نقد سریال

نقد و بررسی سریال Living with Yourself: دوتا پل راد در یک کمدی تاریک

طرفداران همیشه از تماشای دو پل راد (Paul Rudd) به جای یکی خوشحال خواهند شد. این کمدین محبوب و سوپراستار دنیای سینمایی مارول (MCU) محبوب همیشگی طرفداران بوده و دوبرابر کردن جذابیتش چیزی است که مخاطبان کمدی به دنبال آن هستند – البته به جز وقتی که این اتفاق در سریال Living with Yourself «زندگی کردن با خودت» بیفتد. راد در این کمدی نتفلیکسی نقش مایلز الیوت، یک مرد همه‌کاره حومه شهری را بازی می‌کند که با یک مرکز ماساژ آشنا می‌شود که به او قول می‌دهد وقتی از آنجا بیرون بیاید به نسخه بهتری از خودش تبدیل خواهد شد. اما او پس از این کار با یک نسخه بی‌نقص از خودش روبرو می‌شود و نمی‌تواند او را تحمل کند.

Living with Yourself ساخته تیموتی گرینبرگ (Timothy Greenberg) و به کارگردانی جاناتان دیتون (Jonathan Dayton) و والری فاریس (Valerie Faris) ایده هوشمندانه‌ای را برای یک سریال در نظر گرفته و با جذابیت دوچندان راد و هشت اپیزود نیم‌ساعته امیدوار است همان مسیر جذابی را پیش بگیرد که Santa Clarita Diet «رژیم سانتا کلاریتا»، Russian Doll «عروسک روسی» و Dead Like Me «مُرده مثل من» طی کردند. اما در حالی که ارائه پشت سرهم این پیچش‌ها و نقاط عطف داستان نشان می‌دهد Living with Yourself یک سریال سریع و مناسب برای تماشای پشت سرهم (بینج واچ) است، اما این داستان نمی‌تواند به موفقیت آن سریال‌ها برسد. ارائه داستانی که از اپیزودهای طولانی‌تر و سنتی بهره می‌برد می‌توانست باعث کاوش بیشتر در تاریکی داستان شود.

و Living with Yourself واقعا داستان تاریکی دارد. این سریال با یک لحن کمدی تاریک و بی‌روح آغاز می‌شود، اما در نیمه دوم سریال است که تاریکی این کمدی کاملا مشخص می‌شود. نیمه اول در مقایسه با نیمه دوم شاد و شلوغ است، و شخصیت‌های اصلی در زندگی مایلز را معرفی می‌کند – همسرش کیت (با بازی ایزلینگ بی (Aisling Bea)) از ازدواجشان ناامید شده که دلیل اصلی آن حضور نیافتن همسرش در جلسات درمان بارداری است؛ رقیب کاری او دن (با بازی دزمین بورجز (Desmin Borges)) که مایلز را به آن مرکز ماساژ مرموز می‌فرستد و از قانون شبیه‌سازی آن‌ها خبر ندارد؛ و خواهرش (با بازی عالیه شوکت (Alia Shawkat)) که کار خاصی انجام نمی‌دهد، اما حضورش در سریال لذت‌بخش است.

Living with Yourself شما را در فضای دو پل رادی خودش رها می‌کند و با پرش به گذشته و آینده چشم‌انداز خوبی از مایلز قبلی و مایلز جدید و البته کیت در یکی از بهترین اپیزودهای سریال ارائه می‌دهد. ابتدا دو نسخه مختلف از مایلز تلاش می‌کنند با همکاری هم به زندگی رویایی که دوست دارند دست پیدا کنند. مایلز جدید در همه کاری بهتر است و مایلز قدیمی از این فرصت استفاده می‌کند تا از کار فرار کند و مایلز جدید موقعیت شغلی او را با پشتکارش بهبود می‌دهد. اما او همچنین به مایلز جدید اجازه می‌دهد سختی‌های ازدواجش را برعهده بگیرد و Living with Yourself خیلی زود به یک مثلث عشقی بین کیت و دو نسخه از شوهرش تبدیل می‌شود – اول کسی که کیت عاشق آن شده بود و دوم نسخه ایده‌آل او که هر چیزی کیت در زندگیش نداشته را به او می‌دهد. یا واقعیت چیز دیگری است؟

Living with Yourself نگاهی به کمک به خود و جستجوی همیشگی برای عالی شدن دارد اما نشان می‌دهد همین عیب و نقص‌های ماست که باعث شده هرکدام اشخاص منحصر به فردی باشیم. اگر آن ویژگی‌های ناخوشایند از شما پاک می‌شد به انسان بهتری تبدیل می‌شدید یا حقایق و غرایز تاریک شما به روشی جدید و بدتر خودشان را نشان می‌دادند؟ آیا از آن نسخه جدید و بهتر خوشتان می‌آمد؟ Living with Yourself این سوالات را می‌پرسد، اما هرگز آن‌ها را کامل بررسی نمی‌کند و باعث می‌شود این داستان با وجود جذابیتش در پایان توخالی و سطحی به نظر بیاید.

حتی با اینکه سوالات مربوط به موجودیت انسان به آشکارسازی مهمی منجر نمی‌شوند، Living with Yourself زمانی در بهترین حالتش است که روی هیجانات و شوخی‌های داستان تکیه می‌کند. راد در اینجا واقعا فوق‌العاده عمل می‌کند – نه به دلیل اینکه این نقش خواستار شوخی‌های دو نقشی است، نه به خاطر اینکه چالش‌های فنی انجام چنین کاری را دست کم بگیریم – او همزمان می‌تواند در نقش مایلز جدید و قبلی قلب شما را بشکند و شما را بخنداند، حتی وقتی این دو کارهای پستی برای خودتخریبی انجام می‌دهند. ایزلینگ بی هم هنرنمایی جذابی در سریال دارد؛ این بازیگر ایرلندی که شاید بیشتر مخاطبان او را برای بازی در سریال This Way Up بشناسند، کاملا در حد و اندازه راد ظاهر شده و حتی ممکن است بیشتر از او نظر مخاطبان را به خودش جلب کند.

Living with Yourself با یک «چه می‌شد اگر؟» جالب شروع شده و مدام با شوق و ذوق آن را پاسخ می‌دهد تا شما را به تماشای ادامه داستان جذب کند. این سریال حس پیچیده‌ای از شوخ‌طبعی و دو شخصیت اصلی یعنی راد و بی دارد که گاهی بیشتر از ارزش داستان از آن استفاده می‌کنند. اما نمی‌توان این نکته را فراموش کرد که این سریال می‌توانست داستانی عمیق‌تر و جذاب‌تر داشته باشد. اما به هر حال این تنها سریال با حضور دو پل راد است، که آن را به سریال مناسبی برای تماشای پشت سرهم تبدیل می‌کند، حتی اگر مثل مایلز قبلی تمایلی به رسیدن به پتانسیل‌های خودش نداشته باشد.

6

6

6
برچسب ها
نمایش بیشتر

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن