نقد و بررسی فیلم The Shape of Water
#امروز_چی_دیدم
#نقدهای_سوپرگروه_آریافیلم ارسالی از @Afshin_k67
شکل آب؛ اثری درام فانتزی و رمانتیک ساخته فیلمنامه نویس و رمان نویس مکزیکی “گیلرمو دل تورو” است. فیلمنامۀ این فیلم توسط خود “دل تورو” و “ونسا تیلور” نوشته، تهیه و تولید شده است. از جمله بازیگران آن می توان به “سالی هاوکینز”، “مایکل شنون”، “ریچارد جنکینز”، “داگ جونز”، “مایکل استولبارگ” و “اکتاویا اسپنسر” اشاره کرد.
▪کارگردان : Guillermo del Toro
▪بازیگران : Sally Hawkins, Octavia Spencer, Michael Shannon
⭐ IMDB : 7.7
Ⓜ Metacritic : 87
🍅 Rotten Tomatoes : 92
اثر جدید “گیلرمو دل تورو” سینما را با فیلم شکل آب به دنیای اشعار پیوند می زند. گویا در این فیلم نقاشی های اکسپرسیونیسم جان گرفته اند تا فرصت نمایش در سینما را داشته باشند و نقاش این قاب بندیها دل تورو است. او برای نوشتن این فیلمنامه زمان زیادی را صرف کرد تا تمام جزئیات را محاسبه و به عرصۀ حضور در آورد. داستان فیلم در زمان جنگ سرد میان آمریکا و شوروی می گذرد و در سال ۱۹۶۳ روایت می شود. دنیای آن زمان خشک و بی روح و سرد است اما باید گفت تمامی آنها باعث گرمی این داستان غیر متعارف می شود.
دختری به نام الیسا که مادر زاد لال است به همراه دوست سیاه پوستش در یک مرکز نظامی سری به عنوان نظافتچی مشغول به کار است. در یکی از شیفت های کاری الیسا موجودی ماهی نما که مذکر است توسط یکی از افسران رده بالای آمریکایی از آمازون شکار و برای بررسی به محل آورده می شود. نقش این افسر را “مایکل شنون” بر عهده دارد تا شاید برای به نمایش گذاشتن موجودی خبیث و ترسناک در نگاه همۀ سینماگران درس و الگویی کامل باشد. او نقش منفی خود را بدون کوچترین کمکی مانند گریم یا جلوه های ویژه به قدری زیبا ایفا می کند که شاید بتواند معنی دوباره ای برای سینمایی که نقش های منفی اش خالی از شخصیت و نوآوری هستند به وجود بیاورد. شخصیت اصلی فیلم الیسا با بازی “سالی هاوکینگز” تنها نیست اما در غربت است. لال بودنش او را به نوعی در پوستۀ خودش فرو برده است. در این میان او با کنجکاوی متوجه این موجود تازه وارد و عجیب می شود. تماشاگر با توضیحاتی کوتاه متوجه می شود که موجود دورگۀ ماهی نما از آمازون به مرکز آورده شده و در آنجا او را به نوعی مانند خدایان قدیم پرستش می کردند. روابط “الیسا” به واسطۀ زبان اشاره به آرامی شکل میگیرد و از یک رابطۀ معمولی به رابطه ای پیچیده تبدیل می شود. همزمان “مایکل شنون” قصد کشتن موجود را دارد تا زودتر از بار این مسئولیت خلاص شود و هم باعث آشنایی با ساختار این موجود عجیب و شاید رسیدن به نوعی تکنولوژی خاصی شوند تا آمریکا در جنگ سرد از شوروی جلو بزند.
فیلم شکل آب عاشقانه ای گوتیک مانند است. همانطور که در دنیای تاریک می گذرد به وجود عشق باور دارد و در این دنیا بر روی آن شرط بندی کرده است. اما این موجود ماهی نما به لطف تجربه “دل تورو” به چنان ظرفیتی شخصیت پردازی شده است که به همان مقدار که سرشاز از نیرویی ناشناخته است، گویا در همان حال بسیار شکننده و ضعیف است و در دنیای مدرن رو به انحلال و نابودی می رود.
موسیقی متن رویایی فیلم گوش هر شنونده ای را نوازش میدهند و تصاویر را گاهی به رویای آبی تبدیل می کند. ترانه های به کار رفته درون فیلم هر لحظه احساسات شما را به همراه شخصیت اصلی فیلم “الیسا” به دنیایی ناشناخته می برد. شکل آب حاصل خیال پردازی های بی پایان “گیلرمو دل تورو” است. خیال پردازی هایی که از فیلم “هزار توی پن” قدرت بیشتری گرفته و هر بیننده و تماشاگری را مجذوب خود می کند. تصاویر و قاب بندی های کارگردان فیلم با نماهایی باز باعث می شود تا در ذهن تماشاگر ماندگار شود و البته این “سالی هاوکینگر” است که بر پردۀ نقره ای جزو درخشان ترین بازیگران امسال است و کاراکتر “الیسا” را با تمام وجود و جزئیات به نمایش می گذارد. در نهایت اگر برای لحظه های ناب هنر هفتم که شما را در مبل های راحتی میخکوب میکنند و نمیگذارند گذر زمان را حس کنید، قلبتان می تپد، و اگر در این دنیای بی کران تنها هستید شکل آب قلب شما را تسخیر خواهد کرد. – نمره من: ۱۰/۹٫۱