مصاحبه ریچل بروزناهان درباره سریال خانم میزل شگفت انگیز (The Marvelous Mrs. Maisel) و جایزه امی

شب فوق العاده‌ی ریچل بروزناهان (Rachel Brosnahan) در مراسم امی ۲۰۱۸ – که نه تنها برای او شامل جایزه بهترین بازیگر زن سریال کمدی برای بازی در سریال خانم میزل شگفت انگیز (The Marvelous Mrs. Maisel) شد بلکه همچنین این سریال جایزه بهترین سریال کمدی را برد – فقط یک مشکل کوچک داشت، انگشتر الماسی که از دست او بیرون نمی آمد.

چند ساعت قبل از مراسم، وقتی بروزناهان برای پوشیدن لباس عجله می کرد، این انگشتر خیلی زیبا را دستش کرد. اما وقتی می خواست آن را به یک انگشت دیگر منتقل کند، دیگر نتوانست آن را از دستش دربیاورد. او روز بعد در زمان صرف صبحانه در اتاق هتلی در West Hollywood تعریف کرد:

“می دونید که وقتی یک چیزی رو می کشید ورم می کنه. پس وقتی روی فرش قرمز بودم خیلی نسبت به این حلقه که توی دستم گیر کرده بود می ترسیدم.”

این قضیه تا زمانی که او به خانه رفته ادامه داشته و سپس او در یوتیوب به حقه نخ دندان و روغن زیتون می رسد. او می گوید: “همه خشمم رو روی اون خالی کردم.” پس از کمی بند کشی و استفاده از روغن، این حلقه بالاخره از انگشتش خارج می شود. او با خنده می گوید: “چقدرم شب فوق العاده ای بود.”

تازه مراسم شروع شده بود که مشخص شد همه چیز به نفع خانم میزل شگفت انگیز است. ابتدا الکس بورستین (Alex Borstein بازیگر نقش Susie Myerson) برنده جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد؛ سپس Amy Sherman-Palladino سازنده و تهیه کننده اجرایی سریال با بردن جایزه بهترین نویسندگی و کارگردانی در یک سال تاریخ ساز شد. چیز بعدی که بروزناهان شنید این بود که نامش توسط آنجلا باست (Angela Bassett) خوانده شد. بروزناهان می گوید: “من خیلی دست پاچه شده بودم.”

او می گوید هیچ سخنرانی آماده نکرده بوده، اما پس از چیزی که خودش از آن به عنوان «افتضاح اپرایی» در گلدن گلوب یاد می کند – او در میانه سخنرانی خودش در مراسم گلدن گلوب به تشویق اپرا وینفری (Oprah Winfrey) پرداخته بود – این بار در ذهنش نام افرادی را کنار هم چید که می خواست از آن ها تشکر کند. اما چیزی که او می خواست این بود که در لحظه صحبت کند.

او پس از دریافت جایزه اش گفت:

“یکی از چیزایی که درباره این سریال خیلی دوستش دارم اینه که … درباره یک زنه که دوباره میتونه حق خودشو به دست بیاره. این چیزیه که الان توی سراسر کشور داره اتفاق میفته. یکی از راه هایی که باهاش می تونیم صدای خودمون رو به گوش بقیه برسونیم رای دادنه. پس اگه تا حالا ثبت نام نکردین، همین الان توی گوشیتون این کارو بکنین. رای بدید و به دوستتون هم بگید رای بده.”

او روز بعد گفته هیچ انگیزه سیاسی از این کار نداشته است. او می گوید:

“برای من این قضیه سیاسی نیست، به عنوان شهروند این وظیفه ماست که رای بدیم.”

در حالی که او معتقد است سخنرانی های پرسر و صدای افراد مشهور در مراسم ها بیهوده و بی معناست، اما خودش هم از این فرصت برای رساندن یک پیام استفاده کرد. او می گوید:

“یک انتخابات بزرگ برای ما در راهه، این بار از همیشه مهم تره تا ما حقمون برای رای دادن رو عملی کنیم.”

او می گوید هنوز تصمیم نگرفته جایزه امی را کجای خانه اش قرار دهد:

“جایزه گلدن گلوب توی توالته، اما اون قفسه برای هردوی این جایزه ها بزرگ نیست.”

خانم میزل شگفت انگیز واقعا هم شگفت انگیز بود – این کمدی که اواخر امسال فصل دوم آن منتشر می شود، حدود نیم ساعت از جوایز بخش های مختلف را تسخیر کرد – که ۵ جایزه را در آن شب و در کل ۸ جایزه از ۱۴ نامزدی برد. قطعا آکادمی امی هم شیفته داستان Midge Maisel یک زن خانه دار نیویورکی در دهه ۵۰ شده که پس از اینکه همسرش او را رها می کند، زندگی او با کشف استعدادش در اجرای استندآپ کمدی شکل جدیدی به خود می گیرد.

فردای روز مراسم، بروزناهان هنوز کمی گیج بود. او با حالت شرمندگی می گوید:‌

“من مهمونی رفتن بلد نیستم، خیلی باید با بقیه صحبت کنم، که اصلا نقطه قوت من نیست.” 

با اینکه جایزه امی در کنار اوست، اما او هنوز هم این برد را هضم نکرده است. او درباره نامزدهای دیگر این بخش شامل پاملا ادلون (Pamela Adlon)، الیسون جنی (Allison Janney)، تریسی الیس راس (Tracee Ellis Ross)، لی‌لی تاملین (Lily Tomlin) و Issa Rae می گوید:

“هیچوقت باور نمی کنم که اسمم توی یک جمله کنار این بازیگرای اسطوره ای گفته شده که به شدت تحسینشون می کنم. این اصلا برام قابل درک نیست. این یک رویاست که نمیدونستم دارمش.”

این مراسم به نوعی المپیک بازیگری است – او نه تنها باید دیالوگ های دشوار نوشته Sherman-Palladino را یاد می گرفت، بلکه باید این دیالوگ ها را زمانی که Midge در حال اجرای استندآپ کمدی است ارائه کند.

شخصا این بازیگر ۲۷ ساله اصلا شبیه Midge جسور و رک و راست نیست – رفتار آرامش همیشه با خنده های لطیف همراه می شود. او می گوید:

“فکر می کنم هردومون جاه طلب هستیم – هردو انعطاف پذیریم و همیشه نیمه پر لیوان رو می بینیم. اما من اعتماد به نفس Midge رو ندارم، مخصوصا وقتی پای کار در میون باشه. Midge بدون هیچ تجربه ای وارد زمینه کاری جدیدی میشه، و از صمیم قلبش به این اعتقاد داره که می تونه توی اون زمینه عالی باشه. اون حتی یه لحظه هم به این قضیه شک نمی کنه. اما من اینطور نیستم.”

احضار این شجاعت برای او یک جهش بزرگ است که او به راحتی قبولش می کند. این کار با خودنمایی قدرت در آینه‌اش شروع می شود – و سپس به سمت چیزی می رود که او می گوید دستیار اول کارگردان آن را ترانه های آژیری خطاب می کرده است. او می گوید:

“نمی دونم چطور میخوای این صدا رو توی خبر منتشر کنی، یک صدای آااااا خیلی بلند و اوج گرفته!”

این به همراه مقدار زیادی کافئین، چیزی است که او می گوید باعث شده بتواند نیروی این شخصیت را احضار کند. او می گوید:

“Midge خیلی انرژی داره، خیلی بیشتر از چیزی که ما ساعت ۴ صبح شنبه قبل از رفتن سرکار داریم.”

با پخش فصل دوم در اواخر امسال (و فصل سومی که از هم اکنون سفارش ساخت گرفته)، بروزناهان می گوید هنوز هم سراسیمه است و می ترسد. او می گوید:

“من می دونستم Midge به یک استندآپ کمدین موفق تبدیل میشه، اما اصلا درباره اینکه این کار توی عمل چطوره فکر نکرده بودم. مخاطب های سریال دارن بیشتر میشن، پس یعنی اونا از Midge خوششون میاد، همچنین از منم خوششون میاد. من هر دفعه که روی سن میرم برای مردم بیشتری برنامه اجرا می کنم،‌ و خیلی برام ترسناکه. هیچوقت از مقدار ترسناک بودنش کم نمیشه. با توجه به استندآپ هایی که داشتم این قضیه اصلا هم غیرعادی نیست. پس من همیشه توی حالت مزمنی از بی حرکتی به خاطر ترس هستم.”

همچنین مسئله رسیدن به استانداردهای مورد نظر سازندگان هم مطرح است، نکته ای که Sherman-Palladino در حال دریافت جایزه بهترین نویسندگی بیان کرد. او از گروه بازیگری به دلیل تحمل و پایداری‌شان تشکر کرد.

بروزناهان تایید می کند که فشار خیلی شدید است. او می گوید:

“من خوشحالم که سریال می دونه دیالوگی که نوشته بهترین نوع گفتن اون دیالوگه. دو سرپرست بخش نویسندگی همیشه حضور دارن تا از بروز هر مشکلی جلوگیری کنن – یکی حرکات رو با دیالوگ همخوانی میده، و اون یکی برای نظارت روی دیالوگ ها حضور داره. اون خیلی مهربون و دوست داشتنی و صبوره، اما بعضی وقتا هم یادداشت های مختصری بهمون میده: باید بگی «اینه»، ولی تو داری میگی «این هست». اما اون همیشه درست میگه. همین نکات ریز هستن که باعث میشن این سریال این قدر خوب باشه.

Sherman-Palladino ماندگارترین شخصیت های زن تلویزیون را ساخته، و با بازیگرانی مثل لورن گراهام (Lauren Graham)، الکسیس بلدل (Alexis Bledel) و ساتون فاستر (Sutton Foster) همکاری داشته است. همکاری او با بروزناهان نیز به نفع هردوی آن ها بوده است.
Sherman-Palladino درباره بروزناهان می گوید:

“راز موفقیت ریچل استعداد ذاتی و سخت کوشی اونه. هیچکس بین هم سن و سال های اون این قدر سخت کوش نیست. اون یک کمال گرای کامله، اما به بهترین شکل ممکن. اون شجاعت و اعتماد به نفس، قدرت، و اینکه کاملا نسبت به کارش تعهد داره، این هاست که باعث میشه Midge قابل باور بشه. به علاوه اینکه هیچ کس دیگه ای نمیتونه مثل ریچل دستکش هاش، کتش و کیفش رو با این سرعت دربیاره. شاید این به نظر مهم نباشه، اما توی سریال ما خیلی مهمه.”

بروزناهان می گوید کاملا مدیون استعداد رییسش است:

“اون همیشه میدونه چی میخواد، کاملا شبیه Midge. اون با شور و شوق خاصی از عهده این سریال فوق العاده برمیاد.” 

بروزناهان اعتراف می کند که در حال تلاش است تا به دانش جامع Sherman-Palladino از فرهنگ عامه برسد، چه برای زمان حال باشد یا دهه ۵۰. بروزناهان می گوید:

“Amy از اینکه من نمی دونستم پنج قلوهای Dionne کی هستن خیلی ناامید شده بود.”

لباس های شخصیت هم باعث می شود او شخصیت قابل باورتری بشود – همه این لباس ها توسط Donna Zakowska طراحی و خیاطی شده اند. بروزناهان می گوید:

“من تا وقتی که کلاه گیس رو روی سرم نذارم، موهام درست شده باشن، و آرایش کرده باشم احساس کامل بودن نمی کنم.”

این کار برای لاغر نشان دادن او نیست – ظاهر ریزاندام او کاملا آشکار است، حتی وقتی لباس های گشاد پوشیده باشد – اما این کارها برای نشان دادن بدن او در آن دوره انجام می شوند. او می گوید:

“Midge خیلی به مد اهمیت میده، و مد روز دهه ۵۰ شامل یک لباس بلند میشد. اینجوری به نظر میاد این لباس ها واقعا از یک مجله فشن دراومدن چون این قضیه برای Midge خیلی مهمه.”

او هنوز چیزی از کمد لباس های Midge کش نرفته، اما کت بلند خاکستری کشمیری نظر او را به خود جلب کرده است. او با ناراحتی می گوید:

“اون لباس خیلی مجلل و سنگین و گرمه، مثل اینه که یه پتو پوشیده باشی.”

با اینکه بروزناهان وقتی در حومه شهر ایلینویز بزرگ می شده خیلی خجالتی بوده، اما همیشه آرزو داشته بازیگر شود. او می گوید:

“من از بچگی خیلی به داستان گویی علاقه داشتم. عاشق خوندن بودم. همیشه داشتم کتاب می خوندم – هر چیزی که گیرم می اومد. رمان های فانتزی مورد علاقم بودن، از کتاب های Roald Dahl تا هری پاتر، چون اونا منو به دنیاهای دیگه ای می بردن. این کاملا مشابه عشق من به داستان گویی و عشقم به انجام پروژه در دوره های زمانی قدیمیه. مثلا وقتی توی دبیرستان و دانشگاه کارهای نمایشی انجام می دادم.”

اما او می گوید بازیگری برای او مثل سرگرمی بوده، او همچنین حرفه روانشناسی را در نظر گرفته بود، چون در دانشگاه در کنار رشته اصلی آن را هم می خوانده است:

“فکر می کنم تا مدت زیادی نمی دونستم که بازیگری میتونه یک حرفه باشه. فکر می کردم بالاخره باید کار دیگه ای رو انتخاب کنم.”

سپس به او نقش Rachel Posner مرموز در سریال خانه پوشالی (House of Cards) داده شد، و او شخصیتی که قرار بود خیلی کم از آن استفاده شود را به شخصیتی تبدیل کرد که بیشتر از حد انتظار سازندگان در سریال حضور داشت و به همین دلیل نامزدی امی بهترین بازیگر مهمان را نیز برای او به ارمغان آورد.

بو ویلیمن (Beau Willimon) شورانر سابق سریال گفته بازی بروزناهان آن قدر عالی بود که آن ها برای گسترش شخصیت او مجبور به نوشتن داستان جدیدی شدند. ویلیمون می گوید:

“هر چی بیشتر با ریچل کار کردیم بیشتر برامون آشکار می شد که اون آینده فوق العاده ای در پیش داره. نه که بگم پیش بینی می کردیم جایزه امی رو ببره، اما با استعدادی که اون داره اصلا هم از این اتفاق شگفت زده نشدم.”

بروزناهان هم از موقعیتی که آن سریال برایش مهیا کرده بود سپاسگزار است. او می گوید:

“بعضی وقتا خانه پوشالی رو نگاه می کنم، که اون زمان سخت ترین و کامل ترین کاری بود که انجام داده بودم و خیلی با این سریال فرق داره. اون سریال برای این چالش برانگیز بود که باید وارد عمق های احساسی می شدم که تا اون موقع تجربه نکرده بودم و می خواستم حق خودمو توی اون دنیای ظالم به دست بیارم. خیلی خوشحالم که می تونم بگم به جز سریال خانم میزل شگفت انگیز یک تجربه کامل و عالی دیگه هم داشتم.”

پس از اینکه بروزناهان در سریال Manhattan نقش آفرینی کرد و چند نمایش تئاتری انجام داد، متن سریال خانم میزل شگفت انگیز برای او فرستاده شد. او می گوید:

“از همون صفحه اول عاشق سریال شدم. Midge یادآور زنانی بود که می شناسم و عاشقشون هستم ولی زیاد اونا رو توی سینما یا تلویزیون نمی بینیم – زنانی با اعتماد به نفس کامل و جاه طلب که حس کنجکاوی و شادی سیرنشدنی دارن. اون پیچیده هم هست. اون ممتاز و خودخواهه و براش سخته که دنیایی خارج از اون چیزی که خودش تصور می کنه رو ببینه. اما اون دوست داره رشد و پیشرفت کنه. این برای منم خیلی هیجان انگیزه.”

Palladinoها در حال بررسی تست های زیادی بودند که بروزناهان وارد دفتر آن ها می شود. Sherman-Palladino می گوید:‌

“یک شجاعت مثال زدنی توی وجود ریچل وجود داره. اون اصلا ترسی از این نداشت که خشم Midge رو وقتی روی صحنه میره نشون بده.”

بروزناهان می گوید خشمی که به موفقیت Midge کمک می کند را می شناسد. او می گوید:

“زن ها بعضی وقتا عصبانی میشن. مردا هم همینطور. کلا همه عصبانی هستن. شما اگه همسرتون شما رو ترک می کرد عصبانی نمی شدید، اونم بعد از اینکه توی زندگی به همه هدف هاتون رسیدین و آرزوهاتون برآورده شده؟ وقتی یک زندگی عالی دارین، و ناگهان همه چیز نابود میشه. خوشحالم که این داستان گفته میشه و مردم هم دوستش دارن.”

Jennifer Salke رییس Amazon Studios درباره نمایش بروزناهان می گوید:

“ریچل اعتبار خالص و بی وقفه ای به شخصیت Midge میاره که به خاطر تعهدش به این نقشه. مخاطب باید باور کنه که Midge توی مسیری قرار گرفته که اصلا فکر نمی کرد باید اون رو طی کنه. هیچ لحظه ای توی سریال نیست که بازی ریچل غیرقابل باور باشه، و این شاهکاری باورنکردنی برای نمایش یک شخصیته.”

Palladinoها چندین سال برای تهیه این سریال وقت گذاشته اند، اما آغاز پخش آن در نوامبر پارسال کاملا به موقع بود: از همان زمان بود که داستان زنانی که می خواهند حق خود را به دست بیاورند نقل محافل شده بود و همه درباره آن صحبت می کردند.

بروزناهان می گوید:

“فکر کنم این یک تصادف از روی خوش شانسی بود. اما صحبت با زنان جوانی که از سریال و Midge و حس خود توانمندسازی اون الهام گرفتن خیلی منو به ادامه این کار تشویق میکنه.”

بروزناهان می گوید در فصل دوم چیزهای جذاب تری در انتظار طرفداران است. او می گوید:

“خیلی خوشم میاد از اینکه اون سوالاتی درباره مادرانگی و زنانگی و تفاوت های بین زنان و مردان داره. لحظه ای توی فصل دوم هست که اون جرات میکنه و کلمه «باردار» رو روی صحنه میگه – اون زمان گفتن چنین کلمه ای برای کمدین ها ممنوع بود – و باعث سوء تفاهم میشه. توی دهه ۵۰ نمیشه درباره چنین چیزهایی صحبت کرد. این کار اشتباه و بی ادبانه و ناشایستی بوده که نباید توی جمع درباره اش صحبت کرد، و این چیزیه که زندگی Midge رو به جلو می بره.”

با اینکه بروزناهان در حال حاضر یک جایزه گلدن گلوب و یک جایزه امی دریافت کرده است، اما می گوید هنوز هم به آن چیزی که می خواسته نرسیده است. او می گوید:

“به نظرم آدم هیچوقت به اون لحظه کمال نمی رسه. به نظرم هر لحظه ممکنه اتفاق جدیدی بیفته، و این از یه نظر جذاب هم هست. هیچوقت نباید آدم به خودش بگه خب بالاخره موفق شدم و دیگه تمومه. چون وقتی آدم به اون نقطه برسه دیگه ریسک نمیکنه و منم نمیخوام چنین اتفاقی برام بیفته.”

در حالی که بروزناهان دوست ندارد به این زودی بازی در سریال خانم میزل شگفت انگیز را به پایان برساند، اما به پروژه های جدید با سازنده های زن هم چشم دوخته است. او می گوید:

“خیلی دوست دارم به هر شکلی با زنان توی این صنعت همکاری داشته باشم. امیدوارم موقعیت های دیگه ای برام پیش بیاد تا بتونم با زنان همکاری داشته باشم، چه جلوی دوربین یا پشت دوربین.”

شاید هم او در آینده خودش تهیه کننده یا کارگردان یک پروژه باشد. او می گوید:

“من دوست دارم همه این کارها رو انجام بدم، البته اگه بهم اجازه بدن.”