نقد و بررسی فیلم Murder on the Orient Express
#امروز_چی_دیدم
#نقدهای_سوپرگروه_آریافیلم ارسالی از @Amirparimi94
یک فیلم شیک و مثل باقلوا خوردنی و شیرین!
یکی دیگر از ریبوتهای هالیوود. این فیلم که براساس یکی از محبوبترین رمانهای آگاتا کریستی به همین نام است، دومین فیلم بلندی است که از روی این داستان اقتباس شده است. فیلم اول به کارگردانی سیدنی لومت در سال ۱۹۷۴ اکران شده بود.
▪کارگردان : Kenneth Branagh
▪بازیگران : Kenneth Branagh, Penélope Cruz, Willem Dafoe
⭐ IMDB : 6.7
Ⓜ Metacritic : 52
🍅 Rotten Tomatoes : 57
نسخهی جدید مو به مو داستان فیلم قبلی را دنبال میکند. داستانی که حول و حوش ۱۳ مسافر غریبهی یک قطار اشرافی در اروپا میچرخد که همه تبدیل به مظنونان قتلی که یک شب در قطار اتفاق افتاده است میشوند. نسخهی جدید توسط کنت برانا کارگردانانی شده و فیلمنامهاش هم توسط مایکل گرین که «لوگان» (Logan) و سریال «خدایان آمریکایی» (American Gods) را در کارنامه دارد به نگارش درآمده است. خود برانا همچنین در نقش هرکول پوآرو، کاراگاهی که به صحنهی جرم احضار میشود حضور دارد. در جریان بررسی و تحقیقاتِ پوآرو برای یافتن قاتل است که داستان پیش میرود .
از دیگر بازیگران هیجانانگیز فیلم باید به میشل فایفر، پنلوپه کروز، دیزی ریدلی، جاش گد، جودی دنچ، ویلیام دفو، جانی دپ، اُلیویا کولمن و دیگران اشاره کرد.در مجموع بازسازی یک فیلم قدیمی کاریست بسیار سخت ، به دلیل این که مثالی برای مقایسه دارد و دیگر این که داستانش آشنا است.حالا بازسازی یک داستان معروف و جنایی چون قتل در قطار که بی اندازه محبوب است ، سختی دو چندانی دارد. اما باید قبول کرد بازسازی ذاتا کاری مملو از خطر است .بنابراین، Kenneth Branagh برای بازسازی قتل در قطار سریعالسیر شرق فوقالعاده هوشمند بوده است .
پس کارگردانی مثل او که تجربه ساخت آثاری مانند هملت یا سیندرلا را دارد ، و در این مسیر شهرت کسب کرده ، به خوبی ترفند ساخت این اثر را میداند.داستان بی عیب و نقص آگاتا کریستی همه چیز را برای او سنگین می کند.کارگردانی حرفه ای این است که از اجرای یک گروه از بازیگران باور نکردنی فیلم بیرون بیایید، هر کدام از آنها موجودی خود را به یک کلاسیک بی انتها تبدیل می کنند و زمان زیادی را برای انجام آن می گذرانند.یک زن مدرن با یک راز، توسط Daisy Ridley و یک پزشک با اسرار خود، توسط Leslie Odom Jr در فیلم به نمایش درآمده اند.یک تاجر آمریکایی داری دارای گذشته سیاه، که توسط جانی دپ بازی شده، وجود دارد.یک استاد اتریشی نژادپرست، که توسط ویلم دافو بازی شده، وجود دارد.
یک پرنسس پول دار و خدمتکارش با بازی جودی دنچ و اولیوا کولمن نیز وجود دارند به همراه جاش گاد که حسابداریست دروغ گو و تعدادی کاراکتر دیگر.ریتم فیلم خیره کننده است و کنت برانا هر لحظه ای را برای درخشش بیشتر به آنها میدهد ، برای نمونه نحوه بازجویی که به شکل شلاقی انجام گرفته است ، به شکلی که همه مضنونین به صورت یکجا مورد بازجویی قرار میگیرند. فیلم برانا دارای یک فرم خاص و ویژه ای است که مختص شخص اوست .
شیرینی کاراکتر پوآرو که توسط خود برانا به نمایش درآمده یک فرم جدید را به این شخصیت داده که بکر و تازه است.شما همیشه می توانید دنده های پوآرو را در حال چرخش ببینید و لذت ببرید وقتی که موتور کار می کند و زمانی که آن را می شکند غم انگیز است.Kenneth Branagh در مقابل و پشت دوربین فوق العاده است زیرا او به نظر می رسد دوست دارد با این اسباب بازی ها بازی کند، از مقدمه جادویی که به افسانه پوآرو می دهد، یک روایت بلند پروازانه که به شما یادآوری می کند که چگونه این ستاره خیره کننده است.او بسیار عاشق بازیگرانش است، زمانی که او آنها را در شات نهایی با هم جمع می کند،او فضایی به شکل شام آخر داوینچی خلق کرده است.«شاید طرفداران نسخهی ۱۹۷۴ این فیلم را ببینند و بگویند که: اما فیلم اصلی خیلی بهتر بود. ولی سوالی که از آنها باید پرسید این است که: آره، ولی آخرینباری که فیلم اصلی را دیدید کی بود؟ چرا که نسخهی برانا با وجود افتتاحیهای پرزرق و برق و پایانی بهبودیافتهتر روی پای خودش میایستد. نقشها پختهتر شده و براساس نقاط قوت هرکدام از بازیگران طراحی شدهاند. این موضوع مخصوصا دربارهی میشل فایفر صدق میکند.
کسی که دارای صحنهی بهیادماندنیای است که در نسخهی ۱۹۷۴ وجود ندارد»”قتل در قطار سریعالسیر شرق” برای کسانی که چیزی از پایانبندی داستان کریستی نمیدانند یک داستان معمایی درگیرکننده است که با فرم روایت کلاسیک گفته میشود و به اندازهی کافی دارای کاراگاهبازی است که تماشاگران را همراه با پوآرو در رابطه با هویت گناهکار مجبور به گمانهزنی کند.افشای نهایی فیلم مثل همیشه تکاندهنده است. کسانی که از هویت قاتل آگاه هستند، کمتر درگیر فیلم خواهند شد. با این حال این فیلم هنوز لذتهای متعددی دارد: هنرنمایی برانا، طراحی صحنه، فیلمبرداری و ریتم تند و منسجم. نتیجه:اگر از سال ۱۹۷۴ فیلم سیدنی لومت را دریافت کردید، شما قبلا یک ترانه عالی از آگاتا کریستی را در بهترین حالت دیده اید.اما تفسیر Branagh به طرز شگفت انگیزی شگفت انگیز است!و تقریبا در تمام لحظات لذت بخش است.فیلم یک نسخه ی کلاسیک و جذاب است و شما را مجبور می کند ماجراهای بیشتری را با این پوآرو خاص مشاهده کنید.