نقد فیلم

نقد و بررسی فیلم Mandy: جنون زیبای عشق و فقدان

فیلم Mandy در همان دقایق ابتدایی با رنگ های نئونی و موسیقی آزاردهنده اش مشخص می کند که فیلمی مناسب برای همگان نیست. اما اگر بتوانید با طول موجی که نویسنده و کارگردان Panos Cosmatos ساطع می کند همراه شوید، می توانید با خیال راحت از آن لذت ببرید. این فیلم تصور و تخیلی گستاخانه از چشم انداز یک محیط ناخوشایند است که همیشه دوست دارد تاثیرات هوی متال و تاریکش را راحت بیان کند. فیلم هایی شبیه Mandy خیلی کمیاب هستند، و با وجود سبک سوررئال و لحن خاصش، Cosmatos همیشه با مخاطبش منصفانه برخورد می کند و از روایت داستان با وجود پیچیدگی هایی که در‌ آن هست غافل نمی شود. در هسته اصلی Mandy داستانی درباره عشق، فقدان و انتقام وجود دارد، اما داستانی که به صورت جلوه های بصری توهمی و گیج کننده ای درآمده است.

زوج دوست داشتنی Red (با بازی نیکولاس کیج (Nicolas Cage)) و Mandy (با بازی آندره‌آ ریسبرو (Andrea Riseborough)) در سال ۱۹۸۳ در یک مکان آرام در Shadow Mountains زندگی می کنند. Red یک چوب بر است، Mandy یک مغازه کوچک دارد، و شب های آن ها به تماشای تلویزیون یا حرف زدن می گذرد. Mandy یک روز در حال قدم زدن با Jeremiah (با بازی لاینس روچ (Linus Roache)) رهبر یک فرقه روبرو می شود. او نظر Jeremiah را به خود جلب می کند، و Jeremiah تصمیم می گیرد باید Mandy را به دست بیاورد. او موتورسوارانی را برای ربودن Red و Mandy اجیر می کند، و در حالی که می خواهد Mandy را اغوا کند، Red را نیز شکنجه می کند. اما مشخص می شود که دور زدن Red اشتباه بزرگی بوده، و او هر طور شده می خواهد انتقامش را از Jeremiah و پیروانش بگیرد.

Mandy فیلمی است که در میانه راه تغییر مسیر می دهد، اما نه به آن شکلی که انتظارش را دارید. Cosmatos و فیلمبردارش Benjamin Loeb از ابتدای فیلم تعادل ما را به هم می زنند، و نظر ما را با صحنه هایی لوکس جلب می کنند که نشان می دهند ما در واقعیت به سر نمی بریم، آن هم با اینکه آن چیزی که برایمان باقی مانده چیزی شبیه آن است. Mandy فیلمی است که با بالا و پایین های بصری بازی می کند، اما از همان ابتدا با رنگ بندی روشن، رنگ های نئونی و لحن نامتعادلش شما را جذب خودش می کند. ما در سفری در دنیای دیگری هستیم، اما سفری با داستان عاشقانه ای قابل باور و همچنین تم هایی از مردانگی ناخوشایند که توسط Jeremiah منفور ارائه می شوند.

چیزی که درباره Mandy تحسین برانگیز است این است که می توان این داستان را بدون این جلوه های تخیلی هم بیان کرد، اما همین جلوه هاست که به این فیلم هویت می بخشد. این جلوه ها و لحن فیلم هستند که به Mandy ریتم و منحصر به فرد بودنش را می دهند، و باعث می شوند داستان عاشقانه Red و Mandy یک داستان منحصر به فرد درباره آن ها باشد (این فیلم واقعا پر از اشارات هوی متال است مثل لباس هایی که Mandy می پوشد)،‌ تا اینکه بخواهد داستانی کلی درباره زوجی دوست داشتنی باشد که اتفاقات بدی برای آن ها می افتد. این امکان وجود داشت که Cosmatos در جلوه های فیلمش اسیر شود، اما او دوباره به سمت روایت داستانی می رود که باعث می شود ما همچنان به فیلم جذب شویم.

جایی که فیلم تا حدودی از دست Cosmatos خارج می شود نیمه دوم آن است، البته برای برخی تماشاگران این بخش همان بخشی است که آن ها از آن خوششان می آید،‌ که در آن نیکولاس کیج دیوانه شده، دشمنانش را به خشن ترین شکل ممکن می کشد، که به نوعی فیلم را از آن چیزی که هست سوررئال تر و وحشیانه تر نشان می دهد. بخش عالی فیلم بخش اول آن است که در آن به لطف هنرنمایی عالی و جذاب ریسبرو می توانیم Mandy را بشناسیم. وقتی تمرکز فیلم روی کیج قرار می گیرد، ما می توانیم عطش خون خود را ارضا کنیم، اما فیلم یک ساعت را صرف قدرت و کمبودهای خشم پوچ گرایانه می کند. نیمه دوم فیلم بخشی پر از خشونت و انتقام است که همچنان برای تماشا جذاب است، اما تاثیرات احساسی نیمه اول فیلم را ندارد.

اما به هر حال سخت است که از فیلمی گستاخانه و شجاعانه مثل Mandy ایراد گرفت. این تنها فیلم پس از بلید رانر ۲۰۴۹ (Blade Runner 2049) است که به دلیل جلوه های خیره کننده اش حتی راضی هستم آن را به صورت بیصدا تماشا کنم، و امیدوارم کمپانی RLJE Films برای این فیلم نسخه ۴K را نیز منتشر کند. اما اگر قرار بود این فیلم را بیصدا تماشا می کردم موسیقی متن فوق العاده Johann Johannsson را از دست می دادم، که نه تنها هوشمندانه و متفکرانه است، بلکه غیرمنتظره نیز هست. او خیلی راحت می توانست نسخه ای از هوی متال دهه ۸۰ را تقلید کند، اما Johannsson باعث می شود این نت های آزاردهنده به صورتی منحصر به فرد و غیرمنتظره جلوه کنند. مهارت های تکنیکی است که Mandy را به فیلمی تبدیل می کند که حتی با اینکه شما را به مکان های عجیب و ترسناکی می برد در تماشای آن غوطه ور خواهید شد.

Cosmatos با فیلم Mandy داستانی ساده درباره عشق و فقدان را به چیزی فراموش نشدنی تبدیل کرده است. Mandy فیلمی است که خودش را با جلوه های تحسین برانگیز، مناظر پیچیده و خشونت آزاردهنده به ذهن شما وارد می کند و همچنان یک ضربان قلب در زیر این همه بی رحمی وجود دارد. بله در این فیلم شاهد دیوانگی نیکولاس کیج هستیم، اما اتفاقات بیشتری در Mandy رخ می دهد، و در حالی که از نقش آفرینی کیج لذت می برید، در فیلم فوق العاده ای که اطراف اوست غوطه ور خواهید شد.

mandy

mandy

برچسب ها
نمایش بیشتر

یک نظر

  1. دورود.من نمیدونم ابن نقدها رو کی مینویسه.ولی میدونم اگه مثلاچند منتقد به اصطلاح معروف به تعریفی از یه همچین فیلم چرتی بکنن منتقدین ما هم همون تعریف و تمجید ها رو میکننکه البه این برمیگرده به همون کبی کاری که توش استادبم و مثلا پایان نامه های کپی شده از منابع غربی تو این مملکت بیداد میکنه..مزخرفترین فیلم تارخ همین فیلم بود.از نظر من که همش تو رویا و عالم نشئگی بود.ولی واقعا همچین آشغالی درست کردن هم هنره

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن