من طرفدار عبارت guilty pleasure (به معنای لذت بردن از یک فیلم، در حالی که می دانید محتوای فیلم آزاردهنده است) نیستم، حسی که نشان می دهد مردم باید برای دوست داشتن یک کار هنری احساس شرم کنند. اگرچه باید اعتراف کنم از نظر من این عبارت برای سری فیلم های The Equalizer ساخته Antoine Fuqua صدق می کند. این سری کاملا برعکس فیلم Death Wish عمل می کنند، به این صورت که شخصیت قهرمان، یک فرد آرام و دوستدار مردم، از مهارت های خاص خودش استفاده می کند تا نقش قاضی، ژوری و جلاد را در مقابل افراد قدرتمند جامعه بازی کند. هیجان فاسدی در دیدن این طور خشونت علیه این نوع آدم ها وجود دارد و به همین دلیل The Equalizer 2 فیلم به شدت موفقی است. این فیلم حس انتقام وحشیانه ما را ارضا می کند، حسی که کاملا بی رحمانه و غیرقابل بخشش است.
در طول روز، مامور ویژه سابق Robert McCall (با بازی Denzel Washington) به عنوان راننده تاکسی در بوستون کار می کند. اما در شب، به هر شکل ممکن به مردمی که به یاری او نیاز دارند، کمک می کند. چه قرار باشد به ترکیه رفته و دختری گروگان گرفته شده را نجات داده و به مادرش برگرداند، یا فقط یک سری پسر سفیدپوست پولدار را به خاطر اذیت کردن یک زن انترن کتک بزند. اگر کارتان به McCall بیفتد، راه فراری ندارید. پس باید دلمان به حال آن عوضی هایی که بهترین دوستش را کشته اند بسوزد، چون McCall حالا با تمام قوا به دنبال قاتل است، در حالی که همچنان Miles (با بازی Ashton Sanders) که در آپارتمان او زندگی می کند را نیز آموزش می دهد.
به جای تغییر فرمولی که فیلم اول Equalizer را به موفقیت رساند، Fuqua و نویسنده فیلم Richard Wenk به Washington اجازه می دهند همه ی آدم بدها را نابود کرده و همچنان زندگی آرامی نیز داشته باشد. McCall یک راهب جنگجو است، او به دنبال دردسر نیست، اما همیشه در صحنه حاضر است تا با بی عدالتی ها با خشونت تمام برخورد کند. او یک ابرقهرمان با مهارت های خاص خودش است. پس اگر این تنها روشی است که می توانیم Denzel Washington را در نقش یک ابرقهرمان ببینیم، خیلی هم از این قضیه راضی هستیم.
اما با این حال McCall در کارهایش اخلاق را رعایت می کند. McCall یک ضدقانون وحشی نیست، او به دنبال کسانی که با او مخالفند نیست و نمی خواهد برای همه مجرمانی که سر راهش قرار می گیرند، عدالت خیابانی را اجرا کند. برخلاف فیلم Death Wish، که در آن حمل اسلحه و کشتن مردم از شما یک مرد می ساخت، McCall به وضوح به Miles می گوید: مرد بودن به معنای اسلحه داشتن نیست. McCall وقتی از اسلحه استفاده می کند که مجبور باشد، اما بیشتر اوقات هم با دست خالی مجرمان را شکست می دهد. او یک مبارز ماهر و آموزش دیده است، پس به جای اینکه او را یک آدم معمولی بدانیم، او را به عنوان یک ابرانسان می شناسیم.
اگرچه او ابرانسانی است که همچنان از خشونت به عنوان راه حل اصلی استفاده می کند. وقتی بچه پولدارهایی که یک انترن را اذیت کرده اند کتک می زند، هیچ تاثیری در جامعه ندارد. شاید آن ها اعتراف کنند، اما بی عدالتی سیستماتیکی وجود دارد که وجود آن برای McCall مهم نیست. The Equalizer فیلمی نیست که بخواهد این سیستم را تغییر داده و آن را به روشی مناسب بازسازی کند. بلکه درباره لذت بردن آدم بدها از انجام کارهای بد و مجازات آن ها توسط McCall است. به جای کمک به کل جامعه، این فیلم درباره کمک به حتی یک نفر از جامعه است. این فیلم به ما اجازه می دهد بخش های تاریکتر روح و روان خود را بپذیریم که به ما می گویند برای درست کردن اوضاع، باید آدم بدها توسط یک آدم خوب از بین بروند. این یک فرمول ابرقهرمانی است که به صورت یک فیلم هیجانی با ریت R درآمده است.
نکته دیگر اینکه Fuqua به شدت در ساختن فیلم ریت R تبحر دارد. البته که در این فیلم چندین مجرم بیچاره قرار است توسط McCall مجازات شوند. اینطور فیلم ها به مجازات خشن معتقدند، و بیننده را در مورد خشونت فریب نمی دهند. همه مشت ها واقعی هستند و مشت های زیادی باعث شکستن استخوان و پاره شدن رگ ها می شوند.
Equalizer 2 اولین باری است که Washington در دنباله یک فیلم بازی می کند. اگرچه او با ژانر اکشن هیجانی بیگانه نیست، اما می بینید که چقدر وجود چنین فیلمی برای او لازم بود تا بتواند خودش را رها کرده و نقش یک قهرمان قدرتمند را بازی کند.
اصلا از اینکه فیلمی مثل Equalizer را دوست دارم احساس خوبی ندارم، چون اینطور فیلم ها در دنیایی خاکستری روایت می شوند که با روحیات من سازگار نیست. البته که فیلم از ابتدا تا انتها قابل پیش بینی است، به جز اتفاقی که برای Miles می افتد. بله، Robert McCall بهترین شخصیتی که Washington تاکنون بازی کرده نیست، اما این شخصیت جذبه خاصی دارد. من می دانم چرا نباید The Equalizer 2 را دوست داشته باشم، اما باز هم از شنیدن ساخت فیلم های Equalizer جدید در آینده هیجان زده خواهم شد.