Top 10انتخاب سردبیرمعرفی فیلم

اختصاصی: فیلم های ابرقهرمانی سال ۲۰۱۸، از بدترین تا بهترین

چه از آن بدتان بیاید، چه عاشقش باشید، چه از آن بترسید، چه از آن فراری باشید، اما حقیقت این است که فرهنگ عامه ی امروزی با فیلم های ابرقهرمانی درهم آمیخته شده است. گواه این قضیه هم توییت ها، انجمن های سینمایی و بحث و گفتگو بین افراد مختلف پس از انتشار یک فیلم کامیک بوکی است. امسال سال فوق العاده ای برای ژانر ابرقهرمانی بود؛ فیلم های بزرگ و باشکوهی مثل Avengers: Infinity War (انتقام جویان: جنگ بینهایت) را دیدیم و شاهد فیلم های مستقل Venom (ونوم) و Aquaman (آکوامن) بودیم. فیلم های ابرقهرمانی حالتی عجیب به خود گرفتند. فیلم های ابرقهرمانی به شکل انیمیشنی درآمدند. بنابراین داستان های ابرقهرمانی آمده اند تا بر سینمای جهان سلطه پیدا کنند.

اما همان طور که بیشتر شرورهای اصلی دنیای X-Men (ایکس من) می گویند، همه ی کسانی که قدرت های ابرقهرمانی دارند یکسان خلق نشده اند. بنابراین در این لیست، فیلم های ابرقهرمانی سال ۲۰۱۸ را به ترتیب از بدترین تا بهترین برای شما رتبه بندی کرده ایم. اگر با این لیست مخالفید، اصلا اشکالی ندارد! این جالب ترین نکته درباره فیلم های ابرقهرمانی است؛ هر کس ممکن است ترتیب فیلم های ابرقهرمانی خاص خودش را داشته باشد.

۹. Ant-Man and the Wasp (مرد مورچه ای و زنبورک)

wasp

امروزه در این ژانر اینقدر فیلم های مختلف وجود دارد که بدترین چیزی که یک فیلم ابرقهرمانی می تواند باشد خوب بودن است. Ant-Man and the Wasp (مرد مورچه ای و زنبورک) کاملا فیلم خوبی است. اما ناامیدکننده است که هر دو فیلم Ant-Man ساخته ی پیتون رید (Peyton Reed) حواسشان از قدرت شخصیت های خودشان و دنیای کوانتومی پرت شده و به سمت دنیای رسمی مارول منحرف شدند. البته این فیلم نکات قابل توجهی هم دارد. سکانس تعقیب و گریز که در آن شاهد تغییر اندازه های زیاد ماشین ها و شخصیت ها هستیم سکانسی فوق العاده است؛ این تمام آن چیزی است که یک فیلم Ant-Man باید آنطور باشد. پل راد (Paul Rudd) باز هم نشان می دهد یکی از بهترین انتخاب بازیگران در کل دنیای سینمایی مارول (MCU) است، و اوانجلین لیلی (Evangeline Lilly) در نقش هوپ ون داین افراد زیادی را له و لورده می کند. شاید دیگر نیازی به سومین فیلم Ant-Man نباشد، اما به شخصه منتظر حضور این دو نفر در دیگر فیلم های MCU هستم.

۸. Venom (ونوم)

چه چیزی برای تعریف Venom (ونوم) بهتر از اینکه با وجود مسخره بودنش باز هم نمی توان آن را چندبار تماشا نکرد. نسخه ی روبن فلیشر از این سیمبیوت فضایی فیلمی کهنه است که بین داستان اریجین (سرگذشت) و فیلمی بدون داستان گیر کرده و آنقدر ناگهانی تمام می شود که انتظارش را ندارید. اما تام هاردی (Tom Hardy) در نقش ادی براک که با سیمبیوت فضایی ترکیب شده نقش آفرینی خوبی از خود نشان می دهد. انرژی هاردی به بقیه بخش های فیلم هم نفوذ کرده و باعث جذابیت بیشتر میشل ویلیامز (Michelle Williams) در نقش She-Venom می شود. اگر به دنبال فیلم کامیک بوکی خوش ساختی هستید این فیلم شما را راضی نخواهد کرد. اما اگر به دنبال سپری کردن اوقات سرگرم کننده ای هستید Venom کاملا مورد قبول شما خواهد بود.

۷. Deadpool 2 (ددپول ۲)

Deadpool 2

تاکنون حتما می دانید که از این مزدور پرحرف با بازی رایان رینولدز (Ryan Reynolds) خوشتان می آید یا از او متنفر هستید. Deadpool 2 (ددپول ۲) از نظر شکستن دیوار چهارم و شوخی های شخصی و خشونت بیش از حد پا را فراتر از فیلم قبلی گذاشته است. در حالی که به نظرم Deadpool 2 یک فیلم عالی نیست، اما در چیزی که خودش قصد انجام آن را دارد عالی عمل می کند. مشکلاتی شبیه Wolverine: Origins (ولورین: ریشه ها) در این فیلم وجود دارد؛ هیچ شوخی شخصی نمی تواند بهانه ی خوبی برای کشتن ونسا با بازی مورنا باکارین (Morena Baccarin) قبل از تیتراژ ابتدایی باشد. اما Deadpool 2 چیزی که در بخش نقش های مکمل از دست می دهد را با حضور کیبل سرسخت با بازی جاش برولین (Josh Brolin) – شرور ابرقهرمان سال ۲۰۱۸ – و دامینو با بازی زازی بیتز (Zazie Beetz) جبران می کند. بهترین شوخی فیلم در سکانس پس از تیتراژ پایانی اتفاق می افتد، اما سکانس پریدن گروه ایکس فورس از هواپیما به سمت مرگشان هم سکانس خنده دار و بامزه ای است.

۶. Teen Titans Go! To the Movies (تایتان‌های نوجوان به سینما می‌آیند!)

خیلی ناراحت کننده است که وقتی Teen Titans Go! To the Movies (تایتان‌های نوجوان به سینما می‌آیند!) اکران شد خیلی مورد توجه قرار نگرفت، چون یک فیلم انیمیشنی هوشمندانه است، و حتی برای من که سریال انیمیشنی Teen Titans را ندیده بودم کاملا جذاب و سرگرم کننده بود. لحظات زیادی در فیلم وجود دارند که با خودتان فکر می کنید آیا این فیلم واقعا برای کودکان ساخته شده؟ اما نکته جالب درباره ی !Teen Titans Go این است که با وجود اینکه یک فیلم کامیک بوکی ۹۰ دقیقه ای شادی بخش برای کودکان است، اما همچنین یک هجونامه در دنیای فیلم های ابرقهرمانی است که خیلی هوشمندانه طراحی شده است. اگر ابرقهرمان ها انسان های واقعی بودند،‌ قطعا درباره ی اینکه کدامشان فیلم اختصاصی خود را داشتند با هم جر و بحث می کردند. دیالوگ جان استوارت در فیلم که می گوید «یک فیلم گرین لنترن هم بود… اما ما دربارش حرف نمی زنیم» یادآور بامزه ای از تلاش استودیوی برادران وارنر برای شوخی با دنیای سینمایی خودش است.

۵. The Incredibles 2 (شگفت انگیزان ۲)

The Incredibles 2 (شگفت انگیزان ۲) ظاهرا ۲ فیلم در یک فیلم است، اما نویسنده و کارگردان آن یعنی برد برد (Brad Bird) خیلی خوب این دو را اداره می کند و نشان می دهد چرا داستان های ابرقهرمانی یکی از جذاب ترین ایده های داستانی سینمای امروزی هستند. The Incredibles 2 فیلم کامیک بوکی خلاقانه ای پر از سکانس های قوی و شرور جذابش یعنی اسکرین اسلیور (Screenslaver) است. اما این خط داستانی باعث می شود آقای شگفت انگیز (Mr. Incredible) در خانه کنار بچه هایش وایولت، دش و جک جک بماند و از آن ها محافظت کند. خیلی جالب است که قوی ترین مرد جهان را در حال لباس شستن و انجام تکالیف بچه ها ببینیم. این دیدگاه انسانی همیشه جذاب ترین جنبه ی خانواده ی شگفت انگیزان بوده، و با وجود اینکه این دنباله هرگز به خوبی فیلم اول نیست، اما باز هم کار فوق العاده ای کرده و به ما یادآوری می کند چرا ما به این شخصیت ها چه در لباس ابرقهرمانی و چه بدون این لباس اهمیت می دهیم.

من همچنین اسم اسکرین اسلیور (Screenslaver) را خیلی دوست داشتم. یکی از جالب ترین نکات فیلم های Incredibles نام های خلاقانه ی قهرمان ها و شرورهایش است. این کار سخت تر از چیزی است که فکر می کنید. واقعا می گویم، یک صفت یا فعل را در گوگل سرچ کنید، و این احتمال وجود دارد که مارول یا دی سی یک ابرقهرمان با آن نام داشته باشند.

۴. Avengers: Infinity War (انتقام جویان: جنگ بینهایت)

من مطمئنم وقتی برادران روسو (Russo Brothers) سال دیگر با فیلم Avengers: Endgame (انتقام جویان: پایان بازی) داستان خود را تکمیل کنند، هردوی این فیلم ها کنار هم به یکی از بهترین داستان های کامیک بوکی روایت شده در سینما تبدیل می شوند. اما نمی توان انکار کرد Avengers: Infinity War (انتقام جویان: جنگ بینهایت) – با وجود زیبایی ها، شخصیت ها و باشکوه بودنش – فقط نیمی از داستان بود. Infinity War یک معجزه بود که ساختن آن کار ممکنی به نظر نمی آمد. اما با این وجود داستان کاملی ندارد، و سرنوشت نیمی از دنیا همچنان نامشخص مانده است.

با ذکر این نکات، Infinity War شاید در صدر لیست فیلم های چندبار مشاهده شده ی تاریخ سینما قرار بگیرد. این قضیه به هوشمندی برادران روسو در اختصاص دادن زمان مناسب برای درخشش همه ی شخصیت ها برمی گردد. کریس همسورث (Chris Hemsworth) در نقش ثور همچنان یک آزگاردی همه فن حریف است، و داستان اوست که چرخ فیلم را به گردش درمی آورد. ورود کاپیتان آمریکای ریش دار کریس ایوانز (Chris Evans) به ایستگاه مترو همان چیزی بود که طرفداران مدت ها منتظرش بودند. اوکویه با بازی دانای گوریرا (Danai Gurira) باید یک سریال مستقل در سرویس دیزنی پلاس داشته باشد تا کاملا به مخاطب معرفی شود. من می توانم این شخصیت ها را یکی یکی تحسین کنم چون Infinity War به همه ی این قهرمان های دوست داشتنی – از دکتر استرنج با بازی بندیکت کامبربچ (Benedict Cumberbatch) گرفته تا گروت با بازی وین دیزل (Vin Diesel) – لحظاتی به یاد ماندنی را اختصاص می دهد. این فیلم حاصل ده سال تلاش بی وقفه است که تقریبا نمره کامل را هم می گیرد. اما حالا همه منتظر پایان بازی هستیم!

۳. Aquaman (آکوامن)

Aquaman

شاید به دلیل تم ماجراجویانه و دریایی این فیلم باشد. شاید به این دلیل که جیمز وان (James Wan) توانسته از مهارتش در فیلم های ترسناک برای ساخت سکانس های اکشن پرتنش این فیلم بهره ببرد. به هر حال، من عاشق فیلم Aquaman (آکوامن) هستم، یک موج آشفته از انرژی و روشنایی که در هر سکانسش درون مایه ای ماجراجویانه دارد. می دانم که در دوران پسا Dark Knight (شوالیه تاریکی) شاید بامزه بودن برای یک فیلم ابرقهرمانی مسخره به نظر بیاید، اما Aquaman اصلا از این کار ترسی ندارد؛ این فیلم ادای احترامی به نوع خاصی از کامیک بوک هاست که در آن ها هیچ ایده ای – هیولاهای دریایی، نبردهای گلادیاتوری، اختاپوسی در حال طبل زنی – نادیده گرفته نمی شد. وان و تیم هنری اش و گروه جلوه های ویژه اش آتلانتیسی ساخته اند که نه فقط به خاطر سایه و روشن ها بلکه به خاطر زنده بودنش به شدت خیره کننده است؛ کاش می شد روی پرده ی IMAX فیلم را متوقف کرد و از تماشای موجودات دریایی فوق العاده ی آن لذت برد. Aquaman فیلمی است که نظرات درباره ی آن خیلی متفاوت است، اما اگر حین تماشای آن خودتان را در دنیای زیرآبی‌اش غوطه ور کنید قطعا دوران خوشی را سپری خواهید کرد.

۲. Black Panther (پلنگ سیاه)

Marvel Studios' BLACK PANTHER..L to R: Erik Killmonger (Michael B. Jordan) and T'Challa/Black Panther (Chadwick Boseman)..Ph: Film Frame..©Marvel Studios 2018

محاسبه ی مقدار تاثیرگذاری Black Panther (پلنگ سیاه) بر فرهنگ عامه کار دشواری است. چون موفقیت این فیلم فقط در باکس آفیس نبود، بلکه همچنین در این زمینه که اولین فیلم مارول بود که تمام بازیگران اصلی آن سیاهپوست بودند. رایان کوگلر (Ryan Coogler) کارگردان فیلم که فیلمنامه ی آن را همراه با Joe Robert Cole نوشته بود، یک تراژدی شکسپیری را درون دنیای سینمایی مارول (MCU) جا داده است، ترکیبی شگفت انگیز از خلق یک دنیای جدید و خودکاوی هویتی که همچنین شامل نبردهای کنار آبشار و اندی سرکیس (Andy Serkis) با اسلحه ای داخل دستش می شود. چادویک بوزمن (Chadwick Boseman) در این فیلم به تعریف نقش اول مرد تبدیل می شود؛ جالب ترین داستان های پلنگ سیاه درباره ی نگرانی تچالا از شاه بودن و یدک کشیدن عنوان پادشاه است، و این نگرانی در تمام لحظات بازی بوزمن نمایان است. نقش آفرینی او آنقدر لطیف است که گاهی زیر سایه ی بازی مایکل بی جردن (Michael B. Jordan) در نقش اریک کیلمانگر، بهترین شرور دنیای مارول قرار می گیرد. نسخه ی جردن از این شخصیت، که نشانگر یک واکاندایی واقعی است، پایه و اساسی است که بهترین فیلم دنیای سینمایی مارول را سرپا نگه داشته است. دیالوگ پایانی این شخصیت احتمالا واقعی ترین دیالوگ دنیای مارول است: من را در اقیانوس کنار اجدادم دفن کن که از کشتی های برده داری به داخل آب پریدند، چون آن ها می دانستند مرگ بهتر از بردگی است.

۱. Spider-Man: Into the Spider-Verse (مرد عنکبوتی: به درون دنیای عنکبوتی)

بهترین فیلم این لیست را نمی توان با کلمات توصیف کرد چون بهتر است فقط آن را تجربه کرد. Spider-Man: Into the Spider-Verse (مرد عنکبوتی: به درون دنیای عنکبوتی) یک تجربه ی کامیک بوکی کامل است. بهترین تعریف از این فیلم «یک پارک تفریحی کامیک بوکی که هنگام تماشای آن از مواد توهم زا استفاده کرده اید» است. Into the Spider-Verse یک فیلم کامیک بوکی تمام عیار است، موجی از جوهرهای دیجیتالی که شما را در صفحاتش غوطه ور می کند. این فیلم یک نامه ی عاشقانه و ادای احترامی کامل به کامیک بوک هاست.

Into the Spider-Verse به نویسندگی فیل لرد (Phil Lord) و به کارگردانی پیتر رمزی (Peter Ramsey)، باب پرسیچتی (Bob Persichetti) و رادنی راتمن (Rodney Rothman) مهم تر از همه داستان این است که چگونه مایلز مورالز (با صدای شامیک مور (Shameik Moore)) لباس مرد عنکبوتی را به دست آورد، و این قضیه است که فیلم را کاملا خاص و ویژه می کند. چون مایلز شخصیتی کاملا عادی است، یک بچه اهل بروکلین که عاشق نقاشی های دیواری (گرافیتی)، وقت گذرانی با عمویش آرون (با صدای ماهرشالا علی (Mahershala Ali))، و ترانه های عجیب با صدای Post Malone ‌است. Into the Spider-Verse از طریق مایلز، وارد بُعدهای مختلفی می شود تا به این ایده برسد که یک بچه دبیرستانی نیویورکی می تواند دنیا را نجات دهد. این تم زیبا را با جان مالونی (John Mulaney) در نقش یک خوک کارتونی، یک دکتر اختاپوس زن (با صدای کاترین هان (Kathryn Hahn))، نیکولاس کیج (Nicolas Cage) در حال اجرای زبان محاوره ی دهه ۳۰، گوئن عنکبوتی (با صدای هیلی استاینفیلد (Hailee Steinfeld)) و پیتر پارکری از بُعد دیگر (با صدای جیک جانسون (Jake Johnson)) که به زور لباس مرد عنکبوتی را به تن کرده ترکیب کنید. تبریک می گویم شما یک فیلم کامیک بوکی عالی و تمام عیار دارید.

برچسب ها
نمایش بیشتر

‫۴ نظرها

  1. به نظر من اکوامن بهترین فیلم ابرقهرمانی امسال بود ولی بازم مارول با تبلیغات منفی نذاشت یه فیلم از دی سی به خوبی فروش کنه.

    1. من فعلا بین فیلم های این لیست فقط SPIDERMAN رو ندیدم، ولی بین اون هشت تایی که دیدم آکوامن به خاطر دنیای عالی و جدیدی که خلق کرد واقعا خیلی نظرمو جلب کرد، ولی یه سری حفره های داستانی داشت که بهش ضربه زد و باعث شد داستانش به اون خوبی که باید نباشه
      البته بیشتر باید به خود DC ایراد گرفت که دیر متوجه شد باید از شر زک اسنایدر خلاص بشه
      ولی خب آکوامن هم خیلی خوب فروش کرده و به احتمال زیاد فروشش به یک میلیارد دلار هم میرسه.
      من خودمم طرفدار مارول یا DC نیستم، اما امیدوارم فیلم های بعدی DC مثل Shazam و Birds of Prey و … هم اونقد خوب باشن که رقابت خوبی بین مارول و DC به وجود بیاد
      چون وقتی رقابت باشه باعث میشه فیلم های ابرقهرمانی هم پیشرفت کنن و بهتر بشن

  2. هم دنیای مارول رو دنبال کردم و هم دی سی، اما باید بگم از همون اول دی سی بدجور زد تو ذوقم! خیلی آبکی و اغراق آمیزه (با اینکه اغراق یکی از جاذبه های فیلم های ابرقهرمانیه اما این دیگه شورش رو در آورده!).
    به این نتیجه رسیدم که دنیای ابرقهرمان های مارول جذاب تر و پخته تر هست، با کلی اختلاف از دی سی.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن