نقد و بررسی انیمیشن The Secret Life of Pets 2: یک فیلم خانوادگی بامزه و بهتر از نسخه قبلی

انیمیشن The Secret Life of Pets 2 «زندگی پنهان حیوانات خانگی ۲» نسبت به فیلم قبلی که سال ۲۰۱۶ اکران شد تغییرات قابل توجهی داشته است. مهم‌تر از همه، پتن اسوالت (Patton Oswalt) که در نقش مکس جایگزین لوئیس سی کی (Louis C.K) شده است؛ بقیه‌ی گروه صداپیشگان تغییری نکرده و البته بازیگران درجه یکی مثل هریسون فورد (Harrison Ford) و تیفانی هدیش (Tiffany Haddish) به آن‌ها اضافه شده‌اند. نکته‌ی دیگر اینکه برایان لینچ (Brian Lynch) این بار به تنهایی نویسندگی این انیمیشن را برعهده داشته است. جاناتان دل ول (Jonathan del Val) کارگردان انیمیشنی بیشتر آثار استودیوی ایلومینیشن (Illumination) این بار دستیار کارگردان کریس رناد (Chris Renaud) شده است؛ اینکه ایلومینیشن روحیه‌ی همکاری را بین کارگردانان تشویق کرده قابل توجه است. بنابراین ایلومینیشن تغییراتی ضروری در فرنچایزی انجام داده که فیلم اول آن فروش ۹۰۰ میلیون دلاری داشت، و این تغییرات باعث بهبود فیلم دوم هم شده‌اند.

The Secret Life of Pets 2 به طرز جالبی بامزه و سرگرم کننده است، رویکرد خانوادگی‌تری به داستان اصلی دارد، که این رویکرد در فیلم اول با وجود حضور حیوانات خوشگل و بامزه، خیلی خشن‌تر بود. فیلمنامه قویتر، متمرکزتر و خوش‌ساخت‌تر است، که نتیجه‌ی آن فیلمی ۹۰ دقیقه‌ای است که بیشتر از اینکه درباره‌ی آموزش دادن باشد درباره‌ی سرگرم کردن است. شاید فیلم در بیان پیام اخلاقی داستان کمی ضعیف عمل کند اما بقیه‌ی فیلم ارزش تماشا کردن دارد.

در The Secret Life of Pets سگی عصبی از نژاد جک راسل تریر به نام مکس باید با سگ بزرگ و احمقی به نام دوک (با صدای اریک استون‌استریت (Eric Stonestreet)) رقابت می‌کرد. رابطه‌ی جالب بین آن‌ها توسط خرگوش مرگباری به نام اسنوبال (Kevin Hart) و چندین حیوان احمق دیگر پیچیده شد. این بار، مکس بزرگتر شده و کمتر عصبی می‌شود، حداقل تا زمانی که یک نوزاد انسان در خانه به دنیا می‌آید. این باعث می‌شود مکس به سگی به شدت محافظه‌کار تبدیل شود که می‌خواهد از این نوزاد در برابر تمام خطرات دنیا محافظت کند.

اسوالت این نسخه از مکس را عالی بازی می‌کند، حتی بهتر از لوئیس سی کی، آن هم بدون در نظر گرفتن مشکلات اخلاقی‌اش. چیزی که باعث نگرانی بیشتر مکس می‌شود ویزیت شدن توسط یک دامپزشک (یکی از بامزه‌ترین سکانس‌های فیلم) و سفری به حومه شهر و دور از خانه، آرامش و دوستانش است. این یکی از نقاط قوت The Secret Life of Pets 2 را به وجود می‌آورد: سه زیرداستان فیلم باعث تقویت آن شده، به مخاطبان اجازه می‌دهند زمانی را به تماشای شخصیت‌های جدید و قدیمی سپری کنند، و در پایان فیلم دوباره با یکدیگر تقاطع پیدا می‌کنند. این سه زیرداستان از این قرار هستند:

مکس و دوک همراه خانواده‌ی انسانی خودشان به حومه‌ی شهر مسافرت می‌کنند. در آن‌جا این دو توسط مناظر، صداها و مخصوصا بوی محیط حومه شهری تسخیر می‌شوند؛ مکس از این محیط خوشش نمی‌آید اما دوک برای تجربه‌ی تمام چیزهایی که محیط حومه شهری دارد هیجان‌زده است. مکس که تمایلات زندگی شهری دارد با سگی به نام روستر (با صدای هریسون فورد) با سبک زندگی حومه شهری مواجه می‌شود. روستر، که در ابتدا مکس را به عنوان یک سگ شهری سست عنصر می‌بیند، خیلی زود این سگ جوان را زیر پروبال خودش گرفته تا قوی بودن را به روش خودش به او آموزش دهد. در حالی که این رابطه به چیزی بیشتر از رابطه‌ی استاد و شاگرد گسترش پیدا نمی‌کند، اما باعث ایجاد لحظات خنده‌داری شده و به مکس اعتماد به نفسی می‌دهد که او برای برگشتن به خانه به آن نیاز دارد.

در همین حین، سرپرستی اسبا‌ب‌بازی موردعلاقه‌ی مکس برعهده‌ی گیجت (با صدای جنی اسلیت (Jenny Slate)) قرار داده شده، چیزی که او آن را به عنوان فرصتی برای خاله‌بازی با دوست‌پسرش مکس می‌بیند. مشکل اینجاست که گربه‌هایی که در خانه‌ی یک پیرزن زندگی می‌کنند این اسباب‌بازی را از او می‌دزدند. این زیرداستان به شدت خنده‌دار است و توضیح بیشتر درباره‌ی آن، داستان را لو می‌دهد، اما گربه‌ها کاملا نظر مخاطب را به خود جلب می‌کنند. زیرداستان دوم درباره‌ی گیجت است که گربه‌ای به نام کلوئی (با صدای لیک بل (Lake Bell)) را استخدام می‌کند تا به او یاد دهد چطور مثل گربه‌ها رفتار کند. این زیرداستان شامل اشاره‌های زیادی به داستان‌های مختلف است که شاید مورد توجه بچه‌ها قرار نگیرد، اما بزرگسالان قطعا از آن راضی خواهند بود.

سومین زیرداستان The Secret Life of Pets 2 که کارتونی ترین و خنده‌دار ترین آن‌هاست، داستان اسنوبال و دیزی تازه‌وارد (با صدای هدیش) را دنبال می‌کند. اسنوبال تا حد زیادی آرام شده و صاحب جدیدش لباسی ابرقهرمانی برای او پوشیده است. (این بخش شامل یک سکانس انیمیشنی متفاوت و خیلی بامزه می‌شود که مثل جان بخشیدن به صفحات کامیک بوک است.) اسنوبال هویتی ابرقهرمانی به خودش می‌گیرد تا به دیزی کمک کند حیوانی وحشی که توسط صاحب سیرکی دیوانه و بی‌رحم (با صدای نیک کرال (Nick Kroll)) زندانی شده را نجات دهد. این بخش جانبی از داستان به مخاطبان اجازه می‌دهد زمانی را با اسنوبال و شیطنت‌هایش بگذرانند، اما حرکت هوشمندانه این بوده که زمان روایت این بخش داستان محدود نگه داشته شده است. این باعث می‌شود وقتی سه زیرداستان در پایان فیلم با هم ترکیب می‌شوند تنش دراماتیکی به داستان اضافه شود، و تمام این اتفاقات با سکانس اکشنی غیرمنتظره به پایان برسد که در آن، حیوانات خانگی داستان، از درس‌هایی که طی این مدت یاد گرفته‌اند به بهترین شکل بهره می‌برند.

تنها مشکل The Secret Life of Pets 2 این است که در نهایت حرفی برای گفتن ندارد. فیلم اول استعاره‌ای برای خواهر و برادرهای ناتنی بود که پس از برخوردی نه چندان جالب، یاد می‌گرفتند چطور با هم کنار بیایند، اما ناگهان به یک داستان بقایی خشن تبدیل شد که مکس و دوک را مجبور کرد با یکدیگر توافق کنند چون آن‌ها برای زنده ماندن به کمک یکدیگر نیاز داشتند. این دنباله هم چنین مسیری را دنبال می‌کند: ورود نوزاد به این خانواده مکس را مجبور می‌کند سریعتر بالغ شود، و حین این اتفاقات بدگمان شود؛ این استعاره‌ای برای تمام والدین در دنیاست. اما تجربیات مکس در حومه شهر و اعتماد به نفس تازه به دست آمده‌اش واقعا با تم اصلی داستان همخوانی ندارند. تفاوت بین این دو فیلم این است که The Secret Life of Pets 2 به لطف ساختار زیرداستانی خوبش بامزه‌تر، خانوادگی‌تر و خوش‌ ریتم‌تر از فیلم قبلی است.

ایلومینیشن هنوز راه زیادی برای رقابت با انیمیشن‌های عالی مثل Spider-Man: Into the Spider-Verse «مرد عنکبوتی: به درون دنیای عنکبوتی» محصول سونی و فرنچایز How to Train Your Dragon «چگونه اژدهای خود را تربیت کنیم» محصول دریم‌ورکس دارد، اما حداقل این حیوانات طی این سه سال بالغ‌تر شده‌اند.