق دوستداشتنی را در مقابل وینتر بازی کند، که از نقشآفرینی مجدد در نقش بیل لذت میبرد. این افراد در کنار گروه بازیگران فوقالعادهای قرار دارند، اما کسی که تمام صحنهها را از آن خودش میکند کاریگان ستاره سریال Barry «بری» است. هر چه کمتر درباره شخصیت او گفته شود بهتر است، اما او بهترین خندهها را در فیلم به ارمغان میآورد.
من نگران بودم که شاید فرنچایز Bill & Ted قدرت باقی ماندن در ذهن مخاطبان را نداشته باشد، مخصوصا وقتی دنبالههای کمدی مانند Zoolander 2 و Bad Santa 2 که چندین دهه پس از نسخه اصلی و محبوب خودشان ساخته شدند شکستهای بزرگی را تجربه کردند. راز فیلمهای Bill & Ted این است که از شخصیتهای ساده استفاده میکنند، اما شرایط پیرامون آنها را به اندازه کافی متفاوت میکنند، تا با یک داستان تکراری روبرو نباشیم. بله، در Bill & Ted Face the Music شاهد سفر در زمان هستیم و شخصیتها به جهنم میروند و در آنجا با فرشته مرگ (William Sadler) روبرو میشوند. لحظاتی وجود دارند که ریتم فیلم در آنها کمی کُند میشود و مبارزه بیل و تد با نسخههای آینده خودشان کمی اضافی به نظر میآید. اما Bill & Ted Face the Music با دو فیلم قبلی کاملا متفاوت است، مخصوصا وقتی به نقطه اوج دوستداشتنی خودش میرسد، آن هم درباره آیندهای که ما برای فرزندانمان به جای میگذاریم، و کاری که آنها در مقابل برای ما انجام میدهند.