نقد فیلم

نقد و بررسی فیلم جانوران شگفت انگیز: جنایات گریندل والد (Fantastic Beasts: The Crimes of Grindelwald)

فیلم جانوران شگفت انگیز: جنایات گریندل والد (Fantastic Beasts: The Crimes of Grindelwald) فیلمی است که پیشنهاد تماشای آن حتی به طرفداران سرسخت هری پاتر هم کار دشواری است. البته اشارات خوبی به دنیای جادوگری که جی کی رولینگ (J.K. Rowling) ساخته بود می شود. اما فیلم جانوران شگفت انگیز: جنایات گریندل والد به عنوان داستانی که در دنیای جادوگری رخ می دهد یک فیلم کاملا آشفته است، پر از خط های داستانی زیاد که به هیچ جایی نمی رسند، و شخصیت های جدیدی که نمی توانند نظر ما را به خود جلب کنند. تقریبا هیچ چیزی در این فیلم خوب نیست، از کارگردانی خسته کننده دیوید ییتس (David Yates) تا تلاش برای اشاره به نام های آشنا که برای معرفی مجدد آن ها هیچ تلاشی صورت نمی گیرد. جانوران شگفت انگیز: جنایات گریندل والد به جای گسترش دنیای جادوگری آن را از همیشه کوچکتر نشان می دهد.

شش ماه پس از وقایع فیلم جانوران شگفت انگیز و زیستگاه آن ها، Gellert Grindelwald (با بازی جانی دپ (Johnny Depp)) از یک زندان در آمریکا به اروپا منتقل می شود، سپس او موفق به فرار می شود و به پاریس می رود. در آن جا او و پیروانش می خواهند Credence Barebone (با بازی ازرا میلر (Ezra Miller)) را پیدا کنند، کسی که Grindelwald معتقد است می تواند از او به عنوان یک سلاح قدرتمند استفاده کند. در همین حین،‌ شورای جادوگری که شامل Theseus Scamander (با بازی Callum Turner) و نامزدش Leta Lestrange (با بازی زوئی کراویتز (Zoe Kravitz)) نیز به دنبال Credence هستند. Albus Dumbledore (با بازی جود لاو (Jude Law)) از شاگرد سابقش Newt Scamander (با بازی ادی ردمین (Eddie Redmayne)) می خواهد Credence را پیدا کند. اگرچه Newt بیشتر مایل است Tina Goldstein (با بازی کاترین واتراستون (Katherine Waterston)) را پیدا کند، که او نیز به دنبال Credence است و با Yusuf Kama (با بازی William Nadylam) جادوگر روبرو می شود که او نیز به دنبال Credence است. خود Credence در یک سیرک جادوگری به سر می برد، جایی که با Nagini (با بازی Claudia Kim) دوست می شود و به دنبال مادر اصلی خودش می گردد. درنهایت، Jacob (با بازی دن فاگلر (Dan Fogler)) در کنار Newt است تا شاید جستجوی او برای Tina همچنین Jacob را به Queenie (با بازی Alison Sudol) برساند.

این اصل داستان جانوران شگفت انگیز: جنایات گریندل والد است: شخصیت هایی که به دنبال شخصیت های دیگر هستند. شاید این برای انگیزه کافی باشد، اما داستان مناسبی به وجود نمی آورد،‌ آن هم به این دلیل که چیز زیادی درباره این اشخاص به ما نمی گوید. کتاب های هری پاتر پر از شخصیت بودند، اما رولینگ همیشه از Harry و Ron و Hermione به عنوان شخصیت های اصلی استفاده می کرد. در جانوران شگفت انگیز: جنایات گریندل والد کاملا بدون هدف است و شخصیتی که خط داستانی مناسبی داشته باشد ندارد. Newt ظاهرا شخصیت اصلی است، اما خط داستانی او مثل بقیه شخصیت ها به جز Grindelwald به جایی نمی رسد، کسی که می خواهد دنیای جادوگری را به جادوگران واقعی و بقیه مردم تقسیم کند. خطرات چنین تبعیضی در دنیای واقعی کاملا قابل درک است، اما این اتفاقات در فیلم هیچ تاثیری روی بیشتر شخصیت ها ندارند.

جانوران شگفت انگیز: جنایات گریندل والد بیشتر از دو ساعت طول می کشد اما درنهایت هیچ نتیجه گیری ندارد. مهم ترین آشکارسازی ها مسخره هستند، و بیشتر تصادفی هستند تا اینکه واقعی باشند. در این قضیه رولینگ از پیش درآمدهای جنگ ستارگان (Star Wars) تقلید کرده و دنیای خودش را کوچکتر کرده است. خیلی خوب است که داستانی که قبل از داستان اصلی اتفاق افتاده را بیان کرد، اما وقتی از شخصیت هایی مثل Nicolas Flamel (جادوگر فیلم Harry Potter and the Sorcerer’s Stone) یا Nagini (یک ملعون، که طلسم شده تا همیشه به شکل یک مار باشد) استفاده می کنید، باعث می شود بیشتر روی اشارات به داستان اصلی تکیه کنید تا اینکه دنیای اصلی را گسترش دهید. شاید این شخصیت ها در فیلم های جانوران شگفت انگیز بعدی مهم باشند، اما در این فیلم اصلا نمی توانند خودی نشان دهند.

شاید وقتی هر پنج فیلم جانوران شگفت انگیز منتشر شوند، جانوران شگفت انگیز: جنایات گریندل والد یک فیلم مهم به نظر بیاید، اما این فیلم ها فصل های مختلف یک کتاب نیستند. این ها فیلم های مرتبطی هستند که باید هرکدام شایستگی خود را نشان دهند. جانوران شگفت انگیز: جنایات گریندل والد اصلا شایستگی از خود نشان نمی دهد. این فیلم شخصیت ها را بهتر نشان نمی دهد، کسی که ما دوست داریم بهتر بشناسیم را معرفی نمی کند، و مهم ترین آشکارسازی هایش کهنه و بی روح هستند. حتی این عقیده که این فیلم می خواهد آینده دنیا تحت سلطه ترامپ را نشان دهد درست نیست، چون Grindelwald خیلی فرقی با Voldemort ندارد. شخصیت های منفی مثل این ها همیشه در تاریخ بوده اند، بنابراین جانوران شگفت انگیز: جنایات گریندل والد اصلا یک فیلم ضروری به نظر نمی آید.

حتی هیجان بازگشت به دنیای جادوگری وقتی به جایی نمی رسد که به نظر می آید ییتس به جز آن چیز دیگری برای ارائه ندارد. او از سال ۲۰۰۷ و فیلم Harry Potter and the Order of the Phoenix کارگردانی این فیلم ها را برعهده داشته، بنابراین این سری به یک کارگردان جدید و خلاق نیاز دارد. برخی از طراحی های صحنه جذاب هستند و بعضی هیولاها بامزه هستند، اما در کل رویکرد ییتس دیگر قدیمی شده، مخصوصا وقتی فیلمنامه این فیلم ها به قدرت فیلمنامه سری هری پاتر نیست. به عنوان فیلمی که در سال ۱۹۲۷ رخ می دهد و از نیویورک به لندن و پاریس کشیده می شود، خیلی کم نکات جذاب و مهیج در داستان آن می بینیم.
من نمی دانم چه کسی جرات دارد به رولینگ نه بگوید، اما اگر چنین کسی وجود دارد باید هرچه زودتر پا پیش بگذارد. جانوران شگفت انگیز: جنایات گریندل والد یک افتضاح کامل است چون وقتی دنیای جادوگری این قدر تهی و بی روح شده دیگر جذابیتی برای بیننده ندارد. تحسین برانگیز است که فیلمی ۱۳۵ دقیقه ای وجود دارد که درنهایت به هیچ نتیجه ای نمی رسد، و اگر قرار باشد دنیای فیلم های بعدی جانوران شگفت انگیز براساس این داستان ادامه پیدا کند اصلا عاقبت خوبی در انتظار این فرنچایز نیست. جانوران شگفت انگیز: جنایات گریندل والد یک ریسک بزرگ برای این فرنچایز بود، که حالا می توان گفت این ریسک کاملا شکست خورده است.

    

نقد و بررسی کاربران و میانگین نمرات

0

برای ارسال نقد وارد شوید

نقد خودتان را بنویسید


رای شما

     

برچسب ها
نمایش بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید

بستن
بستن