Top 10انتخاب سردبیرمعرفی فیلم

اختصاصی: بهترین فیلم های سرگرم کننده و پاپ کورنی سال ۲۰۱۸

فیلم هایی که شانس بردن اسکار دارند یا فیلم های مستقلی که مورد توجه منتقدین قرار می گیرند را فراموش کنید، ما در این جا فقط می خواهیم از فیلم های سرگرم کننده ی سال ۲۰۱۸ قدردانی کنیم. فیلم های پاپ کورنی همیشه هم ضعیف و بد نیستند (همانطور که بعضی فیلم های این لیست این قضیه را اثبات می کنند)، اما همیشه شامل مناظر دیدنی بوده و فقط می خواهند اوقات خوب و خوشی را برای بیننده رقم بزنند. فیلم های پاپ کورنی بیشتر اوقات در دسته ای جداگانه از فیلم های جدی قرار می گیرند، اما بیشتر مخاطبان، عاشق همین فیلم ها هستند و دوست دارند چند ساعتی دنیای واقعی را فراموش کرده و خودشان را وارد دنیای فیلم های پاپ کورنی کنند.

تعریف دقیق فیلم های پاپ کورنی بنابر سلیقه ی افراد متفاوت است – برخی آن ها را فیلم درجه ۲ می نامند، برخی آن ها را فیلم مضخرف می نامند، اما ما تعریف رایج تر را قبول داریم؛ فیلمی که داستان خیلی قوی، عمق زیاد یا پیام خاصی ندارد. فیلم پاپ کورنی شما را به گریه نمی اندازد، و از شما انتظار تفکر زیاد ندارد. فیلم های پاپ کورنی ساده، بامزه و سرگرم کننده هستند.

ما امسال با فیلم Avengers: Infinity War (انتقام جویان: جنگ بینهایت) شاهد نتیجه گیری یک دهه بلاک باسترهای دنیای مشترک مارول بوده ایم. همچنین امسال بیشترین تعداد فیلم های ابرقهرمانی را شاهد بودیم که شامل ۹ فیلم ابرقهرمانی می شد. فیلم Star Wars (جنگ ستارگان) درباره ی هان سولو را داشتیم که خیلی زود همه آن را فراموش کردند، تام کروز (Tom Cruise) در بهترین و بزرگترین فیلم فرنچایز Mission: Impossible (ماموریت: غیرممکن) برای سرگرم کردن ما جانش را به خطر انداخت و مچ پایش را شکست، و Aquaman (آکوامن) بالاخره فیلم اختصاصی خودش را به دست آورد که در باکس آفیس هم موفق ظاهر شد. فرنچایز Transformers (تبدیل شوندگان) پیشرفت خوبی داشت، Jurassic World (دنیای ژوراسیک) دوباره برگشت، و فیلم های کمدی با ریت R بازگشت باشکوهی داشتند.

پس پاپ کورن ها را آماده کنید چون قرار است ۱۵ فیلم پاپ کورنی برتر سال ۲۰۱۸ را به شما معرفی کنیم.

۱۵. The Commuter (مسافر همیشگی)

the-commuter-movie-image

من همیشه دوست دارم مردم را در حالی ببینم که متوجه می شوند نباید سر به سر لیام نیسون (Liam Neeson) بگذارند. این بازیگر به نسخه جدید Die Hard (جان سخت) برای همه ی فیلم ها تبدیل شده است. لیام نیسون در یک هواپیما، لیام نیسون در ماشین برف روب و … در فیلم The Commuter (مسافر همیشگی)، لیام نیسون دوباره با ژاومه کویت-سرا (Juame Collet-Serra) همکاری کرده تا شاهد لیام نیسون در قطار باشیم. کویت-سرا در حال حاضر یکی از استادان فیلم های درجه ۲ است و فیلم های قبلی او یعنی The Shallows (آب های کم عمق) و Non-Stop (بدون توقف) در سال های قبلی می توانستند در این لیست قرار بگیرند. او همکاری خوبی با نیسون داشته که کاملا در نقش یک پلیس سابق جا افتاده که در سفرش به خانه در قطاری که ۱۰ سال با آن رفت و آمد می کرده وارد بازی مرگبار یک سازمان مرموز می شود. پیچش های جالبی در داستان وجود دارند (کویت-سرا مخاطبان امروزی را می شناسد و می داند آن ها دوست دارند همه چیز را حدس بزنند، پس قبل از راه افتادن قطار، شخصیت های مشکوکی را معرفی می کند)، و در فیلم شاهد گروهی عالی از بازیگران نقش مکمل شامل ورا فارمیگا (Vera Farmiga)، پاتریک ویلسون (Patrick Wilson)، سم نیل (Sam Neill)، فلورنس پیو (Florence Pugh) و جاناتان بنکس (Jonathan Banks) هستیم. کویت-سرا مانند خیلی از فیلم هایش داستانی ساده را گرفته و سبک خاص خودش را وارد آن کرده که در آن شاهد کلوزآپ هایی از صورت نیسون هستیم که به دیگران نشان می دهد با بد آدمی درافتاده اند!

‍‍۱۴. The Spy Who Dumped Me (جاسوسی که از من روی برگرداند)

امسال شاهد یک اکشن کمدی با حضور زوج میلا کونیس (Mila Kunis) و کیت مک کینون (Kate McKinnon) بودیم که خیلی ها توجهی به آن نکردند. اما کار آن ها کاملا اشتباه بوده چون The Spy Who Dumped Me (جاسوسی که از من روی برگرداند) یکی از لذت بخش ترین فیلم های امسال است، با طنازی عالی دو نقش اصلی که وارد دنیای اکشن خطرناکی شده اند. اگر فکر می کنید اغراق می کنم به این نکته توجه کنید که گری پاول (Gary Powell) طراح بدلکاری سری فیلم های James Bond (جیمز باند) و Bourne (بورن) برای این فیلم استخدام شده و برای گروه بازیگران این فیلم شامل زوج نقش اصلی، جاستین ثرو (Justin Theroux) و سم هیوین (Sam Heughan) صحنه های اکشن سخت و جذابی را طراحی کرده است. نکته دیگر اینکه در این فیلم شاهد هنرنمایی جیلین اندرسون (Gillian Anderson) هم هستیم که مخصوصا برای طرفداران سریال The X-Files (پرونده های ایکس) جذاب خواهد بود.

۱۳. Ocean’s 8 (هشت یار اوشن)

همه ی فیلم هایی که توسط گروه بازیگران زن بازسازی می شوند جالب هستند – چون عده ی زیادی را عصبانی می کنند و به دلیل حضور زنان در فضای داستانی مردانه زیاد مورد توجه مخاطبان قرار نمی گیرند. Ocean’s 8 (هشت یار اوشن) یک فیلم بامزه و جالب است که مانند فیلم های قبلی این سری ساخته ی استیون سودربرگ (Steven Soderbergh) گروهی از افراد جذاب و قدرتمند را دور هم جمع می کند که در اینجا شامل ساندرا بولاک (Sandra Bullock)، کیت بلانشت (Cate Blanchett)، ان هتووی (Anne Hathaway)، آکوافینا (Awkwafina) و ریحانا (Rihanna) می شوند. کارگردانی گری راس (Gary Ross) به جذابیت کارگردانی سودربرگ نیست، اما هنوز هم نکات جذابی در فیلم وجود دارند که یکی از آن ها طراحی لباس عالی سارا ادواردز (Sarah Edwards) است. Ocean’s 8 گروه محبوبی از بازیگران را دور هم جمع کرده و فیلم خوب و سرگرم کننده ای را برای مخاطب فراهم کرده است.

۱۲. Deadpool 2 (ددپول ۲)

Deadpool 2

Deadpool 2 (ددپول ۲) همان حال و هوای Deadpool را با مناظر دیدنی تر، جلوه های ویژه جذابتر و ترکیب جدیدی از شخصیت های محبوب کامیک بوکی دارد. نکته ای که درباره ی Deadpool وجود دارد این است که یکی از احمقانه ترین فرنچایزهای ابرقهرمانی حال حاضر است، اما هنوز هم بین شوخی های بزرگسالانه اش جایی برای نکات هوشمندانه و صحنه های اکشن عالی وجود دارد. Deadpool همچنین به دلیل نمایش غیرجدی خودش موردتوجه قرار می گیرد که در آن شاهد کشت و کشتارهای شخصیت ضدقهرمان بامزه و عوضی فیلم هستیم. Deadpool 2 به اندازه ی فیلم قبلی فوق العاده و هوشمندانه نیست، اما حاصل تلاش بی وقفه و جذابیت رایان رینولدز‌ (Ryan Reynolds) است که آن را به یکی از سرگرم کننده ترین فیلم های امسال تبدیل کرده است.

۱۱. Jurassic World: Fallen Kingdom (دنیای ژوراسیک: سقوط پادشاهی)

jurassic-world

خب از اینجا به بعد است که وارد بخش بحث برانگیز این لیست می شویم، اما من به شخصه می گویم Jurassic World: Fallen Kingdom (دنیای ژوراسیک: سقوط پادشاهی) فیلم خوبی است و همه کسانی که از آن متنفرند از اوقات خوشی که این فیلم رقم می زند محروم هستند. نکته ای که درباره ی Fallen Kingdom وجود دارد این است که باید خودتان را برای احمقانه بودنش آماده کنید؛ این یک دنباله ی جدی برای سری فیلم های اصلی به کارگردانی استیون اسپیلبرگ (Steven Spielberg) نیست، این یک فیلم درجه ی ۲ شاد و خوشحال درباره ی آزمایشات ژنتیکی و جذابیت کریس پرت (Chris Pratt) است که دایناسورهای غول پیکری هم در آن حضور دارند. خوان آنتونیو بایونا (J.A. Bayona) کارگردان فیلم، ترکیب خوبی از سکانس های مختلف ساخته که شامل ترس های ناگهانی هم می شود. Fallen Kingdom فیلم جالبی در ژانر ماجراجویی دایناسوری است که فکر نمی کردم در چنین مقیاس بزرگی ساخته شود.

۱۰. Aquaman (آکوامن)

Aquaman (آکوامن) بهترین فیلم ابرقهرمانی سال نیست، اما خیره کننده ترین و سینمایی ترین آن هاست؛ داستانی ماجراجویانه زیر دریا که جذابیت هایش هرگز کم نمی شوند. من به نوعی این فیلم را تحسین می کنم، یکی از باارزش ترین فیلم های درجه ی ۲ این لیست که خیره کننده ترین آن ها نیز هست. جیمز وان (James Wan) این فیلم را مثل یک قهرمان کارگردانی می کند، و فیلمنامه ای ساده را به سرزمین عجایبی نئونی، خاص و پرانرژی تبدیل کرده که نمی توان به خاطر مسخره بودن داستانش به آن ایراد گرفت. Aquaman تمرکزش را روی اعتماد به نفس خودش گذاشته و به فیلم لذت بخشی تبدیل شده که باعث می شود احمقانه بودنش را نادیده بگیرید. جیسون موموآ (Jason Momoa) و امبر هرد (Amber Heard) گاهی اوقات رابطه متقابل خوبی ندارند، اما وان خیلی خوب آن ها را با هم هماهنگ کرده و ریتم خوبی به آن ها داده است. Aquaman فیلمی است که از گنجایش کامل تکنولوژی مدرن بهره برده و دنیای خارق العاده ای را توسط آن خلق کرده، که در آن شاهد امضای هنری جیمز وان از آثار ترسناکش و دنیای رنگارنگی خیره کننده هستیم.

۹. A Simple Favor (یک لطف ساده)

A Simple Favor (یک لطف ساده) نامزد اصلی شوکه کننده ترین فیلم سال ۲۰۱۸، ترکیب کاملی از معمای قتل و کمدی زن محور است که سبک منحصر به فرد خودش را دارد. این فیلم از ابتدا تا انتها فیلم عجیبی است، پر از پیچش های عمیق و شگفتی های داستانی اصیل، اما به لطف دو بازیگر نقش اصلی یعنی آنا کندریک (Anna Kendrick) که برخلاف نقش های قبلی خودش ظاهر شده و بلیک لایولی (Blake Lively) که کلا نسبت به نقش آفرینی های قبلی خودش تغییر کرده و بهترین بازی دوران حرفه ای خودش را ارائه داده، به فیلمی سرگرم کننده و شیک تبدیل شده است. پال فیگ (Paul Feige) سازنده ی فیلم های Bridesmaids (ساقدوش ها) و جاسوس (Spy) خیلی خوب از فیلمنامه ی تند و تیز جسیکا شارزر (Jessica Sharzer) بهره برده، و آن را به فیلمی مهیج و جذاب تبدیل کرده است. A Simple Favor یک فیلم حومه شهری نفس گیر و یکی از جذاب ترین فیلم های سال است.

۸. Blockers (بازدارندگان)

(L to R) IKE BARINHOLTZ, JOHN CENA and LESLIE MANN star in "Blockers," the directorial debut of Kay Cannon (writer of the "Pitch Perfect" series). When three parents discover their daughters’ pact to lose their virginity at prom, they launch a covert one-night operation to stop the teens from sealing the deal.

امسال من به هیچ فیلمی بیشتر از Blockers (بازدارندگان) نخندیدم، فیلمی که درون مایه اصلی آن در ابتدا به نظر ناخوشایند است، اما به فیلمی صادقانه، متفکرانه و خنده دار درباره ی پدر و مادر بودن تبدیل می شود. در فیلم Blockers لسلی من (Leslie Mann)، آیک بارینهولتز (Ike Barinholtz) و جان سینا (John Cena) نقش سه پدر و مادر را بازی می کنند که وقتی می فهمند دختران آن ها تصمیم مهمی در زندگی خود گرفته اند (!) می خواهند از عملی شدن این تصمیم جلوگیری کنند. اما داستانی که به نظر یک کمدی رمانتیک مربوط به دهه ۸۰ است به فیلمی کمدی خانوادگی درباره ی سه دختر جوان و تصمیم های مهم زندگیشان، و سه پدر و مادری که متوجه می شوند می خواهند مشکلات خودشان را توسط زندگی بچه هایشان حل کنند تبدیل می شود. اما مهم تر از همه Blockers فیلمی بامزه و لذتبخش با حضور گروه بازیگرانی عالی و همچنین اولین کارگردانی کی کنون (Kay Cannon) است.

۷. A Quiet Place (یک مکان ساکت)

A Quiet Place

در سالی که بازگشت اسپیلبرگ به دنیای بلاک باستری در خط پایانش دچار مشکل شد، جان کرازینسکی (John Krasinski) فیلمی ساخت که شباهت زیادی به آثار نمادین اسپیلبرگ دارد. A Quiet Place (یک مکان ساکت) که بخشی الهام گرفته شده از فیلم هیولایی Twilight Zone (منطقه گرگ و میش) و بخشی درام خانوادگی است، مخاطب را وارد ماجرایی می کند که لحظات احساسی دلگرم کننده را با اکشن هیولایی مهیج مخلوط کرده است. کرازینسکی خیلی خوب نقش پدر همه کاره ی خانواده که برای محافظت از خانواده اش هرکاری می کند را بازی کرده، اما این امیلی بلانت (Emily Blunt) است که بار لحظات مهم و احساسی فیلم را به دوش می کشد، و از تمام هنر بازیگری خودش برای تبدیل A Quiet Place به فیلمی عالی درباره ی بقا بهره برده است. در کل چیزی که این فیلم را به موفقیت رساند مقدار زیادی عشق و علاقه بود. کرازینسکی این فیلم را حین بارداری همسرش امیلی بلانت با حضور او ساخت، که این فیلم را به پروژه ای شخصی تبدیل کرد، نامه ی عاشقانه ای به ژانر هیولایی سینما، که تمرکز اصلی آن روی بنیان خانواده است.

۶. Game Night (شب بازی)

Game Night (شب بازی) فیلمی جذاب و بامزه است، که آنقدر هوشمندانه بین کمدی و اکشن تغییر می کند که هرگز نمی توانید حدس بزنید هر لحظه چه اتفاقی خواهد افتاد. Game Night حاصل فیلمنامه ی خنده دار مارک پرز (Mark Perez) و کارگردانی هوشمندانه ی جان فرانسیس دیلی (John Francis Daily) و جاناتان گلداستاین (Jonathan Goldstein) است، اما گروه بازیگران عالی آن است که باعث موفقیت فیلم شده است. ریچل مک آدامز (Rachel McAdams) بار دیگر اثبات می کند یکی از همه کاره ترین بازیگران زن حال حاضر است و کاملا با شخصیت جدی جیسون بیتمن (Jason Bateman) هماهنگ می شود. در بخش بازیگران نقش مکمل، لامورن موریس (Lamorne Morris) می درخشد، کایل چندلر (Kyle Chandler) در نقشی متفاوت با بازی های قبلی خودش حضور پیدا کرده، و جسی پلمونس (Jesse Plemmons) در نقش شخصیت خنثی و آشوبگری که فیلم را به سلطه خودش درمی آورد عالی ظاهر می شود. امسال، سال خوبی برای کمدی های ریت R بود و Game Night هم بهترین آن ها بود.

۵. Overlord (اورلرد)

Overlord (اورلرد) سرگرم کننده ترین فیلم سال است که احتمالا آن را ندیده اید، و درباره ی گروهی از سربازان آمریکایی در جنگ جهانی دوم است که آزمایشگاهی پر از نازی های جهش یافته پیدا می کنند. Overlord فیلم جذابی درجه ۲ است که بودجه ی زیاد، حمایت جی جی آبرامز (J.J. Abrams) و کارگردانی جولیوس ایوری (Julius Avery) را دارد و شامل صحنه های اکشن خوبی هم می شود – مهم تر از همه سکانس نبرد هوایی ابتدایی فیلم، که یکی از بهترین سکانس های اکشن امسال است. وایت راسل (Wyatt Russell) در نقش فرمانده ی گروه واقعا پدرش کرت راسل (Kurt Russell) را سربلند کرده، و با اینکه از پدرش تقلید نکرده اما کیفیت و جذابیت نقش آفرینی های او را در خود دارد. او با گروهی عالی از بازیگران احاطه شده، که شامل بازی اغراق شده ی پیلو اسبک (Pilou Asbæk) بازیگر سریال Game of Thrones (بازی تاج و تخت) می شود. درنهایت، Overlord همان فیلم مهیج نازی محور است که سال ۲۰۱۸ به آن نیاز داشت.

۴. Bad Times at the El Royale (اوقات بد در ال رویال)

DF-06712_KF_R – Chris Hemsworth stars in Twentieth Century Fox’s BAD TIMES AT THE EL ROYAL. Photo Credit: Kimberley French.

درو گادرد (Drew Goddard) حدود ۱۰ سال پس از اولین کارگردانی خودش با فیلم Cabin in the Woods (کلبه ای در جنگل) دوباره با فیلمی مفهومی پشت دوربین برگشته که ژانر اکشن معمایی را با یک درام شخصیت محور در لوکیشنی چشم نواز که دوست ندارید آن را ترک کنید ترکیب کرده است. Bad Times at the El Royale (اوقات بد در ال رویال) روایت شده در هتلی روی مرز نوادا و کالیفرنیا، داستان هفت غریبه با رمز و رازهایشان را دنبال می کند که در هتل ال رویال با هم روبرو می شوند. گروه بازیگران فیلم کاملا رویایی است: جف بریجز (Jeff Bridges)، جان هم (John Hamm)، داکوتا جانسون (Dakota Johnson) و کریس همسورث (Chris Hemsworth)، اما این بازیگران تازه کار فیلم یعنی لوییس پولمن (Lewis Pullman) و سینتیا اریوو (Cynthia Erivo) هستند که فیلم را به سلطه ی خود درآورده و در لحظات مختلفی باعث خوشحالی یا ناراحتی مخاطب می شوند. گادرد به بازیگرانش فیلمنامه ای داده که به آن ها فرصت های زیادی برای درخشش می دهد و با کمک فیلمبردارش Seamus McGarvey مناظر خیره کننده ای را فیلمبرداری کرده که شامل جزییات رنگارنگ و جذابی می شوند. Bad Times at the El Royale کمی طولانی و قطعا زیاده رو است، اما همه ی این ها به بهترین شکل ممکن کنار هم جمع شده اند. خود را برای فیلمی طولانی آماده کنید که به لطف هنرنمایی بازیگران فوق العاده اش هرگز از آن خسته نمی شوید.

۳. Avengers: Infinity War (انتقام جویان: جنگ بینهایت)

Avengers: Infinity War (انتقام جویان: جنگ بینهایت) احتمالا در لیست فیلم های چندبار دیده شده ی امسال، اولین فیلم باشد. صادقانه بگویم وقتی این فیلم اکران شد به شکلی دیوانه وار منتظر تماشای آن نبودم – یک نصفه فیلم که پایانش واقعا یک پایان نیست. اما باز هم می دانستم این فیلم از نظر سینمایی تجربه ی فوق العاده ای است و به این زودی ها نظیر آن را نخواهیم دید.

Infinity War به دلایلی آشکار، سبک سنتی داستان سرایی را نادیده می گیرد – این فیلم باید خطوط داستانی زیادی را پیش می برد، اما کار برادران روسو (Joe and Anthony Russo) به عنوان کارگردانان فیلم و کریستوفر مارکوس (Christopher Markus) و استفن مک فیلی (Stephen McFeely) به عنوان نویسندگان فیلم در این زمینه کاملا استادانه بود. در این فیلم شاهد بهترین زوج های ابرقهرمانی هستیم، مثلا ثور (Thor) و نگهبانان کهکشان (Guardians)، تونی استارک (Tony Stark) و دکتر استرنج (Doctor Strange) و تیم کاپیتان آمریکا (Captain America) که مثل همیشه عالی عمل می کنند. تعدد شخصیت ها در این فیلم آنقدر زیاد است که ساخت چنین فیلمی نباید عملی می شد، اما مارول استودیوز (Marvel Studios) با این فیلم، دوباره فیلمسازی استودیویی را دچار تحول بزرگی کرد. Infinity War فیلم بزرگ و سرگرم کننده ای است که با یک انفجار به پایان نمی رسد، بلکه با یک بشکن تمام می شود!

۲. Spider-Man: Into the Spider-Verse (مرد عنکبوتی: به درون دنیای عنکبوتی)

در دورانی که شوخی های شخصی و خودآگاهی خیلی خسته کننده شده اند، Spider-Man: Into the Spider-Verse (مرد عنکبوتی: به درون دنیای عنکبوتی) موفق می شود با مرد عنکبوتی های سابق شوخی کند، و در عین حال به آن ها احترام گذاشته و همچنین ارتش جدیدی از قهرمان های عنکبوتی را به مخاطبان معرفی کند. این فیلم دقیقا مثل خود مرد عنکبوتی عمل می کند، و آنقدر تارهای پشت سرهمی پرت می کند که شما متوجه نمی شوید در حال تماشای چه چیزی هستید تا اینکه با شاهکاری که همه ی این مدت روبروی شما بوده مواجه می شوید. فیلمنامه ی جاه طلبانه ی فیل لرد (Phil Lord) و رادنی راتمن (Rodney Rothman) ادای احترام بزرگی به مرد عنکبوتی و کامیک بوک هاست، و با سبک انیمیشنی خاصی همراه شده که هنگام تماشای آن انگار در حال تماشای یک کامیک بوک هستید که به آن جان بخشی شده است.

همچنین شخصیت های فیلم که مهم ترین آن ها مایلز مورالز و گوئن عنکبوتی هستند که بالاخره در یک فیلم سینمایی حضور پیدا کردند، و شخصیت های دیگر که شامل مرد عنکبوتی نوآر، پنی پارکر و خوک عنکبوتی، زن عمو می و ویلسون فیسکی که از ویلسون فیسک سریال دردویل (Daredevil) ابهت بیشتری دارد هستند. Into the Spider-Verse تار قهرمانی خودش را با تاکید زیادی روی حضور همه شخصیت ها پرتاب می کند، که این انیمیشن را به فیلمی خاص و دلگرم کننده تبدیل می کند. این فیلم به ما یادآور می شود همه ی ما اگر خودمان بخواهیم قهرمان هستیم، تنها کاری که باید بکنیم این است که به خودمان اعتماد کرده و هرگز تسلیم نشویم.

۱. Mission: Impossible – Fallout (ماموریت: غیرممکن – فال اوت)

mission impossible

Mission: Impossible – Fallout (ماموریت: غیرممکن – فال اوت) یکی از بهترین فیلم های اکشن بلاک باستری تاریخ سینما در یکی از بهترین فرنچایزهای هالیوود است. تام کروز (Tom Cruise) و کریستوفر مک کوری (Christopher McQuarrie) نویسنده و کارگردان فیلم مثل دو دانشمند دیوانه هستند که در یک آزمایشگاه با بودجه ی زیاد هرکاری بخواهند می کنند، از جمله بدلکاری و جلوه های ویژه ی عالی، و نادیده گرفتن محدودیت درباره چیزهایی که ما فکر می کنیم نمی شود آن ها را فیلمبرداری کرد. جای تعجب نیست که بهترین سکانس اکشن امسال متعلق به این فیلم است. اما کدام سکانس؟ مبارزه ی دیوانه وار و نمادین در توالت که مردم را با دست های شاتگانی هنری کویل (Henry Cavill) آشنا کرد؟ پرش وحشتناک از ارتفاع زیاد HALO؟ یا شاید وقتی تام کروز در سکانس تعقیب و گریز هوایی به تنهایی آن هلیکوپتر را هدایت کرد؟ واقعا انتخابش سخت است.

اما چیزی که Fallout را به یک فیلم Mission: Impossible خاص تبدیل کرده فقط جلوه های آن نیست، به هر حال ما تاکنون ماموریت های غیرممکن زیادی در این فرنچایز دیده ایم. مک کوری و کروز بالاخره فهمیده اند ایتن هانت واقعا کیست. یک ابرجاسوس، قطعا. نسخه زنده ای از سرنوشت، حتما. اما زیر همه ی این ها یک انسان وجود دارد، و برای اولین بار در این فرنچایز بیست و چندساله، کروز و مک کوری تلاش می کنند بخشی از واقعیت این مرد و اینکه انگیزه ی واقعی او چیست را نشان دهند. این کار کد اخلاقی خاصی را مشخص می کند که این شخصیت را به عنوان قهرمان اکشن یک نسل معرفی می کند. به این نکات، فیلمبرداری جذاب Rob Hardy و موسیقی هیجان انگیز Lorne Balfe را هم اضافه کنید تا با بهترین فیلم پاپ کورنی امسال مواجه شوید. این فیلم در همه ی جنبه ها عالی عمل می کند، فیلمی تکنیکی با داستانی قابل قبول و جذابیت دیوانه واری که ارائه ی آن فقط از عهده ی تام کروز برمی آید.

دیگر فیلم های پاپ کورنی سال ۲۰۱۸ که در این لیست نبودند:

Black Panther (پلنگ سیاه)، Ant-Man and the Wasp (مرد مورچه ای و زنبورک)، The Incredibles 2 (شگفت انگیزان ۲)، Rampage (رمپیج)، Ready Player One (بازیکن شماره یک آماده)، Bumblebee (بامبلبی)، Venom (ونوم)، The Meg (مگ)

برچسب ها
نمایش بیشتر

‫۲ نظرها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن