امروز:سه شنبه ۱۰ اسفند ۱۳۹۵
 

نقد اختصاصی : نقد و بررسی سریال The Affair

 


در این پست ترجمه و نقد اختصاصی آریافیلم ازسریال The Affair رو ملاحظه میفرمایید که نوشته ی Brian Tallerico  از سایت معتبر  rogerebert  است.

حقیقت چالش برانگیز یاداوری از دیدگاه The Affair سریال جدید شوتایم

بازنگری در خصوص یک اپیزود از سریال The Affair‚ کاری از شبکه ی شوتایم که به تازگی پخش شده‚ کار مشکلی به نظر میرسد. در مورد گرفتن این سریال در قالب هفتگی‚ بدون در نظرگرفتن این نکته که جنبه ی جن+س.ی کار در قسمت های بعدی شدیدتر شده و در این سطح از نمایش حفظ میشود و یا درگیری ما با شخصیت ها در قالبی که ذاتا‚ اگاهی ان ها از این ساختار غیرممکن به نظر میرسد‚ سوال های زیادی در ذهن دارم. حداقل تا زمان جشن هالووین‚ می تواند تماما مصیبت بار تلقی شود. به هر حال The Affair جوابگوی دو فاکتور اساسی است. نخست; سریالی سرگرم کننده که به روی مواضعش به خوبی ساخته شده و به عنوان ساعتی برای سرگرمی در حق ان اجحاف صورت گرفته. دوم; بی صبرانه منتظر دیدن اپیزود بعدی سریال هستم.

با نگاهی قابل توجه به فیلم دختر گمشده‚ تازه ترین اثر دیوید فینچر‚ با فضایی از فرهنگ مدرن که اکران نشدنش در زمان تعیین شده جای تعجب داشت‚ The Affair درامی دیگر در قالب سوم شخص مذکر/مونث و حول از هم پاشیدگی یک ازدواج و فعالیت های غیرقانونی می باشد. داستان در واقع برمبنای گاها فلاش بک هایی مختلف که در طی بازجویی نوح با بازی دومینیک وست و الیسون با بازی روت ویلسون به ذهنشان خطور میکند‚ بنا شده است. این که چرا دو نفر در اتاق هایی جداگانه مورد بازجویی قرار می گیرند‚ در ابتدا نامشخص است ولی ارتباط میان ان ها مشخصا توسط پلیس و بینندگان ممتاز دنبال می شود تا به این حدس برسند که شاید این دو‚ برای قتل همسری توطئه چینی کرده اند. گفته بودم که نوح و الیسون با افرادی دیگر ازدواج کرده اند؟!

  نوح دارای خانواده ای پرجمعیت است و همسری پشتیبان به نام هلن با بازی مورا تیرنی دارد. تا ان جا که شخصیتش برای مامورین اشکار می شود‚ انسانی شاد بوده. پسرش در حال ورود به دوره ای از بزرگسالی است که در ان‚ مردان جوان تا حدودی جامعه ستیز می شوند و دخترش نیز توجه اندکی نسبت به او دارد اما با این حال‚ زندگی ان قدرها هم برای معلم مدرسه ی دولتی نیویورک بد نیست. او برای تعطیلات تابستان‚ در مقام سرپرستی خویشاوندانش‚ به جایی سفر میکند که با پیشخدمت الیسون اشنا می شود. الیسون وقتی دیده می شود که پس از گیرکردن نهار در گلوی دختر نوح‚ شاهد عکس العملی احساسی از جانب او هستیم. مشخص می شود که او بچه و شوهرش کول با بازی جاشوا جکسون را از دست داده و در واقع چیزی بیشتر از انسانی ظریف و شکستنی است.

هر اپیزود شامل دو نمونه تفسیر از سلسله ی مشابه حوادث داستان است; ملاقات الیسون و نوح که نهایتا منجربه ارتباطی نامشروع میانشان می شود. تفاوت ها ظریف ولی اساسی هستند. در فلاش بک های نوح‚ الیسون شخصیتی پرخاشگر دارد که از ملاقات اول او را به خود می خواند و عملا به نوح جرات حمام گرفتن با خود را در اواخر ان شب میدهد. در واقع در حافظه ی نوح‚ الیسون چیزی فراتر از زنی اغواگر است. در فلاش بک های الیسون‚ نوح تقریبا تفکری ثانویه محسوب می شود. او ملاقات با نوح را در متن روزش قرار می دهد تا به نوعی به سالگردی برای حادثه ی غم باری که زندگیش را تغییر داد‚ بدل شود. در حالی که یاداوری نوح از شروع یک رابطه‚ بیشتر روابط عمیق جن+س.ی را دربرمی گیرد‚ این مسئله در مورد الیسون شامل احتیاجات عاطفی و نه ملاقات شدن و ظرافت است و این تناقض جالب به نظر میرسد. The Affair در بهترین حالت می تواند به عنوان شروع کننده ی محاوره ای در خصوص چگونگی قضاوت مردان و زنان در مورد دغدغه های مادی و معنوی که با فریفتن همسرتان همراه می شود‚ تلقی شود.

  من نیز امیدوارم. در مورد مسیر سریال نمی توان به صراحت صحبت کرد اما ایا نمونه ی سازه ای از جنس راشومون- به کارگردانی کوروساوا- رو به زوال می گذلرد؟ ایا می توانیم بدون راوی معتبر با این درام ارتباط برقرار کنیم؟- این نکته را در ذهن داشته باشید که الیسون و نوح هر دو می توانند جنایتکارانی مشابه Keyser Soze‚ جنایتکار فیلم مظنونین همیشگی‚ در دنیای بیرون از پلیس ها باشند- سوالات زیادی در ذهن وجود دارد و من در مورد این نکته که ایا ساختار سریال قادر به تعریف مشخصی از داستان‚ ورای شخصیت های درگیر در قصه و معانی که از ان به دست می اید‚ خواهد بود یا خیر‚ تردید دارم.

همان طور که گفته شد‚ دلایل مشخصی برای امیدوار بودن به سریال به عنوان درام بزرگ بعدی شبکه های کابلی وجود دارد و به علاوه‚ ان چه به چشم می اید بازیگری کار است. بازی عالی وست و ویلسون در سریال های وایر و لوتر‚ در این جا نیز به چشم می اید. بازی پرانرژی و عالی نوح در قامت مرد سالخورده ی خانواده‚ به درک این نکته از جانب بیننده که او سابقا مردی خوش مشرب نسبت به بانوان بوده‚ کمک می کند اما اگرچه انسانی شاد است به نظر نوعی دغدغه در زندگیش دارد. تلاش های زیادی در جهت ارتباط جن+س.ی با همسرش- که البته دیدن دوباره ی تیرنی در قامت بازیگری خیلی خوب است- به دلیل حضور بچه ها‚ با مشکل مواجه می شود. مانند مردان زیاد هم سن و سالش‚ نوح تا حدودی درمانده است و وست این حقیقت را که خیانت صورت گرفته به واسطه ی عدم رضایت‚ ناشی از ملالتی که خود نشات گرفته از قانع بودن است‚ استادانه بازی می کند. نوح هماهنگی خوبی با ویلسون دارد; کسی که نقش افرینیش می تواند یکی از بهترین عملکردهای فصل پاییز تلویزیون قلمداد شود. به شخصه‚ جنبه های مختلفی که از شخصیت الیسون در ابتدای سریال به بیننده القا می شود را می پسندم- دل فریبی های او در فلاش بک های نوح از یک سو و روح زخم خورده اش از سویی دیگر- بی تاب دیدن چگونه پیوند دادن این ابعاد از جانب ویلسون هستم.

   The Affair تنها ده اپیزود خواهد داشت و هنوز هیچ گونه سخنی مبنی بر این که نهایتا در چه مکانی در انتهای این مسیر قرار می گیریم‚ وجود ندارد. ایا به جنایتی که نوح و الیسون مرتکب شده اند‚ پی می بریم؟- وست به تازگی در مصاحبه ای عنوان کرده است که شاید این گونه نباشد- تا چه مدت در قبال دو کاراکتری که واقعا شناختی از انان نداریم‚ شکیبایی به خرج می دهیم؟ و وقتی صحبت دوباره از خیانت می شود‚ ایا پاسخی به سوال های همیشگی ” چگونه و چرا” خواهیم داشت؟ شاید تکلیف والای The Affair این باشد که ما را مجبور به درک این نکته کند که پاسخ درست وجود ندارد و ان چه هست تنها تفسیر حادثه می باشد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *