نقد فیلم

یادداشتی بر فیلم El Camino: A Breaking Bad Movie

مقدمه : پس از نجات جسی پینکمن، وی پس از نجات توسط والتر وایت سعی در سر و سامان دادن به اوضاع خود و فاصله گرفتن از زندگی قبلی دارد اما دائم در حال فرار یا درگیری برای بدست آوردن پول است و …

رستگاری جسی پینکمن

مدت ها بود که خبر ساخت سه گانه بریکینگ بد طرفداران رو منتظر و هیجان زده نگه داشته بود که با پخش فیلم الکامینو تجدید خاطره ای با این مجموعه کردن .
ال کامینو درست بعد از پایان بریکینگ بد اغاز می شود و ما را با جسی پینکمن همراه می کند تا با او به پایان ماجراهای این شخصیت برسیم.
بار فیلم بر اساس فلش بک هایش است جایی که تاد (یکی از کسانی که جسی را اجیر کرده اند) جسی را از قفسش به بیرون میاورد تا به او برای بردن جنازه‌ی زن خدمتکار خانه‌ی تاد کمک کند. تاد او را برای اینکه پول هایش را پیدا کرده میکشد و جسی از این طریق میفهمد که او پول هایش را در خانه نگه می دارد.
جسی بعد از اینکه توسط وایت در اخر بریکینگ بد ازاد می شود به خانه‌ی دوستانش پناه می برد. و بعد از ان راه خانه‌ی تاد را میگیرد تا پول هایش را بدزدد تا به جاروبرقی فروش بدهد تا او را به الاسکا ببرد و هویت تازه ای بگیرد.
کلیت داستان همین است.

همان طور که قبلا گفتم بار فیلم روی فلش بک هاست که به طور هوشمندانه ای پخش می شود. اول مایک را میبینیم که با جسی صحبت می کند و جسی از او میپرسد که اگر جای او بود به کجا می رفت و او الاسکا را پیشنهاد میدهد. بعد والتر وایت را میبینیم که با جسی صحبت می کند و به او می گوید که بهتر است به دانشگاه برود. دیدن والتر وایت برایم هیجان انگیز بود. هیچ ایده ای نداشتم که قرار است چگونه او را در فیلم جا دهند.
بخش اعظم فلش بک ها به تاد مربوط می شود و اوج این فلش بک مربوط به خاکسپاری زن خدمتکار تاد است جایی که جسی نمی تواند به خودش بقبولاند تا تاد را بکشد.
ال کامینو به مانند اپیزود تازه ای از بریکینگ بد است ، اپیزودی که پایانی بر این سریال می گذارد و با رستگاری جسی پایان می یابد. ال کامینو همان قاب و رنگ بندی بریکینگ بد را دارد ، همان فیلتر رنگ بخصوص بریکینگ بد که در سرتاپای فیلم جاری است که طرفداران سریال را یکبار دیگر هوایی می‌کند و خاطراتشان را تداعی. الکامینو حرف آنچنانی برای گفتن ندارد، اما در کنار این که به عنوان فیلم خوب و قابل قبول ظاهر میشود پایان مناسبی بر داستان جسی و تجدید خاطره ی خوبی بود برای طرفداران. بعد از نجات جسی توسط والتر ، بیننده در ذهن خود پایان خوبی برای جسی تجسم کرده بود ، در واقع نیازی به ساخت فیلمی که پایانی مثل پایان داستان جسی در ذهن مخاطبان تداعی شده بود ، نبود اما حرکت خوبی بود ، مگر این هم فیلم مزخرف که هر سال ساخته می شنود نیازی به وجودشان هست.
ریتم فیلم با وجود کند بودن مناسب فیلم بود ، تا حد زیادی از حاشیه رفتن یا نمایش گذشته پرهیز کرده و با ریتم مناسبی فیلم به پیش میرود ، از شروع فیلم تا پایان آن فیلم در هیجان و استرس جلو می رود و لحظه ای اجازه نمیدهد بیننده و جسی آرامش پیدا کنند و جسی هر لحظه درگیر خطر است.
کارگردانی اثر در بخش فنی تقریبا با سریال برابر است اما جلوه های بصری و زمان کافی که برای ساخت فیلم صرف شده به کارگردان اجازه داده با دست بازتری عمل کند ، برای مثال در سکانس دوئل و فلش بک ها(و تدوین آن ها با جریان فعلی فیلم ) ، فضا سازی و دکوپاژ فیلم سعی در خلق میزانسن شبیه سریال دارد ، هر چند ریتم فیلم کند است اما نمی تواند مشابه سریال عمل کند.

نقش آفرینی آرون پال در نقش جسی پینکمن در نیمه ی اول فیلم با حس بهتر و واکنش های همان جسی سریال بود اما در نیمه ی دوم فیلم نقش آفرینی وی کمی افت میکند اما همچنان قابل قبول است و تا آخر فیلم نشان میدهد هنوز رو فرم است و وزنه ی تعادل فیلم است . شخصیت پردازی جسی هم نسبت به سریال کمی فرق دارد ، شخصیت جسی عاقل تر و خسته تر است و به دلیل زجر هایی که کشیده(اما پرداخت درستی به آن ها نمیشود) دیگر آن شوق جوانی را ندارد همچنین شخصیت پردازی وی کمی ضعیف است برای مثال در ابتدا جسی را میبینیم که بسیار ترسیده،اما به طرز عجیبی خصلت او با سرعت بسیار زیادی تغییر میکند.

در مورد پایان بندی سریال و فیلم ، پایان کار والتر مناسب هیولایی بود که به آن تبدیل شده ، اما جسی تا حدودی پایبند به بعضی خطوط اخلاقی بود که شخصیت او را در حد والتر سیاه و بی رحم نمی کرد و پایان کار وی مناسب با اخلاقیات وی بود.

مهرداد آیواتلو @Mehrdad_Mercury
آرین شجاعی @film_baz_bash
علی رضا خوش صدا @FOURSTARGENERALALIREZA

نقد و بررسی

8

8

8
برچسب ها
نمایش بیشتر

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن