نقد فیلم

نقد و بررسی فیلم If Beale Street Could Talk: داستانی گمشده بین عشق و نفرت

فیلم If Beale Street Could Talk به کارگردانی بری جنکینز (Barry Jenkins) براساس رمانی به همین نام نوشته James Baldwin روی کاغذ یک برنده مطمئن در جشنواره ها به حساب می آید. فیلمبرداری جیمز لکستون (James Laxton) چند لایه و عالی است. موسیقی متن نیکولاس بریتل (Nicholas Britell) مالیخولیایی و درگیرکننده است. بازی بازیگران عمیق و متعهدانه است. لحن فیلم به شدت جدی است. و با این حال جدیدترین فیلم جنکینز در برخی موارد ضعیف عمل می کند. جنکینز تلاش می کند داستانی درباره عشق و بی عدالتی نژادی را همزمان روایت کند، اما هردوی این داستان ها خیلی قابل پیش بینی جلو می روند. به نظر می آید این فیلم فقط به مخاطب یک تلنگر بزند تا اینکه به آن ها قدرت عشق و آسیب های به وجود آمده به دلیل بی عدالتی های نژادی برای سیاهپوستان را نشان دهد.

Tish (با بازی کیکی لین (KiKi Layne)) و Fonny (با بازی استفان جیمز (Stephan James)) در هارلم دهه ۷۰ به شدت عاشق هم هستند. اگرچه وقتی Victoria Rogers (با بازی امیلی ریوس (Emily Rios)) به درخواست یک افسر پلیس (با بازی اد اسکرین (Ed Skrein)) به Fonny اتهام تجاوز می زند، او به زندان افتاده و Tish هم می فهمد باردار است. در همین حین که Fonny در زندان به سر می برد، Tish و خانواده اش به دنبال راهی برای آزاد کردن Fonny از زندان قبل از تولد بچه‌ی آن ها هستند. سپس داستان بین گذشته‌ی شاد و خوشحال Tish و Fonny و واقعیت ناخوشایند زمان حال جابجا می شود که در آن سیستم قضایی آمریکا کاملا متعهد است سیاهپوست ها را به زندان بیاندازد.

فیلم If Beale Street Could Talk در بهترین لحظاتش درباره زندگی‌ای که آرزویش را داریم و زندگی‌ای که به دستش می آوریم،‌ و تفاوت این دو است. زندگی‌ای که آرزویش را داریم زمانی نشان داده می شود که Tish و Fonny قبل از به زندان افتادن او در حال ساختن یک زندگی برای خود هستند. این نیم نگاهی به دنیایی است که ممکن بود به آن ها اجازه دهد در هارلم یک زندگی ساده داشته باشند و یک خانواده تشکیل دهند. زندگی‌ای که به دستش می آوریم سیستمی غیرقابل انکار است که در آن سیاهپوستان هیچ شانسی در مقابل پلیس ها و دادستان ها ندارند. جنکینز تلاش می کند این داستان عاشقانه را با یک داستان اجتماعی مخلوط کند، اما فیلم If Beale Street Could Talk بین این دو داستان گم می شود.

بخشی از مشکل به این دلیل است که هیچ کس مثل یک انسان واقعی رفتار نمی کند. همه با خوش زبانی کتاب James Baldwin صحبت می کنند، اما دیالوگی که روی کاغذ تاثیرگذار باشد، وقتی توسط یک نفر بیان می شود لزوما واقعی به نظر نمی رسد. این باعث می شود با وجود اینکه بازیگران خیلی خوب نقش خود را بازی می کنند کلمات آن ها خیلی غیرطبیعی به نظر بیاید. کمبود انسجام بیش از همه در Tish قابل تشخیص است، که همچنین نقش راوی داستان را دارد و خیلی خردمندانه تر از چیزی که از او در فیلم می بینیم صحبت می کند. او هم یک دانای کل در سیاست های نژادی آمریکاست و هم زن جوانی است که سعی می کند مردی که دوست دارد را از زندان نجات دهد. علی‌رغم هنرنمایی عالی لین، شخصیت او خیلی مصنوعی است، که در بهترین حالت یک شخص مرموز و در بدترین حالت یک سخنران است.

شکل ادبی که جنکینز به فیلم قبلی خودش یعنی مهتاب (Moonlight) آورده بود این جا هم نمایان است، ولی این بار موفق نمی شود این داستان را واقعی جلوه دهد. این بار به جای اینکه او ما را به ذهن شخصیت ها وارد کند، انگار داریم آن ها را از پشت یک شیشه تماشا می کنیم. شاید این کار عمدی باشد چون Tish هم وقتی می خواهد در زندان با Fonny حرف بزند از پشت شیشه این کار را می کند، اما باز هم این کار ما را به عنوان مخاطب در یک فاصله دور از فیلم نگه می دارد. نوعی مصنوعی بودن وجود دارد که باعث می شود بخش عاشقانه و اجتماعی که فیلم قصد بیانش را دارد از هم بپاشد، و با اینکه کار Baldwin قابل احترام است، اما کلمات نوشته او خیلی بی روح بیان می شوند.

ناامید کننده ترین نکته درباره موفق نبودن فیلم If Beale Street Could Talk این است که اهدافش خیلی شریف و قابل احترام هستند. ما خیلی دوست داریم داستانی درباره یک زوج جوان عاشق ببینیم که باید با یک سیستم فاسد مبارزه کنند تا بتوانند یک خانواده آزاد داشته باشند. اما نمی توان فقط بخش هایی از فیلم را در نظر گرفت، بلکه فیلم یک اثر کامل است،‌ و با اینکه می توان به لحظاتی اشاره کرد که در آن ها جنکینز فوق العاده عمل کرده، اما به صورت کلی این فیلم خیلی آشفته و خسته کننده است. در یک صحنه یکی از دوستان Fonny (با بازی Brian Tyree Henry) درباره این صحبت می کند که این سیستم فاسد باعث شده او به دلیل جرمی که مرتکب نشده دو سال در زندان باشد، اما پس از آن دیگر این شخصیت را نمی بینیم، و کاملا ناپدید می شود. می توان هدف جنکینز از ساخت فیلم If Beale Street Could Talk را فهمید، اما فیلم از درون خیلی توخالی است.

نقد و بررسی کاربران و میانگین نمرات

0

برای ارسال نقد وارد شوید

نقد خودتان را بنویسید


رای شما

     

برچسب ها
نمایش بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن