نقد فیلم

نقد و بررسی فیلم اکشن Skyscraper با بازی Dwayne Johnson

0

Skyscraper یک فیلم اکشن است و این تقریبا تنها چیزی است که می توان در موردش گفت. در این فیلم حتی کمترین ذره ای از نوآوری وجود ندارد و با وجود اینکه می تواند ادعا کند از روی فیلم دیگری ساخته نشده یا دنباله ی فیلم دیگری نیست، آن قدر در ژانر اکشن فرو می رود که داستان عمیقی را دنبال نمی کند. این فیلم فقط از این نظر شجاعانه است که مانند فیلم های دیگر در سینمایی کنونی که اغلب اقتباسی یا دنباله ی فیلم دیگری هستند نیست. Skyscraper به جای خوب بودن در محتوا فقط از نظر متفاوت بودن با دیگر فیلم ها مورد توجه قرار می گیرد. این فیلم کاملا شامل تلف کردن استعداد Dwayne Johnson است و این قضیه در خود فیلم هم کاملا مشخص است. Skyscraper به جای اینکه جنبه ی مناسبی از ژانر اکشن را پیدا کند، هرگز از نقاط قوتش به خوبی استفاده نمی کند و به جای آن صحنه های کامپیوتری زیادی دارد که فقط برای سرگرمی در فیلم گنجانده شده اند.

بعد از اینکه یک ماموریت نجات طبق برنامه پیش نمی رود و Will Sawyer (با بازی Johnson) پایش را از دست می دهد، یک شرکت محافظتی کوچک را تاسیس می کند و قراردادی بزرگ برای ارزیابی آسمان خراش The Pearl در Hong Kong می بندد. این آسمان خراش به مدیریت تاجر قدرتمند Zhao Long Ji (با بازی Chin Han)، قرار است بخش مسکونی‌اش را راه بیاندازد ولی با حمله ی تروریست ها به رهبری Kores Botha (با بازی Roland Møller) مواجه می شود. حالا که همسر و دو فرزند Will در ساختمان در حال سوختن گیر افتاده اند، او باید به نجات خانواده اش بشتابد، که به ناچار او را در مقابل تروریست ها قرار می دهد.

dwayne

شخصیت Will Sawyer دقیقا به همان دلیل که شخصیت Johnson در فیلم San Andreas ناموفق بود، کاری از پیش نمی برد. در اینگونه شخصیت ها Johnson نماد اعتماد به نفس است، که به خودخواهی مسخره ی او می انجامد. او از طرفی انگیزه ی نوع دوستانه ای دارد: نجات خانواده اش. اما روش انجام ماموریت هایش همیشه خودخواهانه است. او از کسی کمک نمی گیرد، سعی نمی کند افرادی را برای رسیدن به هدفش به کار بگیرد و فقط به فکر خانواده اش است. او یک قهرمان است، اما در محدودترین حالت، او حاضر است جانش را برای مسائل شخصی به خطر بیاندازد اما نه برای کارهای انسان دوستانه. این خوب است که او می خواهد خانواده اش را نجات دهد، اما مثل این است که در فیلم Die Hard شخصیت John McClane فقط به فکر نجات همسرش باشد. در حالی که او در آن فیلم همه ی گروگان ها را نجات می دهد، Skyscraper با بیان اینکه « تنها آدم های داخل ساختمان خانواده ی Sawyer، Zhao و محافظان او هستند» از این مشکل فرار می کند.

مقایسه این فیلم با Die Hard اجتناب ناپذیر است، و متاسفانه در Skyscraper همه چیز برعکس است. Sawyer نمی تواند مثل McClane قهرمانی باشد که همه را راضی کند چون فیزیک بدنی Bruce Willis مخصوصا در فیلم اول Die Hard شبیه Johnson نیست. Johnson به نوعی یک ابرانسان است، و به همین دلیل است که او را در فیلم های Fast & Furious و مبارزه های خوبش دوست داریم. اما وقتی در Skyscraper در نقش یک شخص معمولی با پیش زمینه حضور در ارتش بازی می کند، شرایط کاملا متفاوت است. حتی وقتی کلی ضربه به او وارد می شود، مثل صخره می ایستد، پس صدمات چندانی را شاهد نیستیم، مخصوصا برای فیلمی با رده سنی PG-13. فیلم فقط در لحظاتی خوب است که Johnson کارهای قدرتی انجام می دهد مثلا نگه داشتن یک پل با نیروی عضلاتش!

skyscraper

حتی اگر از اینکه Johnson مناسب چنین فیلمی نیست چشم پوشی کنیم، Skyscraper فیلم تاریک و بدون طنزی است. با توجه به اینکه نویسنده و کارگردان Rawson Marshall Thurber قبلا فیلم های کمدی Dodgeball و Central Intelligence را ساخته بود، باعث تعجب است که در Skyscraper هیچ گونه شوخ طبعی وجود ندارد. حتی با اینکه نمی شود خطر گیر افتادن یک خانواده در ساختمانی در حال سوختن را دست کم گرفت،‌ اما با توجه به شرایط سخت حاکم بر فیلم، باز هم جای شوخی وجود دارد. تنها شخصیتی که می درخشد Sarah همسر Will با هنرنمایی Neve Campbell است که کاملا اعتماد به نفس بالایی دارد و باهوش است و با توجه به مهارت های خاصی که دارد می توانست ستاره ی اصلی این فیلم باشد. Sarah کسی است که با تماشای کارها و هوش بالایش خوشحال می شویم، در حالی که Will به ما گوشزد می کند اغلب صحنه های Dwayne Johnson با جلوه های ویژه کامپیوتری ساخته شده اند.

حضور جلوه های ویژه در این فیلم به شدت به چشم می آید، چون Will هر کاری می کند هیچ تاثیری روی او ندارد. اگرچه نباید از Dwayne Johnson انتظار داشت مثل Tom Cruise واقعا از ساختمان ها آویزان شود، اما سکانس های اکشن این فیلم اصلا جذاب نیستند. وقتی دوربین از دید Will به پایین نگاه می کند، می دانیم که او واقعا از جایی آویزان نیست و به هیچ چیزی نگاه نمی کند. او از یک ساختمان با جلوه های کامپیوتری آویزان است، از بین شعله های کامپیوتری می پرد و از موانع کامپیوتری می گریزد. شاید این طبیعت ساخت اینگونه فیلم ها باشد، اما Thurber هرگز به ما این حس را القا نمی کند که خطری هم وجود دارد. فیزیک باابهت Johnson و طبیعت فیلم های پر از جلوه های کامپیوتری همه خطرها را از بین برده، پس این فیلم فقط زنجیره ای از حرکات پشت سر هم است.

Skyscraper فقط یک فیلم صرفا اکشن است و اصلا سرگرم کننده نیست. این فیلم می بایست صحنه های اکشن فوق العاده در یک ساختمان غول پیکر و جذابیت Johnson را به نمایش می گذاشت، اما هیچکدام از این خواسته ها را برطرف نمی کند. با تماشای این فیلم فقط در حال گذراندن زمان هستیم، در حالی که می توانیم همه ی حرکات شخصیت ها را از چند دقیقه قبل حدس بزنیم. Skyscraper به جای شباهت به فیلم های اکشن قدیمی و خوش ساخت، فقط یک فیلم کهنه و از کار افتاده است.

skyscraper

skyscraper

0
برچسب ها
نمایش بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن