نقد سریال

نقد و بررسی سریال Doom Patrol: سورپرایزی عجیب و شگفت انگیز از DC Universe

پنج دقیقه پس از تماشای قسمت پایلوت سریال Doom Patrol (دووم پاترول) متوجه شدم این سریال احتمالا از طرف مخاطبان با واکنش های متفاوتی روبرو خواهد شد. Doom Patrol سومین سریال اریجینال سرویس استریم تازه کار DC Universe پس از سریال های Titans (تایتان ها) و Young Justice: Outsiders (عدالت جویان جوان: بیگانه ها)، کمدی تاریک و سوررئالی برای بزرگداشت شخصیت های شکست خورده است که گاهی به نظر می آید بیش از حد تلاش می کند عجیب باشد، اما این کار را به روش جذابی انجام می دهد. Doom Patrol با وجود تمام عجایب و غیرماهرانه بودنش، سریالی درباره ی خانواده ای ناکارآمد است که یکدیگر را پیدا کرده اند، و چون این شخصیت ها کاملا منحصر به فرد بوده و خیلی خوب توسط بازیگران بازی شده اند، با سریال خوبی روبرو هستیم. آلن تودیک (Alan Tudyk) در نقش شرور اصلی Doom Patrol و راوی داستان یعنی آقای هیچکس در اولین اپیزود سریال می گوید: “منتقدا چی حالیشونه؟ اونا قطعا از این سریال بدشون میاد!”

Doom Patrol براساس شخصیت های خلق شده توسط آرنولد دریک (Arnold Drake) و باب هینی (Bob Haney) داستان سرگذشت تیم ابرقهرمانی DC که نسبت به بقیه ابرقهرمان ها از نظر اجتماعی کمتر مورد قبول هستند را روایت می کند. کلیف استیل (با بازی برندن فریزر (Brendan Fraser)) ملقب به مرد رباتی، راننده ی مسابقات ناسکاری است که بدنش در تصادف نابود شده، اما مغزش توسط رهبر تیم/ دانشمند دیوانه نایلز کالدر (با بازی تیموتی دالتون (Timothy Dalton)) روی رباتی دست ساز نصب شده است. ریتا فار (با بازی آوریل بالبی (April Bowlby)) ملقب به زن کشسان، بازیگر زنی از عصر طلایی هالیوود است که تماسش با ماده ای غیرعادی در آفریقا باعث شده هنگام استرس بدنش به شکل هیولایی حبابی دربیاید. لری ترینور (با بازی مت بومر (Matt Bomer)) ملقب به مرد نگاتیوی خلبانی است که در معرض رادیواکتیو فضایی قرار گرفته و بدنش به طرز وحشتناکی زخمی شده است (به همین دلیل کل بدنش مثل مرد نامرئی بانداژ شده است). همچنین جین دیوانه (با بازی دایان گررو (Diane Guerrero)) زنی با ۶۴ شخصیت مختلف به آن ها می پیوندد – الان چهره ی جیمز مک آووی دیدنی است :) – که هر شخصیتش قدرت ابرقهرمانی متفاوتی دارد.

این فضاسازی است که باعث می شود Doom Patrol سریال دشواری برای بررسی کردن باشد. از نظر لحن، نقش‌ آفرینی و لذتبخش بودن، Doom Patrol فوق العاده است. اما از نظر یک داستان تنها، قسمت ابتدایی سریال – تنها اپیزودی که منتقدان اجازه دارند محتوای آن را بررسی و افشا کنند – داستان کاملی را دنبال نمی کند. این قسمت بیشتر از اینکه یک اپیزود کامل باشد شامل یک سری تصاویر رنگارنگ مثل بخش اول Suicide Squad (جوخه انتحار) است، که در آن جرمی کارور (Jeremy Carver) نویسنده ی سریال سعی می کند داستان سرگذشت و تاریخچه ی شخصیت ها را به ما نشان دهد. البته شاهد نکات بامزه ای در این اپیزود هستیم، اما سه چهارم این اپیزود در زمان حال و در حالی می گذرد که شخصیت ها در قصر Doom حضور داشته و کار خاصی نمی کنند. در واقع پرشی زمانی در میانه ی اپیزود نشان می دهد آن ها ۲۳ سال مداوم در این خانه بوده اند، و چون طی این پرش زمانی هیچ تغییری در ظاهر آن ها دیده نمی شود برایتان این سوال پیش می آید که اصلا چرا سریال چنین پرش زمانی‌ای را برای شخصیت ها در نظر گرفته است.

خوشبختانه گروه بازیگران آنقدر خوب هستند که اگر هیچ کاری هم نکنند اصلا برای ما مهم نیست. بومر و فریزر در این سریال خیلی خوش شانس بوده اند؛ به جز فلش بک ها، شخصیت های مرد رباتی و مرد نگاتیوی توسط Riley Shanahan و Matthew Zuck بازی می شوند، و فریزر و بومر فقط صداگذاری شخصیت ها را برعهده دارند. بومر در ابتدای سریال کاری به جز آه کشیدن های عمیق ندارد – همچنین مطمئنم استخدام مت بومر در یک نقش و نشان ندادن صورتش قطعا باید یک جرم محسوب شود! – اما در Doom Patrol شاهد صداپیشگی تحسین برانگیزی توسط فریزر هستیم. این بازیگر که زمانی گزینه ی اصلی فیلم های اکشن بود به بخش جدیدی از دوران حرفه ای خودش وارد شده که از او می خواهند از نظر حرفه ای خسته به نظر بیاید. این یک تعریف و تمجید از اوست، که روی مرد رباتی هم خیلی خوب جا افتاده، ماشینی که بدترین خاطرات انسانی را حمل می کند که زندگی سختی داشته است. (همسر و دختر کلیف هم در تصادفی که بدن او را از بین برد کشته شده اند). فریزر موفق می شود پشیمانی ناگفته ای در دیالوگی وارد کند که آن را خطاب به سازنده اش می گوید: من نمی تونم درد رو احساس کنم. واقعا ازت ممنونم دکتر! (در واقع منظور او این است که: ازت متنفرم دکتر)

در مورد دو شخصیتی که چهره ی آن ها را می بینیم، هر چقدر هم که از نظر ظاهری ناقص شده باشند، بالبی و گررو در نقش زن کشسان و جین دیوانه عالی عمل می کنند. بالبی نمادی از بازیگران زن زیبای هالیوودی است که ممکن بود اگر بالبی به اندازه کافی انسانیت وارد آن نمی کرد بازی او به شکل تقلید مسخره ای از بازیگران بزرگ هالیوود به نظر می آمد. ریتا فار با تبدیل به زن کشسان به چیزی تبدیل شده که زمانی از آن متنفر بود، یک موجود عجیب و غریب – در قسمت پایلوت، ریتا یکی از عوامل فیلمبرداری را به بهانه ی نقص عضوش اخراج می کند – و بالبی این تناقض را با عزمی پولادین بازی می کند که وقتی بقیه به او توجه نمی کنند درهم می شکند.

اما داستان گررو کمی متفاوت است. به عنوان شخصیت دیوانه ی سریال، جین دیالوگ های مسخره ی زیادی دارد. گررو دیالوگ هایی مثل: “کدوم یکی از شما عوضی ها میخواید دهنتون رو سرویس کنم؟” را با تمام قوا ادا می کند. این یک نقش آفرینی آزمون و خطایی است که ممکن است از نظر برخی مسخره و از نظر برخی عالی به نظر برسد.

وقتی بالاخره تیم از خانه خارج شده و دنیا را کاوش می کنند، همه چیز از عجیب و غریب دلپذیر به شدیدا عجیب و غریب تبدیل می شود. ریتا به شکل واقعی خودش درمی آید، شخصیتی تهوع آور با جلوه های ویژه خیلی زیاد که موجودی حال به هم‌زن به نظر می آید. تمام یک شهر به درون یک گردباد مکیده می شود. یک الاغ مرموز وارد صحنه می شود تا پیام شومی را به سمت آسمان پرتاب کند!

خوشبختانه وقتی سریال رسما از مسیر اصلی خارج می شود – و شروع به گفتن داستان اصلی می کند – آقای هیچکس با بازی تودیک از راه می رسد. این بازیگر سریال Firefly (فایرفلای) در نقش شرور داستان کاملا لذتبخش ظاهر می شود؛ نه تنها طراحی شخصیت آقای هیچکس فوق العاده ترین طراحی این سریال با وجود طراحی های عالی دیگر در این سریال است، بلکه تودیک به سریال تمرکز می بخشد و شخصیت شرور و دیوانه ای عالی را در سریالی دیوانه وار به نمایش می گذارد. (بدون اینکه جزئیات زیادی را افشا کنم، هیچکس در اپیزود دوم دیالوگی می گوید که آنقدر عالی است که دوست دارم هرچه زودتر همه ی مخاطبان آن را بشنوند.)

خلاصه اینکه Doom Patrol قطعا برای همه مناسب نیست. اما اگر با روش داستان سرایی کامیک بوکی دیوانه وار مشکلی ندارید، Doom Patrol کاملا مناسب شماست. اگر هر سرویس استریمی به سریال اریجینالی نیاز داشته باشد که به آن سرویس هویت ببخشد، به نظر می آید DC Universe این سریال را پیدا کرده باشد.

پخش سریال Doom Patrol از ۱۵ فوریه (۲۵ بهمن) آغاز خواهد شد.

 

برچسب ها
نمایش بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن