مقدمه :داستان این فیلم درباره فضانوردی به نام پاتریک مک براید است.او در جدیدترین ماموریت خود می بایست به سیاره نپتون سفر کند چراکه اتفاقاتی در آن منطقه رخ می دهد که می تواند برای زمین خطرساز باشد.در منطقه مذکور پروژه لیما انجام شده که فضانورد آن پروژه،پدرِ روی بود.کسی که که ۲۷ سال است کسی از او خبر ندارد و حالا روی می تواند با سفر به نپتون، او را بیابد.پدری که نتوانست رابطه پدر- پسری مناسبی با روی برقرار نماید و به جای آن به مکانی برای یافتن زندگی جدید قدم نهاد که راه بازگشتی برای آن نبود. روی حالا در ماموریت جدید خود می خواهد پس از گذشت سالها، پاسخ تمام ابهاماتی که در ذهنش ایجاد شده و از او انسانی ناآرام ساخته را دریافت کند…
جدید ترین اثر جیمز گری خالق آثاری چون شهر گمشده زد،فیلم Ad Astra با بازی برد پیت است.اول از همه انتخاب برد پیت برای شخصیت اصلی،یک فیلم علمی تخیلی،فضایی ریسک بزرگی بوده است،اما برد پیت شخصیت دشوار و پیچیده (روی مک براید) را تونسته به خوبی تصویر بکشد.روی مک براید نمی تواند در فیلم با دیگران ارتباط موثری برقرار کند،پیت به خوبی توانسته مشغله های ذهنی روی مک براید را برای بیننده ترسیمکند. دکوپاژ در راستای میزانسن قرار دارد و به خوبی با میزانسن حس و حال فیلم را منتقل میکند.موسیقی فیلم و فیلمبرداری بسیار تاثیر گذار است.جلوه های ویژه فیلم با اینکه اصلا شلوغ و پرسر و صدا نیست ولی از بهترین های امسال است.فیلم با اینکه در ژانر تخیلی است اما تا حد امکان از اجزای تخیلی و خیالی فاصله گرفته است و به خوبی توانسته حس ترس و جذاب فضانوردی را در خاموشی مطلق فضا به تصویر بکشد.
کارگردان به خوبی توانسته است تعادل خوبی بین شات های عریض و کلوز آپ ها برقرار کند. موسیقی فیلم بسیار هماهنگ با فضای فیلم است و برای مثال با اوج گرفتن ماجرا و یا واکنش شدید شخصیت ها موسیقی هم تند تر و هیجانی تر میشود. فیلم در یک سوم پایانی افت میکند و کمی کسل آور میشود.فیلمساز تقریبا بیخیال پایان بندی میشود.هر چه به پایان فیلمنزدیک میشویم اشکالات فیلمنامه بیشتر آشکار میشود.فیلمگاهی اوقات گیج کننده میشود،(خیلی از چیزا دلیل منطقی ندارند و درست نیستند و غیر ناممکن بنظر میرسند) و گاهی هم بسیار کلیشه ای به گونه ای که چیز جدیدی در آن دیده نمیشود(بیش از اندازه،از ۲ فیلم میان ستاره ای نولان و ۲۰۰۱ ادیسه فضایی کوبریک تقلید شده است). حرف آخر:با تمام مشکلاتی که آخرین اثر سینمایی جیمز گری دارد باعث نمیشود که خود را از دیدن آن محروم کنیم.این اثر به لطف داستانش تجربه ای عالی و سرگرمکننده است.(هر چند فیلمنامه در مواقعی واقعا لنگ میزند).پیشنهاد میکنم اگر واقعا به عناصر و مکان های فضایی علاقه دارید دیدن این فیلم را از دست ندهید.