نقد سریال

نقد و بررسی فصل دوم Mr. Mercedes: جهشی خلاقانه با فرودی نامطمئن

فصل اول Mr. Mercedes یکی از بهترین اقتباس ها از روی آثار Stephen King بود. یک بازی موش و گربه هیجان انگیز و استرس زا بین Bill Hodges پلیس خوب غرغرو با بازی Brendan Gleeson و Brady Hartsfield ملقب به Mr. Mercedes قاتل سریالی فریبنده با بازی Harry Treadaway. لقب Mr. Mercedes به این دلیل به او داده می شود که در قسمت اول با یک ماشین به سمت گروهی از مردم حمله می کند. فصل اول سریال با نمایش داستان شخصیت ها و ایجاد هیجان های روانشناختی به موفقیت بالایی رسید، و همیشه سعی داشت صحنه های ترسناکش را در حد عادی نگه دارد.

اما برخلاف فصل اول، فصل دوم سریال گام بلندی به سمت ژانرهای جدید برداشت، و به صورت کامل به ریشه های آثار Stephen King برگشت، با داستانی که وحشت های پزشکی و کمی هم ماوراطبیعی را به ماجرای Bill Hodges و Brady Hartsfield اضافه می کند. فصل اول به طرز غیرمنتظره ای با متوقف شدن یک حمله به نمایشگاه هنری پایان یافت. در پایان فصل اول، Bill در حال بهبود یافتن از یک سکته قلبی بود و Brady در حال مرگ بود. سپس به Brady دستگاه تنفس مصنوعی وصل شد و او حالا باید به صورت نباتی به زندگی خودش ادامه دهد. حالا دیگر حتی Bill هم ‍برای او کمین نخواهد کرد، چون احتمالا Brady دیگر به هوش نخواهد آمد.

در رمان ها، King از این فرصت استفاده می کند تا روی دوستی پرشور Bill و Holly (با بازی Justine Lupe) و شغل کارآگاهان خصوصی تمرکز کند. این رمان به نام Finders Keepers (جوینده یابنده است) آن ها را وارد معمایی جدید و بدون حضور Brady می کند. اما سازندگان سریال نتیجه گرفتند رابطه Bill-Brady نقطه قوت اصلی سریال است و نباید برای یک فصل کامل از آن صرف نظر شود. آن ها به جای کتاب دوم، به کتاب سوم King در این سه گانه یعنی End of Watch رجوع کردند،‌ که دوباره Brady را این طور معرفی می کند که می تواند در حالت کما ذهن دیگران را کنترل کند.

اگر منصفانه به این قضیه نگاه کنیم در واقع به منبع اصلی وفادار است، اما از نظری هم نسبت به فصل اول که یک درام جنایی کارآگاهی بود خیلی متفاوت است. معمای وحشت ایجاد شده توسط Mr. Mercedes حس ناخوشایندی بود که با پذیرفتن این مسئله به وجود می آمد که هیولاهای انسانی واقعی هستند و وجود دارند،‌ و مثلا اینکه مغازه دار سرکوچه ممکن است یک قاتل سریالی باشد. اما یک روانی که می تواند ذهن دیگران را کنترل کند به آن اندازه ترسناک نیست.

اما باز هم چنین داستانی عجیب و جالب است، و تیم سازنده در نمایش وضعیت ذهنی Brady خیلی خوب عمل می کنند، و از آن زیرزمین فصل اول برای نمایش نوعی قلعه/ زندان استفاده می کنند که او در آن جا نقشه های شرورانه خود را طراحی می کند. البته بیشتر این نقشه ها، نقشه قتل هستند. او دلش برای کشتن مردم تنگ شده، و مهم تر از همه چیز می خواهد Bill Hodges را بکشد. این تغییر مهمی نسبت به رابطه آن ها در فصل اول است. آن روزها که Brady خیلی راحت به خانه Bill سر می زد گذشته، وقتی او در خانه Bill یادآورهایی برای نمایش قدرتش می گذاشت و Bill را متقاعد می کرد تا خودش را بکشد. حالا Brady گیر افتاده و با وجود نقشه های بزرگش برای Bill، تاثیر چندانی روی او ندارد.

شخصیت های جدید شامل Dr. Felix Babineau (با بازی Jack Huston)، جراح مغز و اعصابی که توسط همسر اغواگرش Cora (با بازی Tessa Ferrer) گول می خورد تا روی Brady درمان های آزمایشی را امتحان کند هستند. Dr. Babineau مغرور و امیدوار به ایجاد یک خانواده، Brady را موش آزمایشگاهی یک سرم تست نشده می کند که گفته می شود عملکرد مغز را افزایش می دهد. این سرم همین کار را هم می کند، اما نه به شکلی که دکتر برنامه ریزی کرده بود. حالا Brady به یک قاتل با قابلیت کنترل ذهن تبدیل شده است. Dr. Babineau و همسرش فقط وسیله ای برای تغییر مسیر سریال هستند، و در ۴ قسمتی که برای نقد در اختیار ما قرار داده شد، هیچ کدام از این دو به جذابیت و پیچیدگی شخصیت های فصل اول نرسیدند.

خوشبختانه آن شخصیت ها – حداقل آن ها که هنوز زنده اند – نقش آفرینی فوق العاده ای در فصل دوم دارند. Lupe یکی از دست کم گرفته شده ترین بازیگران تلویزیون است، که کاملا خودش را وقف شخصیت Holly کرده، با یک حس عمیق ناامنی و اعتماد به نفس بالا. و البته Ida (با بازی Holland Taylor) در این شرایط جدی، روح تازه ای به سریال می بخشد. یکی از شخصیت های ضعیف سریال Jerome است، نه به خاطر بازی Jharrel Jerome، بلکه به دلیل نوع شخصیت پرداری او. Jermone به شکلی بد از هاروارد برمی گردد و یک انسان شکست خورده است، و با اینکه شاید در انتها نویسندگان بتوانند این شخصیت را به جایی برسانند، اما فعلا او با وجود بازی خوب بازیگرش یک نقطه ضعف در سریال است.

Gleeson در نقش Hodges واقعا فوق العاده است، مردی که به نظر می آید همیشه با اخلاق تندش در حال کنار آمدن با احساس غم و پشیمانی خودش است. Treadaway نیز در نقش Brady فوق العاده است، حتی در صحنه هایی که Brady بیهوش است، و این بار او فرصت این را دارد تا هنرنمایی‌اش را با چشم های دیوانه وارش ارائه دهد. این گروه دونفره در کنار هم نقش آفرینی فوق العاده ای دارند و رابطه ملموس و زیبایی را می سازند، آن هم با وجود اینکه خیلی کم با یکدیگر در یک سکانس حضور دارند.

شاید Mr. Mercedes هنگام تبدیل از درام کارآگاهی به علمی تخیلی ماوراطبیعی دچار مشکلاتی شود، اما نقش آفرینی عالی بازیگران و شخصیت پردازی فوق العاده شخصیت ها به ما این دلیل را می دهد تا فصل دوم را نیز با همان اشتیاق تماشا کنیم.

پخش فصل دوم Mr. Mercedes از تاریخ ۲۲ آگوست (دیروز) از شبکه AT&T Audience Network آغاز شده است.

 

برچسب ها
نمایش بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن