انتخاب سردبیرنقد فیلم

نقد و بررسی فیلم Project Power:‌ نتفلیکس مقصد عاشقان فیلم‌های اکشن خوب

در حالی که سالن‌های سینما هنوز در تلاش برای یافتن راهی به منظور بازگشایی ایمن هستند و اکران بسیاری از فیلم‌های بلاک‌باستری به سال ۲۰۲۱ موکول شده است، نتفلیکس خودش را به پایگاه تابستانی آثار اکشن با بازیگران درجه یک تبدیل کرده است. حتی در قرنطینه، فیلم‌هایی می‌بینیم که در آن‌ها کریس همسورث (Chris Hemsworth) یک گروه خلافکاری را از هم می‌پاشد، شارلیز ترون (Charlize Theron) چندین نفر را با تبر می‌کشد، و جیمی فاکس (Jamie Fox) از قرص‌های قدرت استفاده می‌کند. این عالی است! اما متاسفانه، این فیلم‌های نتفلیکسی هنوز هم فیلم‌های نتفلیکسی هستند، یعنی همگی از فیلتر ظاهر جذاب، فلسفه مصنوعی، و به اندازه کافی پرزرق‌وبرق عبور کرده‌اند تا مخاطب را به مدت دو ساعت درگیر خودشان کند. این قضیه درباره فیلم Project Power «پروژه قدرت» به کارگردانی آریل شولمن (Ariel Schulman) و هنری جوست (Henry Joost) سازندگان Paranormal Activity 3 «فعالیت فراطبیعی ۳» هم صدق می‌کند، یک داستان ابرقهرمانی سرگرم‌کننده و گاه بسیار باحال، که فورا از ذهن شما پاک خواهد شد. این اصلا اشکالی ندارد. دنیا به فیلم‌های اکشن خوب هم نیاز دارد، و نتفلیکس از ارائه چنین آثاری خوشحال است. در نقد و بررسی فیلم Project Power با آریامووی همراه باشید …

Project Power در نیواورلینزی جریان دارد که توسط موادمخدری محاصره‌شده که به استفاده‌کنندگانش قدرت‌های ابرقهرمانی می‌دهد. نکته اینجاست که این افراد نمی‌دانند چه قدرتی به دست می‌آورند، و این قدرت فقط پنج دقیقه در اختیار آن‌هاست. برخی از مردم به مدت ۳۰۰ ثانیه به هالک شگفت‌انگیز تبدیل می‌شوند، اما بقیه ممکن است فورا منفجر شوند. فاکس نقش آرت را بازی می‌کند، یک کهنه‌سرباز که در تلاش برای پیدا کردن دختر ربوده‌شده خودش است که توسط کسانی ربوده شده که این مواد مخدر را تولید می‌کند. آرت در این راه از رابین (دومینیک فیش‌بک (Dominique Fishback)) یک رپر جوان آینده‌دار که در دلالی موادمخدر تجربه دارد، و فرانک (جوزف گوردون – لویت (Joseph Gordon-Levitt))، یک پلیس که در ماموریتش برای پاک کردن خیابان‌ها از این موادمخدر، بدون هیچ تردیدی از آن استفاده می‌کند کمک می‌گیرد.

جستجوی آرت برای دخترش یک ماجراجویی احساسی است، و به فاکس برنده اسکار اجازه می‌دهد دو جنبه یک مرد ناامید را بازی کند؛ ترسیده به دلیل تمایلش برای انجام هر کاری، و آسیب‌پذیر به خاطر عشق به دخترش. بازیگر نقش مقابلش یعنی فیش‌بک هم عملکرد خیلی خوبی دارد، یک بازیگر جوان مستعد که در آینده نام او را بیشتر خواهیم شنید و در اینجا هم انرژی زیادی وارد این نقش می‌کند. صحنه‌ای وجود دارد که در آن آرت از رابین می‌خواهد تا درباره مهارت‌های رپ کردن خودش صحبت کند، که به طرز شگفت‌انگیزی مسخره و در عین حال انسانی‌ترین لحظه فیلم است. تنها شخصیت اصلی که به هدر رفته گوردون – لویت است که همان کارهایی را می‌کند که در The Dark Knight Rises «شوالیه تاریکی بر می‌خیزد» انجام داده بود، یعنی پلیس خوبی که در حال محافظت از شهر است.

در سطح فنی، Project Power زمانی در بهترین حالتش قرار دارد که یک صحنه اکشن جذاب را به تصویر می‌کشد. شولمن و جوست نشانه‌هایی از خلاقیت عجیب‌وغریب را در اینجا به نمایش می‌گذارند. در یک صحنه مهم زنی را می‌بینیم که اسیر قدرت‌های یخی خودش شده در حالی که فاکس نگهبانان اطراف او را از بین می‌برد؛ دوربین روی زن متمرکز می‌ماند، در حالی که لحظاتی از اتفاقاتی که پشت سر او رخ می‌دهند را هم می‌بینیم. در یکی از صحنه‌های پایانی، نگهبانی را می‌بینیم که با استفاده از این موادمخدر اعضای بدنش را به لاستیک تبدیل می‌کند. این یکی از تنها لحظات تحسین‌برانگیز فیلم است، که در آن بدلکار برای شکست دادن فرانک دست به هر کاری می‌زند.

فیلمنامه نوشته متسون تاملین (Mattson Tomlin) خیلی به ماجرای جنگ با موادمخدر در ایالات‌متحده و برخورد ناعادلانه با جوامع سیاهپوست نزدیک است. اما فیلم نمی‌تواند به خوبی این موضوع را بررسی کند، و زمان زیادی را صرف یک پلیس سفیدپوست خوب می‌کند.

در پایان، Project Power درست شبیه موادمخدر داستان اما بدون هیچ‌گونه اعتیاد است. این یک اثر سرگرم‌کننده و پرانرژی است، اما خیلی زود فراموش می‌شود. این فیلم معادل داشتن قدرت پرواز به مدت پنج دقیقه است.

 

ترجمه از سایت Collider نوشته Vinnie Mancuso

8

8

8
برچسب ها
نمایش بیشتر

‫۲ نظرها

  1. کلا نتفیلیکس جدیدا تریلر ئتبلیغ های فیلم وسریال هاش قبل پخش خیلی قشنگ تر شده تا موقع ای که فیلم رو پخش میکنی میبینی همش سراب بوده

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن