نقد فیلم

نقد و بررسی Crazy Rich Asians: کمدی رمانتیک بچه پولدارها

Crazy Rich Asians فیلمی است که به دلیل نحوه نمایش و منحصر به فرد بودنش، انتظارات زیادی از آن وجود دارد. این فیلم دارای گروه بازیگری کاملا آسیایی و کارگردان آسیایی، براساس رمان پرفروشی نوشته یک نویسنده آسیایی، یکی از مهم ترین فیلم هایی است که با موضوع آسیایی ها ساخته شده است. آیا این فیلم ضعیف است؟ شاید، آن هم براساس معیاری که فیلم های دیگر هالیوودی با آن سنجیده نمی شوند. Crazy Rich Asians فیلم ریسک پذیری است. اما اگر آن را همان چیزی که هست درنظر بگیرید، یعنی یک داستان عاشقانه درباره رمانتیک بودن، پولدار بودن، قدرت داشتن و تضادهای فرهنگی، می بینید که خیلی هم فیلم خوب و پرباری است.

Rachel Chu (با بازی Constance Wu) یک پروفسور اقتصاد در دانشگاه نیویورک، حدود یک سال است با Nick Young (با بازی Henry Golding) دوست شده است. اما چیزی که او نمی داند این است که Nick و خانواده اش به شدت ثروتمند و در واقع از نوادگان سلطنتی چین هستند. وقتی Rachel به همراه Nick به مراسم عروسی دوست او در سنگاپور می رود و خانواده او را می بیند، می فهمد به محیطی وارد شده که ثروت و عشق با هم در تضاد هستند. Rachel به کمک دوستش Peik Lin (با بازی Awkwafina) و خواهر Nick یعنی Astrid (با بازی Gemma Chan) تصمیم می گیرد عشقش Nick را رها نکند، اما او باید در این راه با مادر سخت گیر Nick یعنی Eleanor (با بازی Michelle Yeoh) مقابله کند.

یکی از مهم ترین جنبه های Crazy Rich Asians این است که تفاوت بین دورگه های چینی-آمریکایی را با بومی های چین نشان می دهد. از نظر Eleanor، این یک مشکل اساسی است، چون آمریکایی ها بیشتر از فداکاری و سخت کوشی، به فکر خوش گذرانی هستند. این مشکلی است که Rachel با آن روبروست،‌ اما نمی تواند اصل و نسب خودش به عنوان یک مهاجر که در آمریکا به موفقیت رسیده را هم انکار کند، و نباید هم این کار را بکند. این فیلم هرگز Rachel را محتاج کمک و Eleanor را نقش منفی نشان نمی دهد، و شما می توانید خودتان آن ها را قضاوت کنید.

این فیلم به کارگردانی Jon M. Chu وقتی در بهترین حالتش قرار دارد که روی شخصیت ها و روابط آن ها تمرکز می کند. با این وجود، فیلم مقدار کمی از شروع رابطه Nick و Rachel را به ما نشان می دهد، حتی با این وجود که می توانست با افزودن زمان بیشتری به نمایش عشق آن ها، داستان بهتری را روایت کند. اما زوج Golding و Wu آنقدر در کنار هم خوب بازی می کنند که ما هم داستان عاشقانه آن ها را کاملا باور می کنیم. همچنین با حضور Awkwafina در فیلم، انرژی خاصی به آن وارد می شود، آن هم به دلیل شوخ طبعی او در همه صحنه هایی که در آن ها حضور دارد. زیرداستان Astrid و همسرش هم داستان جالبی است، که نه تنها یک نمایش فوق العاده قوی از Chan نشان می دهد، بلکه نمایان گر مشکلاتی است که با ازدواج انسان هایی از سطوح مختلف اجتماعی با یکدیگر به وجود می آید.

اگرچه این ثروت گاهی اوقات تمرکز فیلم را منحرف می کند. از طرفی کاملا هم منطقی است. نمایش ثروت در یک فیلم کار سختی نیست. تماشای آن همه جشنی که دوستان و خانواده Nick از پس هزینه های آن ها برمی آیند جالب و دیدنی است. اما باز هم این ثروت از فرهنگ و شخصیت ها نشات می گیرد. این فیلم از نظری بهتر از Fifty Shades of Grey عمل می کند، چون نشان می دهد شخصیت ها می خواهند از پولدار بودن دور باشند، اما در همین حین این نکته را یادآور می شود که ثروت یک نیاز همگانی است. شاید بتوان یک فیلم با همین موضوع و با بازیگران کاملا سفیدپوست ساخت، اما Crazy Rich Asians فیلم خاصی است چون درباره آسیایی ها و دنیای آن هاست.

هیچ فیلمی نمی تواند مورد علاقه همه مردم قرار بگیرد و نباید هم اینطور باشد. ممکن است عده ای از نحوه ارائه داستان در Crazy Rich Asians انتقاداتی داشته باشند، و حتی برخی از آن نقدها هم درست باشند. اما به هر حال Crazy Rich Asians فیلمی سرگرم کننده و جذاب است که هرگز فرهنگ و اصل و نسب را انکار نمی کند. گاهی اوقات موج ثروت در فیلم، ما را از جنبه های اصلی داستان منحرف می کند، اما دوباره به هسته اصلی داستان برمی گردیم، که درباره دورگه های چینی-آمریکایی و بومی های چین و شباهت ها و تفاوت های آن هاست. این فیلم یک تجربه جدید و تازه است. بله، مشکلات معمول فیلم های کمدی رمانتیک در آن وجود دارد. بله، شاهد نمایش ولخرجی های ثروتمندان هستیم. اما Crazy Rich Asians آهنگ خاص خودش را دارد و این آهنگ خیلی هم شنیدنی است.

Crazy Rich Asians

برچسب ها
نمایش بیشتر

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن