نقد انیمیشن

نقد و بررسی انیمیشن پاکوتاه (Smallfoot): با صداپیشگی چنینگ تیتوم (Channing Tatum)

انیمیشن پاکوتاه (Smallfoot) خیلی کم به نقطه اوج الهام بخش خودش نزدیک می شود، یک انیمیشن خنده دار درباره تمدنی از یتی ها که کشف می کنند انسان کوچک افسانه ای واقعا یک اسطوره نیست، انیمیشنی جذاب که به صورت غیرمنتظره ای برای توجیه وجود شادی آورش عمیق هم می شود.
پاکوتاه ساخته شده براساس کتاب Yeti Tracks نوشته انیماتور سرخیو پابلوس (Sergio Pablos) به دلیل صداپیشگان معروفی مثل چنینگ تیتوم (Channing Tatum)، کامن (Common) و لبرون جیمز (LeBron James) و کمدی های فیزیکی‌اش روح تازه ای گرفته که به جبران ترانه های مثلا اریجینال انیمیشن های دیزنی (Disney) کمک می کنند.

با توجه به اینکه امروزه در بازار فیلم های خانوادگی کمتر فیلم مناسبی پیدا می شود، بخش انیمیشن وارنر (Warner Animation Group) باید تبلیغات گسترده ای برای این فیلم انجام دهد.
همه چیز در دهکده هیمالیایی قرار گرفته در بالای ابرها کاملا انیمیشنی شروع می شود، جایی که Migo پشمالو (با صدای تیتوم) به همراه ساکنان غول پیکر آن جا در حال جست و خیز کردن است – بیشتر آن ها از این که زندگی خود را به صورتی که توسط Stonekeeper (با صدای کامن) تعیین شده می گذرانند راضی هستند.

اما روش های پذیرش Migo – و در نهایت پدر فداکارش (با صدای دنی دویتو (Danny DeVito)) – وقتی او با یک پاکوتاه بدون مو به شکل یک انسان یعنی Percy (با صدای جیمز کوردن (James Corden)) روبرو می شود به چالش کشیده می شوند، مجری یک برنامه تلویزیونی حیوانی که در حین پیشرفتش به سوی مشهور شدن با مانعی روبرو می شود.
برای Migo و دوستانش، Meechee (با صدای زندایا (Zendaya)) و Gwangi‌ (با صدای جیمز) و Kolka (با صدای جینا رودریگز (Gina Rodriguez)) که جامعه مخفی شاهدان پاکوتاه را تشکیل داده اند، این کشف باعث می شود سیستم اعتقادی طولانی مدت آن جا به آشفتگی کشیده شود، آن هم با وجود تلاش های خوب Stonekeeper که می خواهد این موجودات را از تهدیدهای خطرناک دنیای خارجی محافظت کند.
شاید این تم های روشن فکری و تردید در اصول قبلا پذیرفته شده برای یک فیلم کودکانه کمی سنگین باشد، اما کارگردان کری کرکپاتریک (Karey Kirkpatrick) که این انیمیشن را براساس فیلمنامه ای به همراه کلیر سرا (Clare Sera) ساخته، در بیشتر مواقع موفق می شود از پند و نصیحت دوری کند.

Smallfoot

به جای آن پیام های فیلم درون بافت های آن قرار گرفته اند – بافتی که شامل مقدار زیادی کمدی بصری می شود که خیلی شبیه داستان های Wile E. Coyote هم هست. این سکانس های سرزنده کاملا قابل ترجیح به انیمیشن های ساخته شده براساس ترانه Let It Go هستند – برخی از این ترانه ها توسط کارگردان و برادرش وین کرکپاتریک (Wayne Kirkpatrick) نوشته شده اند، مثل ترانه آغازین به نام Perfection که خیلی شبیه ترانه You’re Welcome از انیمیشن موانا (Moana) است.
یک استثناء مهم انرژیک بودن آن هاست، ترانه Let It Lie توسط کامن اجرا شده که در کنار تیتوم، کوردن، زندایا و جیمز که اولین صداگذاری انیمیشنش را انجام می دهد کاملا در لحظات فیلم درگیر هستند.
این انیمیشن همچنین از نظر بصری جذاب است، که دلیل آن هم مناظر برفی پر ابر هیمالیاست، که همه این ها در کنار یک یتی چندبعدی با رگه های خاکستری، سفید و بنفش قرار گرفته اند.

  

نقد و بررسی کاربران و میانگین نمرات

0

برای ارسال نقد وارد شوید

نقد خودتان را بنویسید


رای شما

     

برچسب ها
نمایش بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن