نقد فیلم

نقد و بررسی فیلم Searching (جستجو): پدری نگران در جستجوی دختر گمشده اش

اولین چیزی که هر کسی درباره ی Searching (جستجو) می گوید این است که “عه این فیلم هم کامل از صفحه نمایش وسایل مختلف نشون داده میشه”. اما به طرز تحسین برانگیزی آنیش چگنتی (Aneesh Chaganty) کارگردان فیلم اولی که قبلا ساخت فیلم های تبلیغاتی گوگل را برعهده داشته، یک فیلم واقعی ساخته است، یک داستان خانوادگی که به یک درام جنایی تبدیل می شود و مثل همه فیلم های مهیج، هیجان های خوبی به وجود می آورد و در نحوه ی روایت داستان به خوبی یک رمان عمل می کند. چون سونی (Sony) حق پخش این فیلم را خرید و مخاطبان زیادی به دلیل درون مایه ی فیلم که مرتبط با اینترنت و دنیای مجازی است آن را تماشا می کردند،‌ این اثر تعلیق آمیز بسیار بالاتر از حد انتظارات ظاهر شد و با بودجه ای ۱ میلیون دلاری به فروش جهانی ۷۰ میلیون دلاری دست پیدا کرد. این فیلم که جایزه ی بهترین فیلم مراسم Alfred P. Sloan را برای فیلمی درباره ی علم یا تکنولوژی برده است، در جشنواره ی ساندنس خیلی مورد توجه قرار نگرفت. حتی با وجود اینکه Searching به اندازه ی همه ی فیلم های این جشنواره رضایت دراماتیکی در کنار پیچیدگی های فنی به نمایش می گذارد.

Searching که داستان خانواده ی کره ای آمریکایی Kim در سن خوزه ی کالیفرنیا را روایت می کند، در دقایق ابتدایی نشان می دهد چطور مسائل خصوصی یک خانواده از طریق فضای مجازی به نمایش گذاشته می شوند. بخش هایی از ویدیوهای کودکی Margot Kim را می بینیم، پیانو زدن او در دهه اول زندگی اش، بازی و شوخی های او با پدرش David و مادرش Pamela، و ویدیوهایی خانگی که امروزه همه خانواده ها در گوشی یا لپ تاپ خود دارند. اما تمرکز فیلم روی کشمکش مادر با بیماری سرطان غدد لنفاوی قرار می گیرد؛ ما بالا و پایین های امید و ترس را در ملاقات از بیمارستان، درمان موفق او، و سپس بازگشت بیماری و مرگ او در سال ۲۰۱۵ را می بینیم. لپ تاپ خانوادگی همه ی این ها را ضبط می کند، و به بار احساسی فیلم اضافه می کند.

searching

در زمان حال، David (با بازی جان چو (John Cho)) چهل و خورده ای ساله، بیشتر وقت خود را در فضای مجازی می گذراند، و این کار آرامش خاصی به او می دهد: آیا همه ما این طور نیستیم؟ آشنا بودن بخش های مختلفی که David به صورت آنلاین از آن ها بازدید می کند باعث همذات پنداری ما می شود، و اینکه او می خواهد حواسش به دخترش هم باشد. اما وقتی فیلم وارد فضای دنیای واقعی می شود، David دخترش را پیدا نمی کند و نگران می شود؛ Margot به پیام های بی شمار پدرش پاسخی نمی دهد و David متوجه می شود او به طرزی غیرعادی لپ تاپش را در خانه جا گذاشته است.

David وقتی بیشتر نگران می شود که پس از تماس با استاد پیانوی Margot، می فهمد او شش ماه به استادش مراجعه نکرده است. او با افراد دیگری تماس می گیرد، که همان نتیجه را دارد، و بالاخره متوجه می شود اتفاقی برای دخترش افتاده است. David خبر مفقودی دخترش را به پلیس اعلام می کند و کارآگاهی به نام Rosemary (با بازی دبرا مسینگ (Debra Messing)) برای این پرونده انتخاب می شود که خیلی جدی بوده و سریعا کارش را آغاز می کند. در چنین پرونده هایی هر چه زمان بیشتری از گم شدن شخص بگذرد، احتمال زنده ماندن کمتر می شود، و اینجاست که پیوند بین داستان جنایی و تکنولوژی جذاب تر می شود.

David با گشتن ایمیل و اکانت فیسبوک Margot، نکات گیج کننده و آزاردهنده ای درباره ی دخترش می فهمد. همه می دانیم که غرق شدن در دنیای اینترنت و تعقیب همه ی لینک ها چه عواقبی دارد، و فیلم با تمرکز روی چیزهایی که David پیدا می کند، این ماجراهای آنلاین و اکتشاف های ناخوشایند را نشان می دهد. با این کار همچنین اطلاعات مفیدی برای کارآگاه به دست می آید، که قصد دارد روشی برای مقابله با ترس و وحشت David پیدا کند.

سپس فیلم حدود یک ساعت و نیم در اینترنت می گذرد، که شاید برای همه ی مخاطبان جالب نباشد. اوایل فیلم احساس می کنید با فیلم خیلی خوبی طرف هستید، چون چگنتی و نویسنده ی فیلم سو اوهانیان (Sev Ohanian) و تدوینگران ویل مریک (Will Merrick) و نیک جانسون (Nick Johnson) کار تکنیکی خیلی خوبی ارائه داده اند و بقیه ی تیم هم به همین شکل کار خود را به خوبی انجام داده اند.

به طرز اجتناب ناپذیری وقتی جستجوی عمیق برای اطلاعات در اینترنت تمام شده و فیلم به دنیای واقعی وارد می شود، Searching بیشتر شبیه یک فیلم تعلیق برانگیز مرسوم و تکراری می شود؛ در لحظاتی که کاملا تنش زا هستند ناگهان فیلم وارد پوشش خبری تلویزیونی می شود و تاکید زیادی روی پوشش دوربین های مداربسته وجود دارد. اینجاست که تازگی فیلم رنگ می بازد، اما هنوز هم پیچش های داستانی خوبی وجود دارند که شما را جذب می کنند.

با تمام احترام، چیزی که چگنتی و تیمش در این فیلم انجام داده اند هم جدید و تازه و هم تکراری است.

برچسب ها
نمایش بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن