نقد و بررسی فصل دوم سریال Doom Patrol: فصلی عجیب و غریب با تراژدی و سفر در زمان

اولین فصل سریال Doom Patrol «دووم پاترول» از آن فصل‌های کمیاب تلویزیونی بود که به نظر می‌آمد هیچ ایده‌ای در اتاق نویسندگان به اندازه کافی عجیب نبوده تا رد شود، و قطعا منظورم تعریف کردن از این سریال است. بزرگ‌ترین نگرانی درباره فصل دوم این بود که آیا می‌تواند حس عجیب و غریب بودن و دیوانه‌وار فصل اول را تکرار کند یا خیر. گذشته از این‌ها، چطور می‌توانید داستان را عجیب‌تر کنید، آن هم وقتی فصل اول با یک الاغ عجیب و غریب شروع شد، با معرفی یک خیابان احساساتی که تمایلات جنسی خاصی دارد ادامه یافت، و با عشق‌بازی یک موش صحرایی و سوسک تمام شد. (همه این‌ها در آن لحظه معقول به نظر می‌رسیدند). اما نگران نباشید: Doom Patrol نه تنها در فصل دوم کاملا عجیب و غریب باقی مانده، بلکه در عین حال با تکیه بر تراژدی داستانش، پیشرفت چشمگیری هم می‌کند. در اپیزود سوم، نایلز کالدر (با بازی تیموتی دالتون (Timothy Dalton)) به دخترش دوروتی (با بازی ابیگیل شاپیرو (Abigail Shapiro)) می‌گوید: “همه ما اشتباه کردیم. مهم اینه که یادمون باشه این اشتباهات ما رو تعریف نمی‌کنن.” کلماتی بسیار خوشبینانه در سریالی پر از طردشدگان که با چیزی تعریف می‌شوند که از همان ابتدا باعث شده بود طرد شوند.

همگی هنوز از دست نایلز عصبانی هستند. افشای این قضیه که دکتر دیوانه مسبب نقص بدنی تک‌تک اعضای تیم بوده، اعتماد را در عمارت دووم از بین برده است. اما یک معامله شیطانی باعث محروم شدن کالدر از طلسمی می‌شود که او را فناناپذیر کرده بود و بقیه گروه به دنبال راهی برای نجات جان او هستند. نه به خاطر خودش، بلکه به خاطر دوروتی دختر قدرتمند و زجرکشیده نایلز. یا، همانطور که کلیف استیل (برندن فریزر (Brendan Fraser)) به روشنی می‌گوید: “من از بچه دشمن خودم مراقبت نمی‌کنم.”

در همین حین، همه شخصیت‌های اصلی به دلیل مسائل شخصی بسیار خشمگین هستند، و گروه بازیگران مثل همیشه فوق‌العاده هستند. کلیف هنوز یک ربات است که خشمی کنترل‌نشده در درونش وجود دارد، و این خشم به این دلیل تشدید شده که دخترش هنوز نمی‌داند او زنده است. شورشی در درون جین (دایان گوئررو (Diane Guererro)) به پا شده، جایی که هر یک از ۶۴ شخصیتش تلاش می‌کنند تا نسخه اصلی جین باشند. سایبورگ (جوویان وید (Joivan Wade)) و ریتا فار (ایپریل باولبی (April Bowlby)) احساس می‌کنند در حال مبارزه با بدن خود هستند، در حالی که لری ترینور (مت بومر (Matt Bomer)) می‌خواهد با خانواده‌اش کنار بیاید که خیلی از او پیرتر شده‌اند.

اگر فصل دوم Doom Patrol یک عیب بزرگ داشته باشد، این است که یک داستان اصلی برای تمرکز کردن ندارد (حداقل در سه اپیزودی که من دیده‌ام). داستان این فصل با تلاش همه برای نجات نایلز و وجود یک موجود شوم و مرموز درون دوروتی به هم متصل شده است. هر کسی در اینجا به دنبال نسخه تلویزیونی Guardians of the Galaxy «نگهبانان کهکشان»، یعنی یک تیم عجیب و غریب است که در حال مبارزه با یک شرور عجیب و غریب هستند، ناامید خواهد شد. در عوض، Doom Patrol داستان عجیب و غریب‌ترین شخصیت‌های دی‌سی را روایت می‌کند. نتیجه این کار یک مطالعه شخصیتی است که موفق می‌شود زمانی را هم به یک مهمانی در زمان که توسط دیوانه‌ای به نام دکتر تایم برگزار شده اختصاص دهد.

جذابیت Doom Patrol در همین است، قابلیت انتقال سریع از مسخرگی خالص به دل‌شکستگی قابل درک که اصلا متوجه آن نخواهید شد. این سریال به طور خاص درباره مفهوم پدر و مادر بودن است، و اینکه چطور ممکن است احساس کنید یک هیولا هستید، اما در عین حال حاضر باشید جان‌تان را فدای بچه خودتان کنید. کشمکش اصلی در فصل دوم Doom Patrol کشمکش بین نایلز و کلیف است. نایلز برای محافظت از دختر خودش، کلیف را از داشتن ارتباط پدر و دختری با دخترش محروم کرده است. دالتون جذابیت خاصی به این سریال بی‌نهایت احمقانه داده و صداپیشگی فریزر در نقش کلیف همچنان تحسین‌برانگیز است. اما کلیف استیلی که درون آن لباس آهنی قرار دارد در واقع رایلی شاناهان (Riley Shanahan) است. یک غم فرانکنشتاینی در بازی شاناهان وجود دارد؛ حرکات رباتی که به نظر می‌رسد به شدت افسرده شده و به دنبال راهی برای به دست آوردن احساسات خودش است.

در اپیزود اول این فصل شاهد طراحی دکورهای شگفت‌انگیزی هستیم، وقتی تیم که هنوز پس از اتفاقات اپیزود پایانی فصل اول کوچک مانده‌اند، سعی می‌کنند راهی برای فرار از یک ماکت پیدا کنند. اما بخش‌های اولیه فصل دوم به سرعت فرمول هیولایی را پیش می‌گیرند. پرش زمانی با دکتر تایم در اپیزود دوم، با ادای احترامی به Hellraiser «بپاخیزان جهنم» با حضور شروری به نام رد جک ادامه می‌یابد.

حال باید دید سرنوشت فصل دوم Doom Patrol چه خواهد شد. این سریال قطعا طی این مدت خودش را به عنوان یک محتوای خاص و عجیب تلویزیونی اثبات کرده است. باعث خوشحالی است که عجیب‌ترین قهرمانان دنیا فعلا قصد دست کشیدن از کار خود را ندارند.