Top 10انتخاب سردبیر

۱۳ بازسازی فیلم ترسناک که ثابت می کنند همه‌ی آن ها بدرد نخور نیستند

بازسازی ها شهرت خوبی ندارند. و وقتی تقاضای مخاطب مدنظر باشد، راضی کردن طرفداران ژانر وحشت کار سخت تری از راضی کردن طرفداران ژانرهای دیگر است. حتی فیلم موجود (The Thing) در ابتدا با استقبال خوبی مواجه نشد. اما واقعیت این است که بازسازی فیلم های ترسناک کمی هستند که ارزش تماشا دارند، از فیلم هایی مثل موجود و مگس (The Fly) گرفته که از نسخه اصلی خود هم بهتر شدند. فیلم های ترسناکی هم وجود دارند که یا چیز جدیدی برای ارائه دارند یا درون مایه فیلم اصلی را به شکلی جالب بازسازی می کنند.

پس ساختن بازسازی چه اشکالی دارد؟ فیلم اصلی که به خودی خود وجود دارد، و شکل آن بدون دستکاری باقی مانده و حالا نمایش جدیدی از همان موضوع نشانگر پتانسیلی برای بازسازی مهیجی از فیلم قبلی است. به عنوان یک خوره‌ی سینما، من همیشه در این موارد به شکسپیر نگاه می کنم، که بیشتر آثارش را از روی افسانه ها و داستان های از قبل موجود اقتباس کرده است. روی صحنه تئاتر، داستان ها چندین و چند بار توسط کارگردان ها و بازیگران مختلف بازگو می شوند، که هر نمایش پتانسیل نمایش دیدگاه جدیدی به یک داستان کهن است. البته قضیه همیشه این طور نیست، مخصوصا در مورد فیلم، جایی که یک فیلم براساس یک برند موجود ساخته می شود، اما من همچنان مدافع بازسازی هایی هستم که درست ساخته شوند.

البته جایی هم برای بحث درباره ارزش ذاتی یا آسیبی است که بازسازی ها به این صنعت وارد می کنند – این عقیده که ٬٬ چرا اونا به دنبال یک ایده جدید و اصیل نیستن؟ ٬٬- اما چیزی که سال ۲۰۱۸ به ما نشان داد این است که حتی در سالی که فیلم های ترسناک اریجینال زیادی دیده ایم (موروثی (Hereditary)، بی پایان (The Endless)، یک مکان ساکت (A Quiet Place))، هنوز هم جا برای بازسازی های خوب وجود دارد. حالا که سوسپیریا (Suspiria) در سینماهای محدود در حال اکران است و به زودی به صورت جهانی اکران خواهد شد، ما هم نگاهی به بهترین بازسازی های فیلم ترسناک تاریخ داشته ایم.

دیوانه ها (The Crazies)

بسیاری از بازسازی های ترسناک مایلند بین طرفداران خشمی به وجود بیاورند، یا به خاطر وفاداری به فیلم اصلی یا آزردن آن ها به صورت کامل از بازسازی ها، اما فیلم دیوانه ها خیلی کم به عنوان یک فیلم خوب به حساب می آید. این فیلم براساس فیلمی به همین نام ساخته George Romero در سال ۱۹۷۳، داستان ساکنان یک شهر کوچک را روایت می کند که در آن یک سلاح شیمیایی مرگبار به صورت تصادفی بین شهروندان بی گناهش پخش می شود. اما آن ها خیلی بی گناه نمی مانند. ویروس Trixie همسایگان خوشروی شما را به قاتلان خونسردی تبدیل می کند، که به شدت به دنبال کشتار هستند. کارگردان فیلم Breck Eisner یک ماجرای ترسناک عالی ساخته که از یک صحنه عالی به صحنه عالی بعدی می رود، آن هم در حالی که گروهی از بازماندگان دوست داشتنی (تیموتی اولیفانت (Timothy Olyphant)، رادا میشل (Radha Mitchell)، جو اندرسون (Joe Anderson)، دانیل پانابیکر (Danielle Panabaker)) را دنبال می کند، که طرز اجتناب ناپذیری یکی یکی از بین می روند. دیوانه ها نمی تواند از ضعف بخش سوم فیلم درباره یک شخصیت کلیدی بهبود یابد و ممکن است به نظر شما کمی طولانی باشد، اما با سکانسی جذاب تمام می شود که پایان طولانی آن را جبران می کند.

جمعه سیزدهم (Friday the 13th)

این فیلم یکی از بحث برانگیزترین گزینه های این لیست است، اما من از آن حمایت می کنم. بازسازی جمعه سیزدهم در سال ۲۰۰۹ ساخته Marcus Nispel پست بودن مغرورانه سری فیلم های قبلی را حفظ می کند – مخوف و وحشتناک – در حالی که مطمئن می شود Jason Voorhees (با بازی Derek Mears) مثل همیشه بی رحم است. فیلم با سکانس عالی ۲۰ دقیقه ای شروع می شود، و در حالی که فیلم هرگز به خوبی همان سکانس ابتدایی خودش نمی رسد، اما همان مسائل همیشگی در فیلم های اسلشر را در خودش دارد. جمعه سیزدهم کشتاری کلاسیک ارائه می کند، که شامل چند کشتن عالی هم می شود (سکانس اسکله و سکانس کیسه خواب). در عصر فیلم های ترسناک فراوان، پیدا کردن یک اسلشر درست و حسابی کار سختی است، و بازسازی های کمی به خوبی جمعه بوده اند. باعث ناامیدی است که کمپانی Platinum Dunes هرگز دنباله ای برای این فیلم خوب نساخت.

مرده شریر (Evil Dead)

بازسازی مرده شریر سال ۲۰۱۳ ساخته Fede Alvarez یکی از آن فیلم هایی است که یا عاشق آن می شوید یا از آن متنفر می شوید و فیلمی است که معترضان و طرفداران را روبروی هم قرار داد. ما در این مورد ویژگی های بی رحمانه این بازسازی را ستایش می کنیم، اگرچه هرگز به خوبی سه گانه عالی سم ریمی (Sam Raimi) نبود. اگر ریمی، بروس کمپل (Bruce Campell)، و شوخ طبعی آزاردهنده ای که فرنچایز ترسناک کم بودجه آن ها را به موفقیت رساند را از این سری بگیریم، چه چیزی باقی می ماند؟ یک شالوده پرقدرت، آن هم در دستان آلوارز، که شامل استفاده ناخوشایند از یک چاقوی برقی و پاشیدن خون و اعضای بدن روی سر بازیگر اصلی‌اش می شد. مرده شریر یکی از خونین ترین فیلم های استودیوی معاصر است که نوع متفاوتی از وحشت را ارائه می کند که فیلم اصلی اصلا به آن سمت نرفته بود، و با وجود اینکه این کار برخی طرفداران سرسخت را می رنجاند، نمونه خوبی برای وقتی است که یک فیلمساز جدید داستانی قدیمی را به دست گرفته و یک نسخه جدید از آن را به نمایش می گذارد.

طلوع مردگان (Dawn of the Dead)

بازسازی فیلم زامبی محور طلوع مردگان در سال ۲۰۰۴ از روی فیلمی به همین نام ساخته George Romero در سال ۱۹۷۸ دو تا از ابرقدرت های امروزی سینما یعنی زک اسنایدر (Zack Snyder) و جیمز گان (James Gunn) را در اوایل دوران حرفه ای خود کنار هم گرد آورده بود. این فیلم با بازیگرانی از جمله سارا پلی (Sarah Polley)، تای بورل (Ty Burrell)، وینگ ریمز (Ving Rhames) و مایکل کلی (Michael Kelly)، یک بازسازی مهیج با ریتم تند از روی کلاسیک رومرو که حالت روایی داستان را به منظور نمایش اکشن های زامبی محور و شخصیت های عالی کمی تغییر می دهد. البته این فیلم یک شاهکار نیست، بالاخره هر فیلمی مشکلات خودش را دارد، که در این فیلم شامل همه مواردی است که حول شخصیت مکای فایفر (Mekhi Phifer) می چرخد، اما ترکیب جلوه های بصری اسنایدر و فیلمنامه عالی گان این فیلم را به یکی از بهترین فیلم های زامبی محور تبدیل کرده است.

دیوانه (Maniac)

فیلم اسلشر دیوانه ساخته William Lustig محصول سال ۱۹۸۱ یکی از خشن ترین و خونبارترین اسلشرهای ساخته شده است، که باعث ایجاد اعتراضات و خشم همگانی در پاسخ به نمایش خشونت افراطی در برابر زنان شد. از آن زمان این فیلم به یک اسلشر کلاسیک مورد توجه تبدیل شد تا اینکه Franck Khalfoun در سال ۲۰۱۲ نسخه خودش را از این فیلم بازسازی کرد. نکته عجیب اینکه این فیلم کاملا از دید قاتل روایت می شود (ایلایجا وود (Elijah Wood) در عجیب ترین نقش دوران حرفه ای خودش) که شاید به نظر آزاردهنده باشد اما کاملا موفق عمل می کند. این بازسازی به طرز هوشمندانه ای داستان را از نیویورک به لس آنجلس برده است. این کار باعث شده این فیلم دیدگاه و بازیگران متفاوتی نسبت به فیلم اصلی داشته باشد، در حالی که تمام ترس های خونین و وحشتناک فیلم اصلی را در خودش دارد. دیوانه نمی تواند به آزاردهنده بودن فیلم سال ۱۹۸۱ برسد اما خیلی به آن نزدیک می شود.

نوسفراتو خون آشام (Nosferatu the Vampyre)

بازسازی مهیج Werner Herzog از روی فیلم Nosferatu ساخته F.W. Murnau در سال ۱۹۲۲ هم ادای احترام به چیزی است که او مهم ترین فیلم آلمانی تاریخ می داند، و هم اثری قاطع در دوران حرفه ای خودش که او را به عنوان یکی از شاعرانه ترین هنرمندان سینمای مدرن به جهانیان معرفی می کند. هنگام ساخت فیلم اصلی Nosferatu مورناو نتوانست حقوق ساخت Dracula را از آن خودش کند، پس همان داستان را به شکلی که دوست داشت تغییر داد،‌ آن هم به روشی شجاعانه که این فیلم را به یکی از شاهکارهای کلاسیک سینما تبدیل کرد. وقتی Herzog تصمیم گرفت نوسفراتو خون آشام را بسازد، دراکولا از چشم همگان افتاده بود، پس این فیلمساز می توانست این دو شخصیت را درون یک شخصیت جمع کند که حاصل آن یکی از بهترین فیلم های درام ترسناک تاریخ شد، که تمرکز آن روی گوشه گیری و هیولایی بودن این شخصیت نمادین بود. این فیلم به شدت به فیلم اصلی وفادار بود،‌ در حالی که توانست جایگاه مناسبی هم برای خودش در این ژانر به دست بیاورد.

شب وحشت (Fright Night)

یکی دیگر از فیلم های این لیست که سروصداهای زیادی را به دنبال داشت شب وحشت است که معترضان و طرفداران سرسختی هم داشت. فیلم ماجرایی خون آشامی Tom Holland در سال ۱۹۸۵ مورد توجه خیلی از نوجوانان قرار گرفت، اما بازسازی آن یک فیلم مهیج ماورایی سرگرم کننده است، که در آن شاهد هنرنمایی آنتون یلچین (Anton Yelchin) و کالین فارل (Colin Farrell) هستیم. یلچین یک قهرمان نوجوان است، که شخصیتی دوست داشتنی دارد، و فارل در نقش Jerry خون آشام، یک شرور بالفطره است که همچنین مانند همیشه جذاب ظاهر می شود. شاید این فیلم به بامزگی فیلم اصلی نباشد، اما Craig Gillespe کارگردان فیلم حس شوخ طبعی خاصی به فیلم داده است. در این فیلم همچنین بازیگران سرشناسی مثل تونی کولت (Toni Collette)، دیوید تننت (David Tennant)، ایموجن پوتس (Imogen Poots) و دیو فرانکو (Dave Franco) حضور داشتند، و با وجود بعضی جلوه های ویژه ضعیف، شب وحشت یکی از بامزه ترین بازسازی های ترسناک است.

تپه ها چشم دارند (The Hills Have Eyes)

یکی از شیطانی ترین و بی رحم ترین فیلم های قرن ۲۱ فیلم تپه ها چشم دارند ساخته Alexandre Aja است که درون مایه خود را از فیلم ۱۹۷۷ ساخته Wes Craven اقتباس کرده و شکلی به شدت خونین بار به آن داده است. فیلم های ترسناک کمی وجود دارند که حاضرند به اندازه این فیلم محدودیت ها را کنار بزنند، و با اینکه شاید این افراطی گری برای یک مخاطب سینمای عادی بیش از حد باشد، اما یکی از بی نظیرترین فیلم های ترسناک بقا محوری است که تاکنون ساخته شده است. تپه ها چشم دارند با نقش آفرینی های عالی از جمله آرون استنفورد (Aaron Stanford) و Emilie De Raven آزمایش تاب و تحملی است که خانواده ای دوست داشتنی را وارد ماجرای وحشتناکی کرده و شما را نیز با خودش به جهنم می برد.

حمله جسد دزدها (Invasion of the Body Snatchers)

حمله جسد دزدها که از نظر خیلی ها یکی از بهترین بازسازی های سینمایی، چه در ژانر ترسناک یا ژانرهای دیگر است، که ترس های فیلم Don Siegel را به شکل موفقی بازسازی می کند. این بازسازی به کارگردانی Phil Kaufman فیلمی با تنش های پس از جنگ ویتنام است که با شات های از پایین و کلوزآپ حس پارانویایی عمیقی را به وجود می آورد. حمله جسد دزدها با حضور بازیگرانی از جمله دونالد ساترلند (Donald Sutherland)، لنارد نیموی (Leonard Nimoy)، بروک آدامز (Brooke Adams) و جف گلدبلام (Juff Goldblum) یک فیلم مهیج با لحظاتی از ترس های وجودی و وحشت های خاص است که یکی از بهترین و فراموش نشدنی ترین پایان های ژانر ترسناک را نیز دارد.

حلقه (The Ring)

برخلاف موج بازسازی های ضعیف بعدی که پس از این فیلم ساخته شدند، اما حلقه به کارگردانی گور وربینسکی (Gore Verbinski) یک داستان ترسناک عالی است که از جلوه های بصری و سبک خاصی که در دهه ۹۰ در فیلم های ترسناک آسیایی استفاده می شد استقبال می کند که نتیجه آن یکی از ناراحت کننده ترین فیلم های ترسناک ماورایی معاصر را به نمایش بگذارد. تمایل وربینسکی به خلاقیت بصری گزینه مناسبی برای اقتباس از فیلم های ترسناک ژاپنی است، و حضور نائومی واتس (Naomi Watts) که نقش آفرینی فوق العاده دراماتیکی دارد، این فیلم را به یکی از بهترین و جذاب ترین ترسناک ماورایی های معاصر تبدیل کرده است. به لطف داستان اصلی در کتاب Koji Suzuki و نمایش آزاردهنده و فراموش نشدنی، فیلم حلقه یک بازسازی شایسته بود که متاسفانه پس از آن بازسازی های ضعیفی منتشر شدند.

سوسپیریا (Suspiria)

جدیدترین فیلم این لیست و یکی از بهترین آن ها، فیلم سوسپیریا ساخته Luca Guadagnino یک کلاسیک به شدت جذاب است که مطمئنا باعث به وجود آمدن بحث هایی بین طرفداران ژانر وحشت خواهد شد. این فیلم الهام گرفته شده از فیلم ترسناک ماورایی سوسپیریا ساخته Dario Argento کمتر یک بازسازی است و بیشتر یک بازنگری در تم های هویتی و خودشناسی است. این فیلم در برلین ۱۹۷۷، همان سالی که فیلم اصلی اکران شد، در دوران اضطراب اجتماعی روایت می شود که در آن نسل های جوان به دنبال سرنگونی رهبران فاسد خود هستند – درون محفلی از جادوگران، به دور از سیاست های دنیا در حالی که در کشمکش قدرتی بین خودشان درگیر هستند. سوسپیریا از نظر موضوعی فیلم محکمی است که از همه فرصت هایش به بهترین شکل استفاده کرده و رقص، هنرنمایی و فیلمسازی را به بهترین نحو ممکن دور هم جمع کرده است.

مگس (The Fly)

فیلم مگس ساخته David Cronenberg یکی از معدود بازسازی هایی است که با بردن داستان به سطح وحشتناکی بالاتر موفق می شود درون مایه فیلم اصلی را بهبود ببخشد. این فیلم براساس فیلم علمی تخیلی Kurt Nuemann محصول ۱۹۵۸، داستان آن فیلم را به شکل یک تراژدی درآورده، که ریشه در عشق بی سرانجام دارد. جف گلدبلام و جینا دیویس (Geena Davis) در نقش یک زوج عاشق عالی هستند، که به دلیل جاه طلبی، خطای انسانی و سرنوشت از هم جدا می شوند، آن هم وقتی یک مگس وارد آزمایش تله پورت کردن Seth Brundle (با بازی گلدبلام) می شود، و یک مخلوط انسانی حشره ای عجیب و غریب به وجود می آورد. یک کابوس به تمام معنا، احساسی و آزاردهنده آن هم به لطف هنرنمایی فیزیکی عالی گلدبلام و گریم های واقعی توسط Chris Walas و Stephan Dupuis که فیلم مگس را نه تنها به یکی از بهترین بازسازی های ژانر وحشت، بلکه به یکی از بهترین فیلم های این ژانر نیز تبدیل کرده است.

موجود (The Thing)

بازسازی جان کارپنتر (John Carpenter) از روی فیلم علمی تخیلی The Thing That Came From Another World یک کلاسیک شایسته در دوران خودش بود. شاید باور این قضیه سخت باشد اما فیلم موجود ساخته کارپنتر در سال ۱۹۸۲ توسط منتقدان و مخاطبان با نقدهای منفی مواجه شده بود. خوشبختانه طی سال ها عدالت در حق این فیلم ترسناک برقرار شد و این بازسازی عالی و بی رحمانه دوباره به عنوان یکی از بهترین فیلم های ترسناک اعلام شد. فیلم موجود با هنرنمایی عالی کرت راسل (Kurt Russell) در یکی از همکاری های عالی او با کارپنتر، و عوامل پشت صحنه فوق العاده شامل موسیقی متن Ennio Morricone و فیلمبرداری Dean Cundey نشانگر دقت بالا در خلق پارانویاست، و البته نکته مهم دیگر کار فوق العاده Rob Bottin و تیمش در خلق جلوه های میدانی عجیب و غریب فیلم است. کارپنتر استاد ایجاد تنش است و در فیلم موجود هم بهترین عملکردش را در خلق اضطراب و لحظات ترسناک منحصر بفرد دارد.

اشارات افتخاری: اگر به دنبال بازسازی های ترسناک بیشتری هستید این فیلم ها را نیز ببینید: بگذار وارد شوم (Let Me In)، ولنتاین خونین من (My Bloody Valentine 3D)، پیرانا (Piranha 3D)، قرنطینه (Quarantine)، خانه مومی (House of Wax)، آدم های گربه ای (Cat People)، شب مردگان زنده (Night of the Living Dead) و سیزده روح (۱۳Ghosts).

برچسب ها
نمایش بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن